ADVENDURE - Γιατί τρέχουμε σε αγώνες;

Γιατί τρέχουμε σε αγώνες; Κύριο

Από 09 Μαρ 2015

Είναι ένα ερώτημα που σίγουρα έχει απασχολήσει πολλούς, είτε είναι δρομείς είτε όχι. Αφορμή για το συγκεκριμένο άρθρο στάθηκε μια συζήτηση με μια φίλη μου δρομέα στην Πάτρα, η οποία παρότι τρέχει εδώ και πολλά χρόνια σε διάφορες διαδρομές της πόλης – και μάλιστα τρέχει πολύ καλά – δεν έχει ποτέ συμμετάσχει σε κάποιον αγώνα, ασφάλτου ή βουνού. Από την άλλη, η αύξηση των δρομέων που συμμετέχουν σε αγώνες είναι απίστευτη. Λαμβάνοντας υπόψη μόνο τους αγώνες ορεινού τρεξίματος - όπως παρουσιάσαμε στον Ετήσιο Απολογισμό του Advendure για το 2014 - είχαμε μέσα στην προηγούμενη χρονιά 112 αγώνες με 16.109 συμμετοχές και αύξηση συμμετοχών 34% από το 2013. Σε αυτούς πρέπει να προσθέσουμε και τον ακόμη μεγαλύτερο αριθμό των δρομέων που δοκιμάζουν τις δυνάμεις τους στους εκατοντάδες λαϊκούς αγώνες ασφάλτου που γίνονται πλέον κάθε χρονιά στην Ελλάδα.

Βέβαια για τον καθένα από εμάς οι θεμελιώδεις λόγοι της απόφασης να τρέξει σε κάποιον αγώνα είναι διαφορετικοί, αντανακλώντας την προσωπική του φιλοσοφία, το όραμα του και την διάθεση του, αλλά σίγουρα αξίζει τον κόπο να εντοπίσουμε τις πιθανές αφορμές και να αναρωτηθούμε τι είναι αυτό που μας κάνει να “ξοδέψουμε” δυνάμεις, χρόνο από την προσωπική μας ζωή και χρήμα, ώστε να βρεθούμε κάποιο πρωί (ή και βράδυ αν μιλάμε για ultra-trail βουνού αλλά και μια σειρά άλλων αγώνων όπως ο νυχτερινός ημιμαραθώνιος Θεσσαλονίκης, το lamia night run, το energizer night run κτλ...) μαζί με κάποιες εκατοντάδες άλλων δρομέων σε μια γραμμή εκκίνησης.

 

Ένας πρώτος λόγος είναι για να δοκιμάσουμε τις δυνάμεις μας συναγωνιζόμενοι άλλους δρομείς, αλλά και για να τεστάρουμε τον εαυτό μας και τις δυνατότητες του σε μια συγκεκριμένη περίοδο. Το τρέξιμο από την φύση του είναι μια συναγωνιστική διαδικασία. Από παιδιά άλλωστε τρέχαμε και δοκιμάζαμε να δούμε ποιος είναι πιο γρήγορος από τον άλλο. Το βασικότερο όμως κίνητρο για πολλούς είναι να δοκιμάσουν τα όρια τους, και να τα ξεπεράσουν ή όχι. Πολλές φορές κάποιος έχει σαν κίνητρο να τερματίσει για παράδειγμα έναν Μαραθώνιο. Να δει αν μπορεί να τρέξει την απόσταση. Μετά – αφού το πετύχει – θα θέλει να βελτιώσει και την επίδοση του. Κάποιοι άλλοι “κολλάνε” το μικρόβιο των Υπεραποστάσεων και θέλουν να πάνε μακρύτερα. Να διανύσουν αγωνιστικά απίστευτα μεγάλες αποστάσεις βάζοντας στην εξίσωση και το διανοητικό και πνευματικό παράγοντα. Σε κάθε περίπτωση το κίνητρο είναι πολύ ισχυρό.

 

 

Ένας άλλος πολύ σημαντικός λόγος είναι για να νιώσουμε πιο κοντά σε αυτό που ονομάζουμε "δρομική κοινότητα". Ιδιαίτερα έντονος είναι ο παράγοντας αυτός στην κοινότητα των ultra-trail αγώνων, όπου όλη η διαδικασία πριν και μετά τον αγώνα θυμίζει έντονα μια συγκέντρωση φίλων, που κοινό στόχο έχουν την αναζήτηση της περιπέτειας και της αναζήτησης των ορίων τους μέσα όμως στα πλαίσια μιας συντροφικότητας και αλληλεγγύης. Συζητήσεις πριν τον αγώνα για τις πιθανές επιδόσεις, τον καιρό, την διατροφή, την διαδρομή, ίσως και με την συνοδεία μιας μπύρας. Πολλές φορές πάω σε αγώνες και ξέρω πάνω από τους μισούς συναθλητές, τους εθελοντές, τους διοργανωτές και γενικά όλη αυτήν την μεγάλη οικογένεια που δημιουργείται γύρω από έναν αγώνα. Εξαιρετικό κίνητρο, δεν είναι έτσι;

 

Η συμμετοχή σε έναν αγώνα δίνει την δυνατότητα στους δρομείς να θαυμάσουν μια διαδρομή σε όσο γίνεται περισσότερο ελεγχόμενες συνθήκες και με υποστήριξη. Το να διασχίσει τρέχοντας κάποιος μόνος του την απίστευτα όμορφη διαδρομή του Rodopi Advendurun, του Tera στα Ζαγόρια ή του Olympus Marathon είναι εξαιρετικά δύσκολο και ίσως επικίνδυνο. Μέσα όμως από έναν οργανωμένο αγώνα γίνεται πραγματοποιήσιμο για εκατοντάδες δρομέων. Σιγά-σιγά και καθώς ο δρομέας αποκτά σημαντική αγωνιστική εμπειρία, μπαίνουν στο μυαλό του αγώνες που έχουν μεγάλη φήμη είτε για την ομορφιά της διαδρομής τους είτε για την ιστορικότητα τους, όπως π.χ. ο Αυθεντικός Μαραθώνιος της Αθήνας, το Σπάρταθλον. Γα κάποιους από αυτούς μάλιστα ο αθλητής θα πρέπει να μπει στην διαδικασία να τρέξει άλλους μικρότερους ώστε να φτάσει στο επίπεδο για να τους δοκιμάσει, με βάση τις απαιτήσεις του διοργανωτή. Το ίδιο ισχύει και για τους φημισμένους Μαραθώνιους μεγάλων πόλεων του εξωτερικού, όπως π.χ της Νέας Υόρκης, του Βερολίνου ή της Βοστόνης, όπου εκεί για τους περισσότερους δεν είναι στόχος μια επίδοση αλλά η συμμετοχή σε έναν θρυλικό αγώνα μαζί με δεκάδες χιλιάδες άλλους δρομείς.

 

 

 

Το να μπει μια συγκεκριμένη δομή στο τρέξιμο μας είναι εξαιρετικά σημαντικό. Πολλές φορές έχουμε την τάση να τρέχουμε όσο πιο γρήγορα και πιο μακριά μπορούμε σε καθημερινή βάση, κάτι που είναι εντελώς λάθος και μπορεί να μας οδηγήσει σε τραυματισμό. Βάζοντας όμως έναν αγώνα στόχο, δομούμε ένα πρόγραμμα προετοιμασίας - με κύκλους έντασης και αποκατάστασης -  που θα μας οδηγήσει στην καλύτερη φυσική κατάσταση στον αγώνα στόχο, αλλά θα επιτρέψει και στο σώμα μας να μην επιβαρυνθεί στην διαδικασία. Είναι πολύ βασικό να έχουμε ένα κίνητρο για καλή προπόνηση, που χωρίς αγωνιστικούς στόχους θα ήταν δύσκολο. Μην ξεχνάμε ότι από την φύση του το τρέξιμο είναι μια μονότονη διαδικασία, την οποία είναι καλό να “μετατρέψουν” πολλοί δρομείς σε παιχνίδι ώστε να μην βαρεθούν, ιδιαίτερα στα αρχικά στάδια.

 

Πάνω απ’ όλα είμαστε άνθρωποι. Υπάρχουν αγώνες οι οποίοι έχουν κάποιο φιλανθρωπικό σκοπό, π.χ. την συγκέντρωση χρημάτων για μια φυσική καταστροφή, ή για την καταπολέμηση μιας νόσου. Το ίδιο ισχύει και για δρομείς που τρέχουν σε κάποιους αγώνες για να μαζέψουν χρήματα για κάποια οργάνωση, με λαμπρά παραδείγματα στην χώρα μας, όπως για παράδειγμα τους δρομείς της ΦΛΟΓΑΣ που τρέχουν για την υποστήριξη των παιδιών με νεοπλασματική ασθένεια, την ΠΝΟΗ (Φίλοι Εντατικής Θεραπείας Παιδιού), τον ΑΡΚΤΟΥΡΟ κτλ. Το να τρέχεις για έναν σκοπό πολύ μεγαλύτερο από τις φιλοδοξίες και τους σκοπούς του καθενός μας μπορεί να δώσει ένα εξαιρετικό κίνητρο και να κάνει την ίδια την διαδικασία του τρεξίματος κάτι ιδιαίτερα σημαντικό, όχι μόνο για εμάς αλλά και για ανθρώπους που υποφέρουν ή χρειάζονται βοήθεια.

 

Για κάποιους δρομείς που μπαίνουν σε μεγαλύτερη ηλικία στην αγωνιστική διαδικασία, είναι και μια ευκαιρία να γνωρίσουν τον αγωνιστικό αθλητισμό, κάτι που ίσως δεν είχαν καταφέρει να κάνουν στα νιάτα τους και τους δίνεται τώρα η ευκαιρία να το πραγματοποιήσουν με την ενεργό συμμετοχή τους σε λαϊκούς αγώνες. Βιώνουν ίσως σε μικρό βαθμό κάποια όνειρα μικρότερων ηλικιών και φυσικά βελτιώνουν πολύ την φυσική τους κατάσταση μέσα από την δομημένη προπόνηση και καθυστερούν όσο γίνεται την βιολογική φθορά στο σώμα τους.

 

 

Μερικοί δρομείς χρησιμοποιούν τους συνεχόμενους αγώνες ως δύσκολες προπονήσεις, ιδιαίτερα αν κατά την διάρκεια της εβδομάδας έχουν πολύ απαιτητικές επαγγελματικές υποχρεώσεις. Θυμάμαι έντονα μια συζήτηση με το εξαιρετικό αθλητή και άνθρωπο Dawa Sherpa σε κάποιον Olympus Marathon, ο οποίος ουσιαστικά σχεδόν όλη την καλοκαιρινή σεζόν γυμναζόταν χαλαρά κατά την διάρκεια της εβδομάδας λόγω φόρτου εργασίας και έτρεχε δυνατά αγώνες κάθε ένα ή δυο Σαββατοκύριακα. Αρκεί για να εκτονωθεί η αδρεναλίνη και να διατηρηθεί η φυσική κατάσταση.

 

Τέλος, ας μην ξεχνάμε ότι το τρέξιμο είναι ένα παιχνίδι και μέσα από την συμμετοχή σε αγώνες, όπου μπορεί να πέσουμε, να λερωθούμε και να συναγωνιστούμε φίλους σε ένα ελεγχόμενο περιβάλλον όπως κάναμε μικροί με τις μπίλιες, τα ποδήλατα, την μπάλα και το ίδιο το τρέξιμο και το κυνηγητό, μεταφερόμαστε νοερά στην παιδική μας ηλικία.

 

Την φίλη μου μάλλον δεν την έπεισα – αν και το προσπαθώ εδώ και χρόνια – να μπει στην διαδικασία των αγώνων, παρόλα αυτά μου αρέσει ιδιαίτερα η φιλοσοφία της και ο τρόπος που αντιμετωπίζει το τρέξιμο ως κουλτούρα. Σε κάθε περίπτωση όμως σημασία έχει, άσχετα αν κάποιος τρέχει σε αγώνες ή απλά τρέχει γιατί του αρέσει το τρέξιμο, να συνεχίσει να το κάνει σε βάθος χρόνου μιας και είναι μια εμπειρία ελευθερίας ενός ειδικού τύπου – όπως λέει και ο Mark Rowlands στο συναρπαστικό “Τρέχοντας με την Αγέλη” – της ελευθερίας να περνάς τον χρόνο σου με το μυαλό σου…

 

Δημήτρης Τρουπής

Photo ©: Babis Giritziotis – Goexperience, actionphotos.gr

Δημήτρης Τρουπής

Κατάγεται από το Ξυλόκαστρο Κορινθίας και ζει μόνιμα στην Πάτρα. Συμμετείχε στην συντακτική ομάδα του Adventure Zone από το 2009, ενώ μαζί με τον Τάκη Τσογκαράκη ίδρυσαν και "τρέχουν" το Advendure.  Το τρέξιμο στα μονοπάτια των βουνών και η μεταφορά εικόνων και συναισθημάτων μέσα από τα άρθρα του αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής του. Παθιάζεται με τους αγώνες ορεινού τρεξίματος, υπεραντοχής και  περιπέτειας. Έχει πολλές συμμετοχές και διακρίσεις σε αγώνες ορεινού τρεξίματος όλων των αποστάσεων, με έμφαση στους αγώνες ultra trail.  Θεωρεί ότι το τρέξιμο και η πεζοπορία στη φύση είναι μια εσωτερική ανάγκη του ανθρώπου, μας φέρνει πιο κοντά σε αυτήν και μας κάνει να αγαπήσουμε περισσότερο το περιβάλλον.

www.advendure.com

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

ΕΠΟΜΕΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ

Latest Tweets

Η διάσχιση των Ισπανικών Πυρηναίων από τον Δημήτρη Δεσποινιάδη, στο @Advendure_Net : https://t.co/WzP6Ox2JD3… https://t.co/5yMrD72dTW
"Όνειρο μου μια διεθνής διάκριση" - Μια συζήτηση με τον Θανάση Παγουνάδη στο @Advendure_Net :… https://t.co/EKuycLEbwd
Εξερευνώντας τα όρια ... μέχρι που μπορούμε να φτάσουμε; Ένα άρθρο που επιχειρεί να εξερευνήσει την λεπτή γραμμή πά… https://t.co/HL70w3xTrW
Follow Advendure on Twitter

Post Gallery

Έξι υποθέσεις κι ένα συμπέρασμα για τον ROUT 2021, τον «αγώνα που έγινε χωρίς αθλητές»!

Η διάσχιση των Ισπανικών Πυρηναίων!

"Όνειρο μου μια διεθνής διάκριση" - Μια συζήτηση με τον Θανάση Παγουνάδη!

Η Καλύβα

Ο Γιάννης Δημόπουλος και η Noora Honkala μας μιλούν για το πρώτο Sparta Running Camp!

Εγώ ούτε να οδηγώ δεν γουστάρω τόσο μακριά!

Χειμωνιάτικος Ενιπέας 2021 - Που πάμε ρε παιδιά ??

11 Δεκεμβρίου: Παγκόσμια Ημέρα Βουνών - Ενίσχυση της ταυτότητας των βουνών και βιώσιμος ορεινός τουρισμός

Ο Χειμωνιάτικος Ενιπέας επιστρέφει το Σαββατοκύριακο 11 & 12 Δεκεμβρίου!

Τρέξιμο στον Ομπλό με φόντο την Πάτρα, την Achaia Clauss και φιλανθρωπικό σκοπό - Συζητάμε με τον Δ. Αποστολόπουλο για το Koumaria Trail Race!

Χωρίζουν οι δρόμοι του Kilian Jornet και της Salomon!

SCARPA Golden Gate ATR - Ένα πραγματικά "All Terrain" παπούτσι!

Κονσόλα Αποσφαλμάτωσης του Joomla!

Συνεδρία

Πληροφορίες Προφίλ

Χρήση Μνήμης

Ερωτήματα Βάσης Δεδομένων