ADVENDURE - Οι αγώνες των 100 μιλίων και η εξειδίκευση της προετοιμασίας

Οι αγώνες των 100 μιλίων και η εξειδίκευση της προετοιμασίας

Από 11 Απρ 2012

Ο Geoff Roes σε ένα άρθρο του στο iRunFar μας μιλάει για τον γοητευτικό κόσμο των αγώνων βουνού 100 μιλίων και τον τρόπο που ο ίδιος προσεγγίζει αυτούς τους αγώνες.

"Υπάρχει κάτι μυθικό και μυστήριο σχετικά με την απόσταση των 100 μιλίων. Είναι η πιο εκφοβιστική, ενδιαφέρουσα και σεβαστή απόσταση σε αγώνες ορεινού τρεξίματος. Ένοιωσα ακριβώς έτσι 100 μίλια πριν ξεκινήσω τον πρώτο μου αγώνα σε αυτή την απόσταση, τον Susitna 100 το 2006. Πριν καλά καλά γνωρίσω τον κόσμο των υπεραποστάσεων, ήξερα λίγα πράγματα για τους πιο διάσημους 100milers: Western States, Leadville, Hardrock, και Wasatch. Ποτέ δεν πίστευα ότι θα μπορούσα στην πραγματικότητα να τρέξω 100 μίλια, πάντα είχα όμως την περιέργεια για του πως είναι να κάνεις κάτι τέτοιο. Πραγματικά δεν ήθελα να πιστέψω ότι τέτοιοι αγώνες πράγματι υπήρχαν μέχρι που πραγματικά το πίστεψα.

Πολλά χρόνια αργότερα και μετά από οκτώ τερματισμούς σε 100 milers, δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία ότι πράγματι υπάρχουν τέτοιοι αγώνες και άνθρωποι που τους τρέχουν. Παρόλα αυτά, ακόμα η μαγεία και αυτό που τους κάνει ενδιαφέροντες σε μένα δεν έχει φύγει. Νομίζω αυτό οφείλεται σε πολλούς λόγους κυριότεροι εκ των οποίων είναι το πόσο προκλητική, απρόβλεπτη και άγνωστη εμπειρία είναι του να τρέχεις 100 μίλια σε μονοπάτια στο βουνό. Παρόλη την ραγδαία αύξηση του ορεινού τρεξίματος τα τελευταία χρόνια, μόνο μια μικρή μειοψηφία αθλητών συμμετέχει σε αγώνες 100 μιλίων.

Αν πάμε ένα βήμα παραπέρα και συγκρίνουμε αυτό το νούμερο με το πλήθος των ανθρώπων που συμμετέχει σε μαραθωνίους ή άλλες δημοφιλέστερες αποστάσεις αγώνων δρόμου τότε το πλήθος αυτό είναι σαν να μην υπάρχει! Κάποιος με περισσότερη υπομονή από μένα ίσως μπορεί να το ψάξει καλύτερα αλλά θεωρώ ότι πιο πολλοί άνθρωποι τερματίζουν μαραθώνιο δρόμου σε έναν μήνα από τους ανθρώπους που έχουν ποτέτερματίσει σε αγώνα βουνού 100 μιλίων. Το γεγονός λοιπόν αυτό σε συνδυασμό με την τεράστια πρόκληση που αποτελούν κάνουν τις κούρσες 100 μιλίων τόσο μυθικές και ελκυστικές. Έχουν τρέξει τόσο λίγοι άνθρωποι σε αυτή την απόσταση που μπορούμε να πούμε ότι δεν υπάρχει ο σωστός τρόπος για να τρέξεις έναν τέτοιον αγώνα. (Θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω την φράση ότι «δεν έχει γραφτεί ακόμα βιβλίο για αυτό το αντικείμενο»)

Υπάρχουν αρκετές θεωρίες σχετικά με το πώς να προετοιμαστείς και να τρέξεις έναν αγώνα 100 μιλίων, αλλά δεν υπάρχει καμία συνοχή σε αυτές. Κάθε επιτυχημένος δρομέας 100 milers έχει βρει μια προσέγγιση που δουλεύει για αυτόν, αλλά αυτή η προσέγγιση δεν φαίνεται να δουλεύει για όλους. Σε ένα πρόσφατο άρθροτου στο iRunFar ο Ian Torrence μας μιλάει σχετικά με την ανάγκη ενός δομημένου προγράμματος προπόνησης που ισορροπεί ανάμεσα σε τρεξίματα αντοχής, ασκήσεις αντοχής και προπονήσεις ταχύτητας. Λίγες φορές έχω συναντήσει τον Ian στο παρελθόν, αλλά με ένα βιογραφικό που περιλαμβάνει 150 τερματισμούς σε ultra στην 20χρονη καριέρα του, παίρνω στα σοβαρά το καθετί που λέει και γράφει σχετικά με το θέμα. Το πρόβλημα παρόλα αυτά είναι ότι αν λάβω υπόψη τις δικές μου εμπειρίες από τους αγώνες 100 μιλίων που έχω τρέξει, δεν έχω δει κάποια οφέλη από δομημένα προπονητικά προγράμματα. Και δεν είμαι ο μόνος.

Οι τρεις γρηγορότεροι δρομείς που έχουν τρέξει τον Western States 100, ο Tony Krupicka, o Kilian Jornet και εγώ έχουμε κάτι κοινό όσον αφορά την προσέγγισή μας στην προπόνηση, κάτι που δεν μπορείς εύκολα να αγνοήσεις: απλώς βγαίνουμε και τρέχουμε στα βουνά χωρίς κάποιο συγκεκριμένο πρόγραμμα, χωρίς κάποια δομή. Ο δρομέας που έχει τερματίσει τους περισσότερους αγώνες 100 μιλίων στον κόσμο (σσ 32), ο Karl Meltzer, το ίδιο. Εκτός αν μετράει το σκάψιμο στο χιόνι ή του να σέρνεις έλκηθρο σαν ασκήσεις αντοχής η προπόνηση ταχύτητας! Από την άλλη, και ο Ian δεν είναι μόνος του σε αυτό που προτείνει, ότι δηλαδή χρειάζεσαι κάποιο πρόγραμμα σαν απαραίτητο στοιχείο μιας επιτυχημένης προετοιμασίας για υπερμαραθώνιο. Από τις αντιδράσεις των αναγνωστών και τα σχόλια τους, πολλοί δρομείς φαίνεται ότι πράγματι έχουν κέρδος από κάποιο παραδοσιακό και δομημένο πρόγραμμα προπόνησης που περιλαμβάνει τακτικές ασκήσεις δύναμης και προπονήσεις ταχύτητας. Τελικά ότι δουλεύει για τον έναν δεν δουλεύει για κάποιον άλλον. Είναι και αυτό άλλος ένας λόγος που κάνεις την απόσταση των 100 μιλίων τόσο γοητευτική και ενδιαφέρουσα!

Το ερώτημα λοιπόν που ζητάει απεγνωσμένα για απάντηση είναι: ποιος έχει δίκιο; Πως μπορούν τόσοι άνθρωποι να διαφωνούν σε κάτι τόσο βασικό για το άθλημα όπως είναι ο τρόπος προπόνησης; Η απάντηση φυσικά είναι ότι κανείς δεν είναι απολύτως σωστός όπως κανείς δεν είναι απολύτως λάθος. Και εδώ ακριβώς βρίσκεται η γοητεία των 100 milers: κανείς τελικά από εμάς δεν ξέρει πραγματικάτι κάνει όταν πρόκειται να τρέξουμε αγώνα 100 μιλίων! Ο φιλόδοξος, πρωτάρης δρομέας 100 μιλίων που θέλει να κάνει το πρώτο βήμα σε αυτή την απόσταση ξέρει καλύτερα από τον καθέναν τι δουλεύει για αυτόν και τι όχι. Πολλοί με ρωτάνε να τους δώσω συμβουλές για την προετοιμασία τους για τον 1ο τους 100miler. Συνήθως τους δίνω διάφορες συμβουλές σχετικά με τα logistics του αγώνα (drop bag, εξοπλισμός κλπ) και μετά τους λέω να βγουν να τρέξουν μέχρι να βρουν τι είναι αυτό που δουλεύει καλύτερα για αυτούς. Στο τέλος, τους λέω να είναι πολύ σκεπτικοί με τον οποιονδήποτε τους λέει ότι ξέρει ποια προετοιμασία είναι η καλύτερη για αυτούς.

Κάποια στιγμή νομοτελειακά, οι αγώνες 100 μιλίων θα γίνουν και αυτοί κάτι το συνηθισμένο και θα έχουν δοκιμαστεί από τόσο κόσμο, έτσι ώστε να προκύψει μια σωστή μέθοδος προετοιμασίας. Θα είναι μια πικρή μέρα αυτή όμως για το άθλημα. Όλος αυτός ο μύθος, όλη αυτή η μαγεία και η σαγήνη των αγώνων 100 μιλίων προέρχονται τελικά από το γεγονός ότι κανένας από εμάς δεν ξέρει τι κάνει πραγματικά…"

Για όσους θέλουν να διαβάσουν το πρωτότυπο αγγλικό κείμενο, βρίσκεται εδώ.

Τάκης Τσογκαράκης

Η αγάπη του για το βουνό ξεκινάει πολλά χρόνια πίσω με τις πρώτες αναβάσεις στην αγαπημένη του Πάρνηθα και μετέπειτα με την σχολή Ορειβασίας του ΕΟΣ Αχαρνών. Το 2007 έτρεξε τον πρώτο του αγώνα ορεινού τρεξίματος και από τότε ονειρεύεται "όλο και ψηλότερα, όλο και μακρύτερα". Ελπίζει να το κάνει για πολλά χρόνια ακόμα...

www.advendure.com

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

ΕΠΟΜΕΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ

Latest Tweets

Η διάσχιση των Ισπανικών Πυρηναίων από τον Δημήτρη Δεσποινιάδη, στο @Advendure_Net : https://t.co/WzP6Ox2JD3… https://t.co/5yMrD72dTW
"Όνειρο μου μια διεθνής διάκριση" - Μια συζήτηση με τον Θανάση Παγουνάδη στο @Advendure_Net :… https://t.co/EKuycLEbwd
Εξερευνώντας τα όρια ... μέχρι που μπορούμε να φτάσουμε; Ένα άρθρο που επιχειρεί να εξερευνήσει την λεπτή γραμμή πά… https://t.co/HL70w3xTrW
Follow Advendure on Twitter

Post Gallery

Έξι υποθέσεις κι ένα συμπέρασμα για τον ROUT 2021, τον «αγώνα που έγινε χωρίς αθλητές»!

Η διάσχιση των Ισπανικών Πυρηναίων!

"Όνειρο μου μια διεθνής διάκριση" - Μια συζήτηση με τον Θανάση Παγουνάδη!

Η Καλύβα

Ο Γιάννης Δημόπουλος και η Noora Honkala μας μιλούν για το πρώτο Sparta Running Camp!

Εγώ ούτε να οδηγώ δεν γουστάρω τόσο μακριά!

Χειμωνιάτικος Ενιπέας 2021 - Που πάμε ρε παιδιά ??

11 Δεκεμβρίου: Παγκόσμια Ημέρα Βουνών - Ενίσχυση της ταυτότητας των βουνών και βιώσιμος ορεινός τουρισμός

Ο Χειμωνιάτικος Ενιπέας επιστρέφει το Σαββατοκύριακο 11 & 12 Δεκεμβρίου!

Τρέξιμο στον Ομπλό με φόντο την Πάτρα, την Achaia Clauss και φιλανθρωπικό σκοπό - Συζητάμε με τον Δ. Αποστολόπουλο για το Koumaria Trail Race!

Χωρίζουν οι δρόμοι του Kilian Jornet και της Salomon!

SCARPA Golden Gate ATR - Ένα πραγματικά "All Terrain" παπούτσι!

Κονσόλα Αποσφαλμάτωσης του Joomla!

Συνεδρία

Πληροφορίες Προφίλ

Χρήση Μνήμης

Ερωτήματα Βάσης Δεδομένων