Μιλώντας πάντα μεταφορικά, σε πολλά πράγματα η “γεωγραφία” των βουνών αντικατοπτρίζει αυτή της ζωής μας. Οι απότομες ανηφόρες τους μας θυμίζουν τις στιγμές που παλεύουμε με τις δυσκολίες, ενώ οι κατηφόρες είναι στιγμές ξεκούρασης και χαράς. Οι κορυφές, από την άλλη, είναι στιγμές θριάμβου και επιτυχίας, όπως όταν φτάνουμε στην καθημερινότητα μας σε έναν στόχο ή ξεπερνάμε ένα εμπόδιο. Όμως, όπως στη ζωή, έτσι και στα βουνά, οι κορυφές δεν είναι το τέλος. Κάθε κορυφή ανοίγει το δρόμο μας – και την οπτική μας - προς νέες διαδρομές και νέους προορισμούς.

Κάθε ένας από εμάς όταν τρέχει ή πεζοπορεί στα μονοπάτια νιώθει ότι οι σκέψεις του γίνονται πιο απλές, επικεντρώνονται στην αναπνοή, στο ρυθμό των βημάτων του και στο τοπίο που αλλάζει. Αν το σκεφτεί κανείς, είναι σαν ο χρόνος να αποκτά μια διαφορετική διάσταση, να σταματάει να είναι γραμμικός και να γίνεται κυκλικός, όπως η ροή της φύσης. Στα βουνά, αν αφήσουμε όλα τα αντικείμενα του πολιτισμού μας πίσω, όπως τα ρολόγια, ο χρόνος μετριέται με την ανατολή και τη δύση του ήλιου, με τον ήχο του ανέμου, τα χρώματα του δάσους και τη ροή των νερών. Αυτό είναι ο φυσικός ρυθμός της ζωής και η επιστροφή σε αυτόν όσο συχνότερα μπορούμε μόνο καλό μας κάνει. Ρωτήστε τους Φινλανδούς και γενικότερα τους Σκανδιναβούς που αυτά τα έχουν ενσωματώσει εδώ και δεκαετίες στην ζωή τους.

Δεν είναι τυχαίο ότι τόσοι άνθρωποι βρίσκουν στα βουνά το πεδίο για να ανακαλύψουν τον εαυτό τους. Η σωματική κόπωση καθαρίζει το μυαλό, δημιουργώντας χώρο για σκέψη. Όταν σκαρφαλώνεις μια ανηφόρα ή κατεβαίνεις τρέχοντας ένα τεχνικό μονοπάτι, δεν έχεις περιθώριο να σκεφτείς τίποτα άλλο πέρα από την επόμενη κίνηση, το επόμενο πάτημα. Όλο αυτό είναι ταυτόχρονα και μια μορφή διαλογισμού, με όλα τα καλά που φέρνει κάτι τέτοιο.

Έχουμε όλοι μας ακούσει εξαιρετικές ιστορίες ανθρώπων που η επαφή με τα βουνά τούς βοήθησε να ξεπεράσουν δυσκολίες, είτε αυτές ήταν προσωπικές απώλειες, εθισμοί, είτε σημαντικές αποφάσεις στη ζωή τους. Στα μονοπάτια των βουνών, οι φαινομενικά άλυτες σκέψεις γίνονται πιο απλές, καθώς η φύση λειτουργεί σαν καταλύτης για να επαναπροσδιορίσει ο καθένας μας τις προτεραιότητες του.

Φυσικά, τα βουνά είναι επίσης ένας τόπος ελευθερίας. Μακριά από την πίεση της καθημερινότητας και τους περιορισμούς των κοινωνιών μας, ανακαλύπτουμε όταν βρισκόμαστε σε αυτά τη δυνατότητα να είμαστε αληθινοί. Η απλότητα και η καθαρότητα του φυσικού περιβάλλοντος μας επιτρέπει να δούμε τον εαυτό μας όπως πραγματικά είναι. Οι επιλογές μας στα βουνά, όπως παράδειγμα η διαδρομή που θα ακολουθήσουμε ή ο ρυθμός που θα τρέξουμε και θα πεζοπορήσουμε, μας θυμίζουν ότι έχουμε τη δύναμη να καθορίσουμε τη δική μας πορεία και στην καθημερινή μας ζωή.

Είναι όμως μόνο σωματική αυτή η ελευθερία ή είναι και πνευματική; Στα βουνά, δεν έχει σημασία ποιος είσαι ή τι έχεις καταφέρει. Σημασία έχει το πώς στέκεσαι μπροστά στις προκλήσεις τους, με ταπεινότητα αλλά και αποφασιστικότητα.

Από μακριά και στο πέρασμα των χρόνων, τα βουνά είναι σταθερά και αιώνια, αλλά ταυτόχρονα, αποτελούν - στην μικροκλίμακα του χρόνου - και πηγή αλλαγής. Κάθε φορά που επιστρέφουμε σε μια γνωστή μας διαδρομή, κάτι έχει αλλάξει, είτε στο τοπίο είτε μέσα μας. Αυτή η ισορροπία ανάμεσα στην σταθερότητα και την αλλαγή μας μαθαίνει να προσαρμοζόμαστε και να αποδεχόμαστε το νέο χωρίς να χάνουμε την επαφή με τις ρίζες μας. Θα λέγαμε ότι οι επαναλήψεις προπονήσεων και αγώνων παίρνουν και μια μορφή “άγκυρας” σταθερότητας. Προφανώς βέβαια, ο άνθρωπος δεν υπάρχει χωρίς την εξερεύνηση, οπότε η ανακάλυψη νέων διαδρομών είναι εξέλιξη. Δεν υπάρχει λοιπόν μια αντιστοιχία της διπλής φύσης των βουνών – σταθερότητα αλλά και αλλαγές – με την ουσία της ζωή μας;

Κλείνω αυτή την “αλληγορία” με την αίσθηση ότι κάθε βήμα που κάνουμε στα μονοπάτια των βουνών μας θυμίζει ότι έχουμε τη δύναμη να δημιουργούμε το νόημα της ζωής μας. Όπως οι κορυφές τους δεν είναι ποτέ το τέλος της διαδρομής, έτσι και στη ζωή, κάθε στόχος είναι απλώς η αρχή για κάτι νέο. Μέσα από τη σχέση μας με τη φύση, μπορούμε να βρούμε την έμπνευση να ζούμε πιο γεμάτοι, να αγκαλιάζουμε την αλλαγή και να δημιουργούμε τη δική μας πορεία σε αυτήν την μακριά και πανέμορφη διαδρομή που λέγεται ζωή.

Δημήτρης Τρουπής

Photo copyright: foto-trexoume.gr