Η φυσική ομορφιά της περιοχής του Σπηλαίου Γρεβενών είναι εκπληκτική. Η σχεδίαση της διαδρομής ήταν τέτοια που περνούσε μέσα από πανέμορφα γεφύρια και πετρόκτιστα καλντερίμια που μας ταξίδεψαν νοερά στην τέχνη της πέτρας και στον τρόπο μετακίνησης παλαιότερων εποχών, από καταπράσινα λιβάδια, σκιερά δάση και μονοπάτια με ποικιλομορφία τερέν και κοντά στο τέλος από την αετοφωλιά της κορυφογραμμής του Όρλιακα με την απίστευτη θέα γύρω μας στον ορίζοντα.

Ποιος δεν ένιωσε δέος κατεβαίνοντας προς το περίφημο γιοφύρι της Πορτίτσας, με τον πρωινό λαμπρό ήλιο να διαπερνά το μεγάλο σκίσιμο στην χαράδρα που κυλάει το ποτάμι δίνοντας καταπληκτικά χρώματα στην περιοχή και στα νερά. Ποιος δεν σταμάτησε να “αφουγκραστεί” το κλαρίνο που αντηχούσε στα βουνά καθώς με την ένταση ζωγραφισμένη στα πρόσωπά μας τρέχαμε στο ανηφορικό πετρόκτιστο μονοπάτι που οδηγούσε από το γεφύρι της Πορτίτσας ψηλά στο βουνό. Ποιος δεν ένιωσε την αδρεναλίνη να ανεβαίνει καθώς σκαρφάλωνε με τα χέρια στο λούκι του Όρλιακα για να βγει στην κορυφογραμμή και να νιώσει την αίσθηση ελευθερίας που προσφέρει το τρέξιμο στην φύση. Η διοργάνωση άγγιξε το άριστα στον καθοριστικότερο  παράγοντα επιτυχίας ενός αγώνα ορεινού τρεξίματος, που δεν είναι άλλος από την ομορφιά και την ιδιαιτερότητα της διαδρομής, η οποία να σημειώσουμε ότι περνάει από τρεις διαφορετικές γεωλογικές πλάκες κ εποχές!

Ο μεγάλος αγώνας της διοργάνωσης, το Orliakas Adventure Race των 33 χιλιομέτρων με περίπου 2.150 μέτρα θετική υψομετρική διαφορά είχε σημαντική δυσκολία και μερικά ιδιαίτερα τεχνικά μονοπάτια που δοκίμασαν αρκετά την αντοχή και την δύναμη των αθλητών. Οι διοργανωτές όμως είχαν σχεδιάσει έτσι την διαδρομή ώστε όπου ήταν δυνατό αυτά τα τμήματα να εναλλάσσονται με εύκολους δασικούς δρόμους, ή με πολύ βατά χωμάτινα μονοπάτια και έτσι μετριάστηκε κάπως η συνολική καταπόνηση, η οποία θα ήταν πολύ μεγαλύτερη διαφορετικά.

Ο αγώνας ήταν ευκολότερος στο πρώτο μισό του, με τον βαθμό δυσκολίας να ανεβαίνει σημαντικά στα τελευταία χιλιόμετρα με κάθετες ανηφόρες και κυρίως τρείς πολύ επίπονες και τεχνικές κατηφόρες. Η διαδρομή είχε συνεχή ανεβοκατεβάσματα, δεν είχε δηλαδή την μορφή “καμπάνας” που έχουν πολλοί ελληνικοί αγώνες, στοιχείο που δίνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον στον συναγωνισμό και αυξάνει την τεχνική δυσκολία. Ο καιρός ήταν σχετικά ζεστός και ίσως σε αυτό να οφείλεται – σε συνδυασμό με την δυσκολία της διαδρομής – το ότι πολλοί αθλητές υπέφεραν από κράμπες κατά την διάρκεια του αγώνα. Συνολικά πρόκειται για έναν από τους πιο απαιτητικούς αγώνες αυτής της απόστασης στην χώρα μας.

Ο μικρός αγώνας της διοργάνωσης, το Portitsa Trail των 7,5 χιλιομέτρων με 650 μέτρα θετική υψομετρική διαφορά, είχε και αυτός την δυσκολία του κυρίως λόγω της ανάβασης από το γιοφύρι της Πορτίτσας στο Σπήλαιο και τον τερματισμό, αλλά επίσης έτσι περνούσε από το χαρακτηριστικότερο σημείο της περιοχής και έδινε μια εξαιρετικά καλή γεύση καθαρόαιμου ορεινού τρεξίματος στους αθλητές που συμμετείχαν.

Το πιο δύσκολο σημείο όσο αφορά τον καθαρισμό και την σηματοδότηση των μονοπατιών σε έναν αγώνα ορεινού τρεξίματος είναι η όσο το δυνατόν καλύτερη δουλειά την πρώτη φορά που θα πραγματοποιηθεί. Στον τομέα αυτό η διοργάνωση άγγιξε υψηλά επίπεδα, ιδιαίτερα στον τομέα της σηματοδότησης της διαδρομής, η οποία είχε μάλιστα και χιουμοριστικό τόνο με το χαμογελαστό ανθρωπάκι στα πράσινα σημάδια, αλλά και τις πινακίδες που έδιναν κουράγιο αναφέροντας μικρά ονόματα αθλητών. Ο καθαρισμός των μονοπατιών ήταν σε υψηλά επίπεδα, με μόνη επισήμανση την καλύτερη δουλειά που πρέπει να γίνει στο 1,5 περίπου χιλιόμετρο της τελευταίας μεγάλης κατάβασης στο μονοπάτι για το Σπήλαιο όπου το έδαφος είναι πολύ σαθρό και εγκυμονεί κινδύνους πτώσεων. Το έχουν εντοπίσει όμως οι διοργανωτές και όπως μας ανέφεραν θα αντιμετωπιστεί για την επόμενη χρονιά. Οι χιλιομετρικές ενδείξεις σε περισσότερα σημεία της διαδρομής, εκτός των σταθμών τροφοδοσίας, είναι μια προσθήκη που θα έπρεπε ίσως να σκεφτεί η διοργάνωση γιατί βοηθάει ιδιαίτερα στην κατανομή των δυνάμεων των αθλητών αλλά και ψυχολογικά.

Πλήρεις οι σταθμοί ανεφοδιασμού και σωστά κατανεμημένοι στην διαδρομή, σωστά τοποθετημένα τα υλικά πάνω στα τραπέζια ώστε να μην καθυστερούν οι αθλητές και να βρίσκουν εύκολα αυτό που θέλουν και με πολύ ενθουσιασμό και κέφι οι εθελοντές που τους επάνδρωναν. Πολύ καλή δουλειά από την ομάδα που έκανε τις εγγραφές πριν την εκκίνηση αλλά και από την ομάδα που εξυπηρετούσε το γεύμα των αθλητών μετά τον τερματισμό τους. Πάσχιζαν όλοι – και τα κατάφεραν – να εξυπηρετήσουν όσο γίνεται καλύτερα τους ιδιαίτερα καταπονημένους αθλητές που μόλις είχαν τερματίσει τον αγώνα.

Εξαιρετικές οι παροχές προς τους αθλητές, αφού η τσάντα που έπαιρναν με την εγγραφή τους περιελάμβανε μια τεχνική μπλούζα, ένα όμορφο μαντήλι με το σήμα της διοργάνωσης, μια χρηστική πετσέτα, chip ηλεκτρονικής χρονομέτρησης αλλά και ένα τζελάκι Hummer προσφορά του Performance Store. Μετά τον αγώνα υπήρχε φαγητό για τους αθλητές με προσφορά ζεστής και νόστιμης μανιταρόσουπας, ντόπιων εδεσμάτων (πίτες κτλ..), μπύρας, μπανάνας και αναψυκτικών.

Την παραμονή του αγώνα έγινε παρουσίαση από δυο γνωστές γεωλόγους, την Κα Ράσσιου και Κα Μπάτση, με θέμα "τρέχοντας σε 300 εκατομμύρια χρόνια ιστορίας" η οποία πραγματοποιήθηκε στην παραδοσιακή ταβέρνα του χωριού "Πέρδικα Θεοδώρου". Είχε πάρα πολλές συμμετοχές η παρουσίαση, η οποία έδειξε με έναν πρωτότυπο τρόπο - μέσω χρωματολογίας - τη γεωλογική εξέλιξη της περιοχής στα τελευταία 300 εκατομμύρια χρόνια. Στα συν της διοργάνωσης επίσης το φωτογραφικό υλικό που διαθέτει δωρεάν προς τους αθλητές, όπως επίσης την κάλυψη που είχε με ελικοπτεράκι με κάμερα. 

Σε αθλητικό επίπεδο, ο αριθμός συμμετοχών ήταν πολύ ικανοποιητικός για την πρώτη διοργάνωση του αγώνα. Πήραν εκκίνηση 197 αθλητές στο Orliakas Adventure Race των 33 km και 226 αθλητές στο Portitsa Trail των 7,5 km. Στα θετικά της διοργάνωσης ότι τράβηξε πολύ δυνατούς αθλητές και αθλήτριες, με αποτέλεσμα να έχουμε πολύ καλές επιδόσεις και δυνατό συναγωνισμό. Στο Orliakas Adventure Race και τους άντρες, στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου ανέβηκε ο Αλέξανδρος Φωτιάδης με την εξαιρετική επίδοση 3:12:49, δεύτερος ήταν ο Σταύρος Μπαλιώτης με επίδοση 3:24:22 και τρίτος ο Άρης Τσίπης με επίδοση 3:27:35. Στις γυναίκες πρώτη τερμάτισε η Λόρα Ρεπσένκο με επίδοση 4:20:33, δεύτερη η Έλενα Κλαπανάρα με επίδοση 4:30:11 και τρίτη η Βίκυ Καρπούζα με επίδοση 4:38:27. Στο Portitsa Trail, στους άντρες νικητής ήταν ο Αθανάσιος Μπαρμπαγιάννης με επίδοση 38:28, δεύτερος τερμάτισε ο Κωνσταντίνος Ζήνδρος με επίδοση 42:33 και τρίτος ο Αλέξανδρος Τζουμάκας με επίδοση 42:38. Στις γυναίκες, στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου βρέθηκε η Λένια Τζιάλλα με επίδοση 49:18, δεύτερη τερμάτισε η Γεωργία Σιπποπούλου με επίδοση 52:58 και τρίτη η Κυριακή Μήτρου με επίδοση 53:06.

Η τοπική κοινωνία αγκάλιασε την διοργάνωση, τόσο από την πλευρά του εθελοντισμού με 70 ανθρώπους να καλύπτουν με εξαιρετική επιτυχία καίρια πόστα πριν, κατά την διάρκεια αλλά και μετά τον αγώνα, ενώ από τον Οκτώβρη κιόλας είχαν οργανωθεί ομάδες των 15 ατόμων που είχαν αναλάβει το δύσκολο και μεγάλης σημασίας έργο του καθαρισμού των μονοπατιών, όσο και της υποστήριξης της διοργάνωσης όπου πρέπει να τονιστεί η πολύ θετική συμβολή των ανθρώπων του Συλλόγου Δρομέων Υγείας και Περιπατητών Γρεβενών, της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας – που ήταν και συνδιοργανωτής του αγώνα - με την παρουσία του Αντιπεριφερειάρχη Γρεβενών Ευάγγελου Σημανδράκου και περιφερειακών συμβούλων, και φυσικά των 30 ατόμων των παραρτημάτων Γρεβενών και Κοζάνης της Ελληνικής Ομάδας Διάσωσης που διαχειρίστηκαν το πολύ βασικό τομέα της ασφάλειας των αθλητών με εξαιρετική επιτυχία όπως πάντα.

Οργανωτικά η διοργάνωση λειτούργησε εξαιρετικά κάτω από την καθοδήγηση του αεικίνητου Φώτη Καραχατζή, με γρήγορες αντιδράσεις σε προβλήματα που ανέκυπταν.  Να αναφέρουμε για παράδειγμα το γεγονός ότι αφού δόθηκε η εκκίνηση του μεγάλου αγώνα και επειδή ξεκίνησε η συρροή των αθλητών και συνοδών για τον μικρό αγώνα, δόθηκε αμέσως ειδική μέριμνα για τη στάθμευση των πολλών αυτοκινήτων, ώστε να μην υπάρξουν προβλήματα και ταλαιπωρία. Μας έκανε πολύ καλή εντύπωση ο μεγάλος αριθμός των θεατών του αγώνα, αλλά και ο ενθουσιασμός τους για τους αθλητές και την προσπάθεια τους.

Η πρώτη διοργάνωση του Orliakas Race άφησε σε όλους μας εξαιρετικές εντυπώσεις και έβαλε δυναμικά στον χάρτη του ορεινού τρεξίματος μια πανέμορφη περιοχή της πατρίδας μας, αρκετά χρόνια μετά τους αγώνες περιπέτειας που πραγματοποιούνταν στην ευρύτερη περιοχή της Πίνδου. Πολύ απαιτητικός αγώνας, εξαιρετικά τοπία, δυνατή οργανωτική ομάδα με όραμα και σωστή οργάνωση και πολύ καλή συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας σε όλα τα επίπεδα δείχνουν ότι την επόμενη χρονιά θα δούμε ακόμη καλύτερα πράγματα, μαζικότερη συμμετοχή αθλητών από όλη την Ελλάδα και δυνατό συναγωνισμό. Η εξαιρετική αρχή έγινε, η συνέχεια είμαστε σίγουροι ότι θα είναι ακόμη καλύτερη.

Δείτε τα αποτελέσματα των Orliakas Adventure Race και Portitsa Trail εδώ.

Ευχαριστούμε πολύ τους διοργανωτές του Orliakas Race 2015 για την φιλοξενία τους.

Δημήτρης Τρουπής

Photo ©: Άντζυ Τερζή