Ξεκινώντας λοιπόν το ταξίδι με την πυξίδα να δείχνει «Μέτσοβο» περιμέναμε την κατά πολύ αναβαθμισμένη διοργάνωση. Αλλά ο Νίκος Καλοφύρης και οι συνεργάτες του μας διέψευσαν πανηγυρικά, καθώς δεν ήταν μόνο αναβαθμισμένη, αλλά σχεδόν άγγιξε το τέλειο σε όλα τα επίπεδα της διοργάνωσης. Με τέτοια δυνατή ομάδα απορούμε τι άλλες εκπλήξεις μας επιφυλάσσει το Μέτσοβο για το μέλλον!

Το Μέτσοβο της Παρασκευής δεν είχε καμία σχέση με την εικόνα που το περίμενε την αμέσως επόμενη μέρα. Την πολυχρωμία του κόσμου, τα γέλια, τις παρέες που έφταναν η μία μετά την άλλη και τις πολύβουες συζητήσεις  σε όλους τους χώρους.

Σοφή και πρακτική η ενέργεια των διοργανωτών για την αποσυμφόρηση της ουράς αναμονής για την παραλαβή των αριθμών. Παρασκευή βράδυ ο Νίκος Καλοφύρης βρισκόταν στο κατάστημα Fifth Element στα Γιάννενα και έδινε τα πακέτα συμμετοχών στους αθλητές που παρευρέθηκαν εκεί. Έτσι δόθηκαν πάνω από 250 πακέτα,  γεγονός που ήταν μεγάλη διευκόλυνση για τους Γιαννιώτες αθλητές και των δυο αγώνων, αλλά και για την αποσυμφόρηση της γραμματείας του αγώνα που θα δεχόταν εκατοντάδες αθλητές το διήμερο της διοργάνωσης. Έχοντας μεγάλη εμπειρία από αγώνες ως αθλητές, οι διοργανωτές χρησιμοποίησαν τις γνώσεις αυτές τόσο στο οργανωτικό κομμάτι όσο και στο κομμάτι της ασφάλειας των αθλητών.

Το Σάββατο από νωρίς ξεκίνησε η προσέλευση των αθλητών από τις πιο μακρινές περιοχές της χώρας. Πανδαισία χρωμάτων! Άλλοι μόνοι τους, άλλοι με παρέα και αρκετοί με τις οικογένειές τους. Απόδειξη πως το Μέτσοβο συνδυάστηκε και ως οικογενειακή εκδρομή για πολλούς. Γέμισαν η πλατεία και τα γύρω πάρκα με παιδικά πρόσωπα που απολάμβαναν καινούργιες δραστηριότητες. Σημαντική ήταν η επανάληψη της περσινής προσφοράς από το τουριστικό γραφείο Κασάρος που όπως και πέρσι συνέδραμε στην οικονομική προσφορά μετακίνησης των αθλητών από την Αθήνα προς το Μέτσοβο με επιστροφή.

Για την παραλαβή των πακέτων συμμετοχής η γραμματεία ήταν χωρισμένη σε δύο χώρους που διευκόλυνε πολύ την παραλαβή δίχως αναμονή και ταλαιπωρία. Μία αίθουσα  για το URSA Trail και άλλη αίθουσα για τα Χνάρια της Αρκούδας. Το πακέτο συμμετοχής περιελάμβανε τεχνικό μπλουζάκι με διαφορετικό χρώμα για τον κάθε αγώνα (άσπρο για το URSA Trail και κίτρινο για τα Χνάρια). Επίσης περιλάμβανε τον αριθμό συμμετοχής, το τσιπάκι χρονομέτρησης, το καρτελάκι για το δείπνο των αθλητών και διάφορα ενημερωτικά έντυπα για την περιοχή της Βόρειας Πίνδου και τον φορέα διαχείρισης Εθνικών Δρυμών Βίκου- Αώου και Πίνδου.

Η φετινή μετεωρολογική πρόβλεψη έκανε όλους τους συμμετέχοντες να χαμογελούν. Πολλοί θυμούνταν τον περσινό βροχερό καιρό, το κρύο και την ομίχλη ο οποίος δυσκόλεψε πολύ την προσπάθεια των αθλητών αλλά δυσχέρανε και την διαδικασία των απονομών. Ο καιρός για την Κυριακή προβλεπόταν καλός με ελαφρύ αεράκι, λίγα σύννεφα και καθόλου βροχή. Ήδη από το Σάββατο μεσημέρι ο κόσμος απολάμβανε τα παγκάκια και τις καρέκλες της πλατείας όπου βρισκόταν η έκθεση του αγώνα, τις ταβέρνες και τις καφετέριες. Κάθε φορά που φαινόταν σαν να μη χωρούσαν άλλοι, προστίθονταν ακόμα περισσότεροι μέχρι και το πρωί της επόμενης μέρας και τις  εκκινήσεις των δυο αγώνων.

Η τεχνική ενημέρωση όπως και το “Χυλοπίτα Party” έγιναν στο ξενοδοχείο- οινοποιείο Κατώγι- Αβέρωφ. Σ’ έναν άψογα διαμορφωμένο χώρο με θέα, με κηποτεχνίες και ζωντανή τζαζ μουσική, οι αθλητές απόλαυσαν τους 42 κωδικούς τροφοδοσίας που είχαν ετοιμάσει οι φοιτητές των Σχολών ΙΕΚ ΔΕΛΤΑ. Ενδεικτικά  μερικά από τα εδέσματα ήταν μακαρόνια, χυλοπίτες, σούπες, σαλάτες, διάφορα τυριά και πίτες των οποίων το φύλλο άνοιγαν εκείνη την ώρα οι σεφ. Φυσικά δεν θα μπορούσαν να λείψουν τα επιδόρπια όπως οι φρέσκοι λουκουμάδες με μέλι και κανέλα. Για τους λάτρεις του οίνου υπήρχε και μπαρ όπου μπορούσε να παραγγείλει κάποιος κάποιο από τα πολλά εξαιρετικά κρασιά του Οινοποιείου. Εκπληκτικό ήταν το γεγονός πως παρά τις πάνω από 1.000 συμμετοχές δεν υπήρξε συνωστισμός ή καθυστέρηση στο σερβίρισμα των αθλητών.

Κατά τη διάρκεια του δείπνου ανακοινώθηκαν τα ονόματα των τυχερών αθλητών της κλήρωσης που κέρδισαν διάφορα δώρα των χορηγών του αγώνα. Την ίδια στιγμή που η Ελλάδα τραγουδούσε για μια θέση στη Eurovision οι αθλητές και οι παρέες τους απολάμβαναν στα 1.170 μ υψόμετρο όλες τις παροχές σε συνθήκες που αρμόζουν σε ένα όνομα όπως το Κατώγι Αβέρωφ.

Κυριακή πρωί και το μικρόφωνο βρέθηκε από νωρίς στα έμπειρα χέρια του λαλίστατου Κώστα Σταμούλη που είχε αναλάβει και την μικροφωνική κάλυψη των αγώνων για τον κόσμο που ζούσε το γεγονός στην πλατεία του Μετσόβου. Ταυτόχρονα έπαιζε στα μεγάφωνα ρυθμική μουσική που αποκορύφωνε ακόμα περισσότερο τη διάθεση των αθλητών. Οι εικόνες γνώριμες από εκκινήσεις άλλων αγώνων, παρέες να φωτογραφίζονται, αθλητές να εύχονται ο ένας στον άλλον και όλοι να κοιτούν ψηλά προς τα βουνά απέναντι που σύντομα θα καλούνταν να τα διαβούν αγωνιστικά.

Αφού έφτασαν και οι αθλητές των γύρω περιοχών, δόθηκε πρώτη η εκκίνηση του μεγάλου αγώνα της διοργάνωσης - του URSA Trail - με 295 αθλητές, αριθμός μεγάλος για ορεινό και δύσκολο μαραθώνιο. Μετά από μία ώρα ακριβώς  και όσο οι αθλητές του μεγάλου αγώνα ήδη έδιναν τη μάχη τους στα μονοπάτια, πήραν εκκίνηση οι 655 αθλητές που θα έτρεχαν στα Χνάρια της Αρκούδας. Τεράστιο το νούμερο, δείγμα της ωραιότητας του αγώνα αλλά και του ότι πολύς νέος κόσμος θέλει να δοκιμάσει τις δυνάμεις του στο βουνό χωρίς όμως να φτάσει στα όρια του. Τέλος,  μετά από μία ώρα έγινε και ο παιδικός αγώνας των 1.500 μέτρων.  

Το Advendure συμμετείχε φέτος αγωνιστικά στον μικρό αγώνα της διοργάνωσης – Στα Χνάρια της Αρκούδας – μετά από 2 χρόνια συμμετοχής και περιγραφής του μεγάλου αγώνα Ursa Trail θέλοντας να δώσει έμφαση στο εκπληκτικό γεγονός να τρέχουν τόσοι πολλοί αθλητές στο μικρότερο αλλά καταπληκτικό αγώνα του Μετσόβου, αλλά και να μεταδώσει την εμπειρία ενός αγώνα που ακούγεται ισάξια με το επιβλητικό και δύσκολο Ursa Trail. Επιπρόσθετα ο μικρός αγώνας αποτελεί το δεύτερο τμήμα του μεγάλου αγώνα.

Ο καιρός ήταν πράγματι ιδανικός με λίγα σύννεφα, λίγη ομίχλη που δεν έδειχνε να προβληματίζει κανέναν και πολύ καλή θερμοκρασία για αγώνα ορεινού τρεξίματος. Εκκίνηση του αγώνα «Στα χνάρια της αρκούδας» και το πολύχρωμο ποτάμι των αθλητών ξεκίνησε το γρήγορο ταξίδι του. Τα πρώτα χιλιόμετρα ήταν στα στενά πλακόστρωτα του Μετσόβου. Όλοι προσπερνούσαν όλους, για μια καλύτερη θέση λίγο πριν το πρώτο στενό ανηφορικό μονοπάτι του βουνού. Βαριές ανάσες, γρήγορα βήματα, αθλητές αποφασισμένοι να ευχαριστήσουν εαυτούς και φίλους.

Από πολύ νωρίς ήταν ορατή η πρώτη εικαστική παρέμβαση της ομάδας του καθηγητή Κου Χουλιάρα και τους φοιτητές του από τη Σχολή Καλών Τεχνών. Μια ξύλινη πύλη, μια αψίδα βγαλμένη από άλλη εποχή που καλωσόριζε τους αθλητές καθώς περνούσαν το κατώφλι του για το βουνό. Στη συνέχεια οι παρεμβάσεις ήταν τόσο εναρμονισμένες με το περιβάλλον, που όσοι πήγαιναν πιο αργά και τις πρόσεξαν παρατήρησαν έναν ιστό αράχνης, μερικά γκογκ και αιωρούμενους μουσικούς σωλήνες βγαλμένους σαν μέσα από ένα κέλτικο παραμύθι. Η αρμονία των εικαστικών παρεμβάσεων με το καταπράσινο και “ήσυχο” δασικό περιβάλλον του Μετσόβου είναι καταπληκτική και χαιρόμαστε καθώς μαθαίνουμε ότι οι παρεμβάσεις από την ομάδα του Κου Χουλιάρα θα συνεχιστούν και φέτος το καλοκαίρι στο υπόλοιπο τμήμα του μονοπατιού πάνω από το Μέτσοβο.

Για τη σηματοδότηση σε όλη τη διαδρομή ότι και να πούμε είναι λίγο. Πατούσες αρκούδας με μπογιά εναρμονισμένη στο περιβάλλον έδειχνε τη σωστή κατεύθυνση, πέτρες βαμμένες έντονα έδειχναν τον δρόμο, καρτελάκια καρφιτσωμένα στα δέντρα που διαχώριζαν τον κάθε αγώνα επιβεβαίωναν την σωστή πορεία. Ο καθαρισμός των μονοπατιών πολύ αναβαθμισμένος σε σχέση με πέρσι. Όπου υπήρχε χόρτο είχε περάσει το χεράκι της διοργάνωσης με χορτοκοπτικό και το έκανε «αόρατο», ενώ ελλείψει των περσινών βροχών και της λάσπης που υπήρχε, ένιωθαν οι αθλητές σαν να έτρεχαν πάνω σε ένα παχύ χαλί!

Η ζέστη του ξέφωτου και των λιβαδιών που τα έλουζε ο ήλιος εναλλασσόταν με τον ίσκιο, αυξάνοντας τα ήδη ανεβασμένα από την ομορφιά της διαδρομής συναισθήματα των αθλητών. Οι τρεις σταθμοί του αγώνα ήταν πλαισιωμένοι από πολλούς εθελοντές οι οποίοι διευκόλυναν κάθε επιθυμία των αθλητών. Νερά και στερεά τροφή πλούσια και σε ποσότητα και σε ποιότητα. Στον πρώτο σταθμό δε φέτος υπήρχε ένα καινούργιο κατασκευασμένο ξύλινο τραπέζι με σκεπή ειδικά για τον αγώνα, ώστε να καλύπτεται και η περίπτωση άσχημων καιρικών συνθηκών.

Πλησιάζοντας ξανά το Μέτσοβο και τον τερματισμό, η μουσική της πλατείας ακουγόταν από ψηλά καθώς ο αθλητής άρχιζε την κατάβαση μέσω της πίστας του χιονοδρομικού και βλέποντας κάτω τα σπίτια αλλά και την πλατεία που θα τερμάτιζε,  και γινόταν όλο και πιο έντονη όσο πλησίαζε προς το τέλος. Τρέχοντας ξανά στα πλακόστρωτα καλντερίμια η αδρεναλίνη έκανε πάλι έντονη την παρουσία της! Η φωνή του Κώστα Σταμούλη ακουγόταν κι αυτή από μακριά καθώς εκφωνούσε το όνομα του κάθε αθλητή την ώρα που τερμάτιζε.

Η πρώτη αψίδα της TECNICA πριν ο αθλητής κάνει την στροφή της πλατείας μπέρδεψε λίγο αρκετούς ανυποψίαστους αθλητές και όσους συμμετείχαν για πρώτη φορά στον αγώνα, καθώς σταματούσαν να τρέχουν, πατούσαν το στοπ στα ρολόγια τους ή σήκωναν τα χέρια ψηλά για την φωτογραφία του τερματισμού. Ευτυχώς υπήρχαν αρκετοί θεατές που τους προέτρεπαν να συνεχίσουν το γύρο της πλατείας για το σωστό σημείο τερματισμού με την αψίδα που είχε και τα δυο χρονόμετρα των δυο σε εξέλιξη αγώνων.

Ήταν πολύ συγκινητική η παρουσία των μικρών παιδιών εθελοντών που έπιαναν στη σειρά  κάποιους αθλητές και τον/ την συνόδευαν σαν ανθρώπινη αλυσίδα στον τερματισμό στα τελευταία πενήντα μέτρα. Μικροί εθελοντές επίσης περνούσαν το μετάλλιο του τερματισμού, καλαίσθητο όπως και πέρσι, όπως αρμόζει σε μία «αρκούδα». Έτσι, οι αθλητές που τερμάτισαν έφυγαν τελικά από το Μέτσοβο με την “πατούσα της αρκούδας”.

Φυσικά οι παροχές του αγώνα δεν τελείωναν με το μετάλλιο. Υπήρχε πλούσιος μπουφές εδεσμάτων όλων των ειδών στα τραπέζια στην πλατεία, τα οποία τίμησαν αθλητές, συνοδοί και θεατές. Γλυκά, αλμυρά, φρούτα, διάφορα ψωμάκια και μεγάλη ποικιλία μετσοβίτικων τυριών με τις ονομασίες προέλευσης. Δίπλα, ευγενική προσφορά του café- bar Metsovorama  υπήρχε ολόκληρο περίπτερο με υπαίθριο μπαρίστα που σέρβιρε πάνω από χίλια ποτήρια διάφορα είδη καφέ, τσάι  και αναψυκτικά σε όλους!

Στην πλατεία ήταν έντονη και η παρουσία της «Κιβωτού του Κόσμου», το σπίτι φιλοξενίας παιδιών στην Πωγωνιανή Ιωαννίνων. Κύριο μέλημα του σπιτιού φιλοξενίας είναι η παροχή προστασίας, εκπαίδευσης και αγάπης στα παιδιά που έχουν βιώσει την εγκατάλειψη, την κακοποίηση και την εκμετάλλευση. Αξίζουν συγχαρητήρια στην διοργάνωση που πήρε μια σημαντική πρωτοβουλία και πρόσφερε ένα σημαντικό χρηματικό ποσό  στην Κιβωτό του Κόσμου, αναδεικνύοντας πως πάνω από αθλητές και διοργανωτές είναι άνθρωποι και πως πέρα από την προσωπική ευτυχία και χαρά προσδοκούνε και την ευτυχία των συνανθρώπων τους.

Αμέσως μετά τους τερματισμούς σχηματίστηκαν στην πλατεία και στα γύρω μαγαζιά πηγαδάκια από όλες τις παρέες των αθλητών που ανυπομονούσαν να εξιστορήσουν ο καθένας τον δικό του αγώνα αλλά και να ανταλλάξουν εμπειρίες, σχέδια και στόχους με τους συναθλητές τους. Ακολούθησαν οι απονομές των δύο αγώνων σε βάθρα κορμών δέντρων. Οι τρεις πρώτοι νικητές του URSA TRAIL έλαβαν χρηματικά έπαθλα και ο δε πρώτος νικητής της κάθε κατηγορίας και των δυο αγώνων έλαβε δώρο της The North Face.

Μετά το τέλος των απονομών αποχώρησε και το λεωφορείο των αθλητών για Αθήνα. Πολλοί είχαν ήδη αποχωρήσει για να αποφύγουν τον συνωστισμό στις στροφές του δρόμου και να επισπεύσουν το ταξίδι της επιστροφής. Άδειασε η πλατεία του Μετσόβου σιγά σιγά, αλλά παρέμεινε πίσω η αύρα του ενθουσιασμού και την υπόσχεσης των περισσοτέρων να επιστρέψουν το 2016.

Σε μια εποχή όπου πολλοί τομείς της χώρας μας βρίσκονται σε παρακμή, θα αναρωτιέται κανείς πως γίνεται και υπάρχει αυτή η άνθηση στο ορεινό τρέξιμο. Εμείς θα ρωτήσουμε πως γίνεται μια διοργάνωση που εμφανίστηκε πριν δυο χρόνια να είχε φέτος πάνω από 1.000 εγγραφές; Πως έγινε και ήταν όλα τόσο άψογα; Πώς μιλάνε ακόμα και μέρες μετά όλοι για τους δυο αγώνες στο Μέτσοβο; Η απάντηση που δίνουμε είναι απλή… Νίκος Καλοφύρης και η παρέα του. Οραματίστηκαν, σχεδίασαν, υλοποίησαν. Διαπιστώσαμε το πάθος τους από κοντά.  Έβαλαν όλη τη γνώση τους, την αγάπη τους για τον αθλητή αλλά και για τον τόπο τους και κατάφεραν  να γεμίσουν το Μέτσοβο με αθλητές που έψαχναν ακριβώς αυτό που τελικά βρήκαν. Ένα μέρος που θέλουν οπωσδήποτε να ξαναγυρίσουν του χρόνου.

Εμείς αναμένουμε να δούμε πόσο ακόμα μπορεί να βελτιωθεί η διοργάνωση, μιας και έχει βάλει τον πήχη εξαιρετικά ψηλά! Σαν Advendure έχουμε τρείς προτάσεις. Η πρώτη είναι να οργανωθούν αν είναι δυνατόν με ακόμη καλύτερο τρόπο οι εκκινήσεις των αγώνων, ώστε να αποφευχθεί ο συνωστισμός στα πρώτα μονοπάτια του αγώνα. Δεύτερον, θα ήταν ωφέλιμο να υπήρχε συχνότερη χιλιομετρική ένδειξη στη διαδρομή του αγώνα,  ώστε να γνωρίζουν οι αθλητές σε ποιο ακριβώς σημείο της διαδρομής βρίσκονται και να ρυθμίζουν είτε την τακτική τους μέσα στον αγώνα είτε την κατανομή ενέργειάς τους. Τέλος, νομίζουμε ότι ο αριθμός συμμετοχών που θα μπορούσε να γίνει “αποδεκτός” από το οικοσύστημα της φύσης του Μετσόβου έχει χτυπήσει “ταβάνι”. Ξέρουμε ότι αυτό απασχολεί την οργανωτική ομάδα, ξέρουμε την αγάπη τους για το φυσικό περιβάλλον του τόπου τους που οι ίδιοι μας “γνώρισαν” αυτά τα τρία χρόνια και είμαστε σίγουροι ότι θα το φροντίσουν με τον καλύτερο τρόπο.

Πολύ ευχάριστο είναι ότι όπως μας πληροφόρησε ο Νίκος Καλοφύρης μόλις σήμερα, ελάχιστα τα σκουπίδια στην διαδρομή των αγώνων, παρά τον εξαιρετικά μεγάλο αριθμό αθλητών που έτρεξαν. Συγχαρητήρια στους αθλητές που σεβάστηκαν την φύση που μας φιλοξενεί και μας εμπνέει!

Ραντεβού στο Μέτσοβο τον Μάιο του 2016 … ή ίσως και νωρίτερα; Ας πούμε φέτος το καλοκαίρι; Με κάτι νυχτερινό;

Βίκυ Καρπούζα

Photo ©: Babis Giritziotis – Goexperience, Άντζυ Τερζή