Μαγικό μέρος σκέφτομαι, όπως άλλωστε σε κάθε επίσκεψη μου για αγώνα ορεινού τρεξίματος στο βουνό των Θεών. Γιατί αυτό είναι ο Όλυμπος … ένα βουνό μυθικό με ψηλές - ιδιαίτερες σε σχήμα και ιστορία - κορυφές, καταπράσινα δάση, απότομες πέτρινες ορθοπλαγιές και τον Ενιπέα σαν μανιασμένο θηρίο να κυλάει προς τη θάλασσα δίνοντας ένα απόκοσμο και άγριο χρώμα – και ήχο - στο χειμωνιάτικο τοπίο. Γιατί άραγε ένας αγώνας που ξεκίνησε σαν μια πρωτοβουλία φίλων για μια χειμερινή “συνάντηση ορεινού τρεξίματος” στον Όλυμπο πριν μερικά χρόνια, έφτασε να έχει εκατοντάδες ενθουσιώδεις δρομείς κάθε χρονιά; Μα θέλει και ερώτημα; Γιατί η εμπειρία που βιώνει κάποιος τρέχοντας ακόμη και τον χειμώνα στα μονοπάτια του μυθικού βουνού “ταΐζει”  το πνεύμα, γεμίζει με πανέμορφες εικόνες την ψυχή και αποτελεί τελικά μια συναρπαστική αθλητική εμπειρία με πολλές απρόβλεπτες στιγμές καθώς είναι περισσότερο δύσκολη από ότι υπολογίζει κάποιος αρχικά.

Η νέα διαδρομή που καθιερώθηκε από την περσινή χρονιά, είναι πανέμορφη και κυρίως αντιπροσωπευτική του ονόματος του αγώνα, αφού κυκλώνει τον Ενιπέα, δίνοντας τη δυνατότητα στους αθλητές να περάσουν από τοπία που κόβουν την ανάσα και χαρίζουν όμορφες εικόνες. Τρία είναι τα χαρακτηριστικά τμήματα της διαδρομής. Η λουσμένη στον ήλιο ανάβαση μέχρι την Γκόλνα με την απαράμιλλη θέα, το πολύ υγρό, γεμάτο νερά και μέσα σε πυκνό δάσος μονοπάτι της ανήλιας πλευράς που ακολουθεί μέχρι το Μοναστήρι και τέλος το πέρασμα στην αντίθετη πλευρά του ποταμιού και η επιστροφή στο Λιτόχωρο από την προσήλια πλευρά του φαραγγιού. Μοναδικό στοιχείο λοιπόν του αγώνα είναι η εναλλαγή των εικόνων καθώς περνούν τα χιλιόμετρα, σαν να τρέχεις σε διαφορετικές εποχές του χρόνου και όχι μέσα στην καρδιά του Χειμώνα.

Όπως ήδη ανέφερα, ο καιρός ήταν εξαιρετικός και η θερμοκρασία σε πολύ καλά για την εποχή επίπεδα, με το κρύο μέσα στην καρδιά του Ενιπέα και δίπλα στο ποτάμι σαφώς λιγότερο από πέρσι. Το μονοπάτι όμως ήταν πιο υγρό και γλιστερό την φετινή χρονιά, κάτι που φάνηκε ιδιαίτερα στην κατάβαση από Γκόλνα για Καστάνα, όπου ήθελε ιδιαίτερη προσοχή με το λασπωμένο τερέν, τα νερά και τα πεσμένα φύλλα που γλιστρούσαν. Το ίδιο και σε αρκετά σημεία του μονοπατιού δίπλα στο ποτάμι και την ανήλια πλευρά του Ενιπέα. Να τονίσω εδώ τη ασφάλεια που ένιωθε ο αθλητής, αφού υπήρχαν ομάδες διάσωσης σε πάρα πολλά σημεία της διαδρομής, έτοιμες να επέμβουν σε μικροτραυματισμούς.  Εξαιρετικό βαθμό παίρνει η διοργάνωση στο θέμα της ασφάλειας, ενώ συγχαρητήρια αξίζουν στις ομάδες διάσωσης για την προσφορά τους.

Η σήμανση και ο καθαρισμός των μονοπατιών ήταν σε πολύ καλά επίπεδα, κάτι αναμενόμενο για μια οργανωτική ομάδα με μεγάλη εμπειρία και αγώνες σαν τον Olympus Marathon στην “φαρέτρα της”. Οι λινάτσες στα γεφύρια προστάτευαν από επώδυνες πτώσεις μιας και το ξύλο εκεί γλιστρούσε πάρα πολύ.

Ο σταθμός στο Μοναστήρι έφερε για μια ακόμη χρονιά τη σφραγίδα του Δημήτρη Βενετικίδη, ενός ανθρώπου που έχει προσφέρει πολλά στο ορεινό τρέξιμο αλλά και στις outdoor δραστηριότητες, για πολλά χρόνια. Η φωνή του – με την χαρακτηριστική ντουντούκα – ακουγόταν πληθωρική καθώς κάθε αθλητής έφτανε στον σταθμό και άκουγε το όνομα του. Πλήρης σε τροφοδοσία ο σταθμός, ενίσχυε τους αθλητές για να μπουν στο δεύτερο κομμάτι του αγώνα. Στο 18^ο χιλιόμετρο του αγώνα, στη Ζηλνιά, υπήρχε ένας δεύτερος μικρότερος σταθμός, με πολύ κεφάτους εθελοντές, που έδινε τις τελευταίες ανάσες στους αθλητές πριν μπουν στο τελευταίο κομμάτι της διαδρομής για το Λιτόχωρο. Εξαιρετική δουλειά από τους εθελοντές – όπως πάντα – σε όποιο πόστο και να βρίσκονταν.

Όπως είχαμε τονίσει και στην περσινή πρώτη δοκιμή της νέας διαδρομής του Χειμωνιάτικου Ενιπέα, η διαδρομή μόνο εύκολη δεν είναι. Παρατεταμένη ανηφόρα για την Γκόλνα στην αρχή του αγώνα, γλιστερό και έντονα κατηφορικό μονοπάτι μετά την Καστάνα και συνεχείς εναλλαγές ανηφόρας και κατηφόρας σε όλο το δεύτερο τμήμα του αγώνα μετά το Μοναστήρι, συνθέτουν μια δύσκολη διαδρομή.

Βάλσαμο η σούπα που προσφέρθηκε μετά τον τερματισμό, πολύ ωραίο μετάλλιο και μια πρωτότυπη ζώνη σαν δώρο στην τσάντα των αθλητών, με θήκη για gel, μπάρες κτλ αλλά και κορδόνια με κλιπ για να “φοριέται” ο αριθμός του αγώνα. Τρίτη συνεχόμενη χρονιά για την έκθεση προϊόντων ορεινού τρεξίματος από κορυφαία brands και καταστήματα του χώρου, αναβαθμίζοντας έτσι το αγωνιστικό διήμερο. Ο κλειστός προστατευμένος χώρος έδινε την δυνατότητα για να κάνει κάποιος τη βόλτα του και να συνομιλήσει με τους εκθέτες η συναθλητές. 

Σε οργανωτικό επίπεδο, πολύ σημαντική η βοήθεια των χορηγών, του Runner Store, της WIND και του φυσικού μεταλλικού νερού ΑΥΡΑ, που μαζί με την έμπειρη οργανωτική ομάδα του αγώνα από το Λιτόχωρο έχουν αναβαθμίσει σε πολύ μεγάλο βαθμό τη διοργάνωση. Ζεστή ατμόσφαιρα και φέτος στους τερματισμούς και στις απονομές που έγινα στο ανοιχτό θεατράκι στην κεντρική πλατεία του Λιτοχώρου.

Στο καθαρά αγωνιστικό μέρος του Χειμωνιάτικου Ενιπέα 2017, οι τρείς πρώτες θέσεις στους άντρες απείχαν μόλις 45 δευτερόλεπτα μεταξύ τους, γεγονός που δείχνει την μεγάλη μάχη που έγινε στα μονοπάτια. Ο Δημήτρης Θεοδωρακάκος της Salomon Hellas κράτησε τα σκήπτρα για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά στη νέα διαδρομή, τερματίζοντας στην πρώτη θέση με επίδοση 02.01.49, μόλις 39 δευτερόλεπτα μακριά από το περσινό ρεκόρ διαδρομής. Ο Γιώργος Διαλεκτός, επίσης της Salomon Hellas, πήρε το αίμα του πίσω φέτος μετά το περσινό χάσιμο της διαδρομής που του είχε στοιχίσει για κάτι καλύτερο, και τερμάτισε στη δεύτερη θέση με επίδοση 02.02.28. Στο τρίτο σκαλί του βάθρου ο Δημήτρης Σελέτης της Kasimis Training, με επίδοση 02.02.34, ο οποίος συνεχίζει τις εξαιρετικές εμφανίσεις του μέσα στο 2017.

Στις γυναίκες, η Δήμητρα Μπίκα της Salomon Hellas, συνεχίζει να μας εντυπωσιάζει, παίρνοντας μια καθαρή νίκη με επίδοση 02.28.53. Στο δεύτερο σκαλί του βάθρου η πάντα πολύ δυνατή και έμπειρη Anna Katarzina Cekoska της Kasimis Training με επίδοση 2.37.56, ενώ στην τρίτη θέση τερμάτισε μια νέα ανερχόμενη αθλήτρια, η Αδριάννα Βασιλάτου των All Terain Runners με επίδοση 02.48.21. Τα συνολικά αποτελέσματα του Χειμωνιάτικου Ενιπέα 2017 μπορείτε να τα δείτε εδώ. Συμμετείχαν 584 αθλητές, αριθμός σημαντικά μεγαλύτερος από τους 533 που έτρεξαν τον αγώνα την περσινή χρονιά.

Δεύτερη χρονιά φέτος για το Melindra Trail, μήκους 5Km και +170 μέτρων θετικής υψομετρικής, που σκοπό έχει να έρθουν σε επαφή με το ορεινό τρέξιμο αλλά και την παραποτάμια περιοχή του Ενιπέα νέοι αθλητές. Πολύ ελπιδοφόρο ότι από τους 135 πέρσι, φέτος συμμετείχαν στο Melindra Trail 165 αθλητές, μια επίσης σημαντική άνοδος. Νικητής στους άντρες ήταν ο Πολυμέρης Κουλιανός με επίδοση 26.45, δεύτερος ο Κωνσταντίνος Κετσίτζογλου με επίδοση 26.57 και τρίτος τερμάτισε ο Αλέξανδρος Γιάννης με επίδοση 28.52. Στις γυναίκες, στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου ανέβηκε η Αλκμήνη Κάρκα με επίδοση 33.37, δεύτερη τερμάτισε η Αρετή Ασιχίδου με επίδοση 33.53 και τρίτη ήταν η Βασιλική Κουκουβίτου με επίδοση 34.13. Τα συνολικά αποτελέσματα του Melindra Trail μπορείτε να τα δείτε εδώ.

Άλλο ένα ραντεβού με την πανέμορφη φύση του βουνού των Θεών ολοκληρώθηκε, γεμίζοντας μας με εικόνες και συναισθήματα. Ο Χειμωνιάτικος Ενιπέας εδώ και καιρό δεν βρίσκεται στην σκιά του μεγάλου του αδερφού, του Olympus Marathon, αλλά ακολουθεί μια απόλυτα πετυχημένη ξεχωριστή πορεία που τον έχει δίκαια κατατάξει στους δημοφιλέστερους αγώνες ορεινού τρεξίματος στη χώρα μας.

Λίγους μήνες πριν τον Olympus Marathon 2018, o οποίος ανήκει πλέον στην κατηγορία Sky Classic του Migu Run Skyrunner® World Series και την χρονιά που μας έρχεται αναμένεται να απογειωθεί όσο αφορά τον διεθνή συναγωνισμό, ο Χειμωνιάτικος Ενιπέας ήταν ο καλύτερος τρόπος για να κλείσει όμορφα μια εξαιρετικά συναρπαστική χρονιά για το ορεινό τρέξιμο, τα πολύ ενδιαφέροντα δεδομένα της οποίας θα αναλύσουμε διεξοδικά στον επερχόμενο “Ετήσιο Απολογισμό του 2017 για το Ορεινό Τρέξιμο του Advendure”.

Δημήτρης Τρουπής

Photo ©: Ioanna Drakatou Photography, Vangelis Parris, Panagiotis Letsios Photography, Shooting Therapy