Ακόμη ακούω μες το κεφάλι μου αυτούς τους στίχους που άκουσα για πρώτη φορά στις 04:30 τα ξημερώματα του Σαββάτου, σε μια σύνθεση με φωνές, χειροκροτήματα και ποδοβολητά στο σχολείο του Τσεπέλοβου, καθώς εκατοντάδες καρδιές χτυπούσαν δυνατά περνώντας την αψίδα της εκκίνησης για μια μάχη με το TeRA(ς) και ανατριχιάζω.