Μια αξιόλογη και πολύ ενδιαφέρουσα επιστημονική προσπάθεια, η οποία πραγματοποιείται από  ερευνητική ομάδα του Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ) υπό τον Δρ. Δημήτριο Μπούρδα, αφορά την μελέτη καταγραφής της φυσικής δραστηριότητας Ελλήνων πολιτών: I) πριν την εξάπλωση του κορονοϊού, (σε φυσιολογικές συνθήκες διαβίωσης) και II) μετά την επιβολή του μέτρου του προσωρινού περιορισμού της κυκλοφορίας, στην Ελλάδα, μέσω ερωτηματολογίου. Το Advendure, θέλοντας να βοηθήσει την συμπλήρωση όσο περισσότερων ερωτηματολογίων είναι δυνατόν ενισχύοντας το δείγμα της έρευνας, δημοσιεύει σήμερα ένα σύντομο ενημερωτικό κείμενο για την μελέτη, καθώς και το link που οδηγεί στην φόρμα την οποία μπορούν να χρησιμοποιήσουν οι αναγνώστες του, ώστε να συμβάλουν σε αυτή την πολύ ενδιαφέρουσα προσπάθεια, η οποία όπως μαθαίνουμε από τα πρώτα δείγματα έχει εντυπωσιακά αποτελέσματα!

Για την συμπλήρωση του ερωτηματολογίου πατήστε εδώ.

Οι επιπτώσεις της πανδημίας είναι ήδη ορατές στο ορεινό τρέξιμο τόσο στη χώρα μας όσο και σε διεθνές επίπεδο, με όλες τις διοργανώσεις – σε ορίζοντα αρχικά μέχρι το τέλος Ιουνίου - να ακυρώνουν ή να μεταθέτουν χρονικά τους αγώνες τους. Σε αυτό το σημείο νομίζουμε ότι πρέπει να δώσουμε το λόγο στους διοργανωτές των αγώνων, αλλά και σε πολύ έμπειρους τεχνικούς διευθυντές, ώστε να ακούσουμε – μετά τους αθλητές – το πώς αφουγκράζονται την διαμορφωθείσα κατάσταση. Ποιες είναι οι πιθανές οικονομικές επιπτώσεις που πιστεύουν ότι έχει – ή θα - επιφέρει  αυτή η πρωτόγνωρη κατάσταση σε επίπεδο διοργανώσεων; Ποια νομίζουν ότι μπορεί να είναι η επόμενη μέρα στο ορεινό τρέξιμο; Ήδη έχουν εγερθεί συζητήσεις για τους κανόνες υγιεινής που θα πρέπει να τηρούνται εφεξής στους αγώνες, ιδιαίτερα στους σταθμούς τροφοδοσίας. Έχουν κάποιες πρώτες σκέψεις ή προτάσεις για το θέμα αυτό; Τέλος, κατά πόσο πιστεύουν ότι θα επηρεαστεί γενικά ο χώρος του ορεινού τρεξίματος και του outdoor στο μέλλον, με βάση βέβαια τα τωρινά δεδομένα και τις μέχρι τώρα εξελίξεις. Ο λόγος σε αυτούς τους ανθρώπους που μας προσφέρουν το πεδίο για να χαρούμε αγωνιστικά τα μονοπάτια των ελληνικών βουνών! Ευχαριστούμε πολύ αυτούς που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα μας για μια συζήτηση πολύ σημαντική για τις εξελίξεις στο χώρο!

Η πανδημία του κορωνοϊού και η επιβολή καραντίνας έχει επιφέρει τεράστιες αλλαγές στην ζωή μας σε κάθε επίπεδο. Όσο αφορά το ορεινό τρέξιμο, σχεδόν όλες οι διοργανώσεις στην Ελλάδα αλλά φυσικά και σε διεθνές επίπεδο με ορίζοντα μέχρι το τέλος Ιουνίου έχουν αναβληθεί για το Φθινόπωρο ή έχουν ακυρωθεί. Για την συντριπτική δε πλειοψηφία των αθλητών, οι προπονήσεις στα μονοπάτια των βουνών μας έχουν γίνει μακρινό όνειρο. Είναι ενδιαφέρον να δούμε πως γυμνάζονται σε αυτή τη φάση που βρισκόμαστε ορισμένοι από τους κορυφαίους αθλητές ορεινού τρεξίματος της χώρας μας και τι συμβουλές έχουν να δώσουν ώστε να επανέλθουμε όλοι σε καλή φυσική και διανοητική κατάσταση όταν αρχίσει και πάλι η αγωνιστική δράση. Τι είναι αυτό που τους λείπει περισσότερο από το ορεινό τρέξιμο; Αν πιστεύουν ότι θα επηρεάσει το άθλημα η πανδημία και αν θα χρειαστούν αλλαγές από διοργανώσεις και αθλητές. Τέλος, τους ρωτήσαμε πως βλέπουν να εξελίσσεται η χρονιά τόσο σε προσωπικό επίπεδο όσο και συνολικά, αν υποθέσουμε ότι βγαίνουμε από τους περιορισμούς κάποια στιγμή στις αρχές του καλοκαιριού.

Στέκομαι κάπου στο Δασύλλιο της Πάτρας και χαζεύω την πόλη από ψηλά σε ένα διάλειμμα του τρεξίματος μου. Επικρατεί απόλυτη ηρεμία. Για άλλη μια μέρα τρέχοντας από το σπίτι μου για να φτάσω εδώ συνάντησα 2-3 ανθρώπους. Θυμήθηκα για πολλοστή φορά το τελευταίο διάστημα τις αμερικάνικες ταινίες του ’60, που ο πρωταγωνιστής βγαίνει έξω και κυκλοφορεί στην άδεια πόλη διερωτώμενος που εξαφανίστηκαν όλοι. Λίγο νωρίτερα με σταμάτησαν για έλεγχο. Ο ένας αστυνομικός με ρώτησε γιατί δεν τρέχω γύρω-γύρω στο τετράγωνο και ο άλλος (που παραλίγο να σκάσει στα γέλια με αυτό που άκουσε να με ρωτάει ο συνάδελφος του)  κατάλαβε ότι δεν είμαι χάμστερ. Αγαπημένα μου αλάνια των βουνών, ο περίφημος Ροϊδης είχε πει ότι “ Ο Έλλην προτιμά συνήθως την ομαλωτέραν οδόν, έστω και άγουσαν εις βάραθρον”. Στην υπό τον κορονοϊό περίπτωση μας, θα το λέγαμε και “πονάει κεφάλι, κόψει κεφάλι”… ΟΚ, το ξέρω, δεν τα λέω ίσως τσεκουράτα σαν τον υπεύθυνο πολιτικής προστασίας, οπότε ας τα κάνω λιανά που λένε και στο χωριό μου…