Οι αριθμοί από μόνοι τους προκαλούν δέος: 2.018 χιλιόμετρα και 117.614 μέτρα θετικής υψομετρικής. Με απλά λόγια, για σχεδόν έναν μήνα η Woods κάλυπτε καθημερινά πάνω από 70 χιλιόμετρα και περισσότερα από 4.000 μέτρα θετικής υψομετρικής.

Η διαδρομή της Via Alpina ξεκινά από την Αδριατική και διασχίζει Ιταλία, Σλοβενία, Αυστρία, Γερμανία, Λιχτενστάιν, Ελβετία, ξανά Ιταλία και Γαλλία, πριν καταλήξει στην Place du Palais στο Μονακό. Είναι μια μεγάλη διάσχιση από αλπικά μονοπάτια, τεχνικές κόψεις, δάση, καταφύγια, βραχώδεις πλαγιές και απομονωμένα περάσματα, με άγρια ομορφιά και πολλές δυσκολίες.

Η Woods φυσικά δεν είναι πρωτάρα στις μεγάλες βουνίσιες προκλήσεις. Έχει τερματίσει τρεις φορές το Tor des Géants, έχει ανέβει στο βάθρο του περίφημου Winter Spine Race, ενώ στο UTMB® έχει καταγράψει μερικές εξαιρετικές εμφανίσεις.

Ωστόσο, αυτό το FKT δεν γεννήθηκε από την ανάγκη για ακόμη έναν αγώνα. Όπως εξήγησε η ίδια, μετά από χρόνια προσπαθειών να αποκτήσει παιδί και μια αποτυχημένη εξωσωματική γονιμοποίηση, ένιωσε ότι ήθελε η ζωή της να αποκτήσει διαφορετική κατεύθυνση. Δεν την ενδιέφερε να επιστρέφει συνεχώς στην εκκίνηση ενός αγώνα, αλλά αναζητούσε κάτι βαθύτερο, κάτι που να μοιάζει περισσότερο με ένα προσωπικό ταξίδι παρά με ένα αγωνιστικό στόχο. Η ιδέα πάντως της Via Alpina προέκυψε από τον σύζυγό της, George Woods και πολύ γρήγορα μετατράπηκε σε κοινό όραμα τους.

Προπονητικά και γνωρίζοντας την πίεση που θα δεχτεί σωματικά από μια τέτοια προσπάθεια, η Woods έδωσε βάση στην ενδυνάμωση και στην πολύ καλή και στοχευμένη διατροφική προετοιμασία. Έτσι ξεκίνησε την προσπάθεια με όσο το δυνατόν μεγαλύτερα ενεργειακά αποθέματα.

Παράλληλα, μελέτησε προσεκτικά εμπειρίες κορυφαίων αθλητών του χώρου των FKT, όπως οι Tara Dower και Karel Sabbe, ενώ συζήτησε εκτενώς με συναθλητές της από τη La Sportiva, αναζητώντας τρόπους να περιορίσει τα λάθη που σε τόσο μεγάλες αποστάσεις κοστίζουν πολλαπλάσια.

Όσο αφορά την προσπάθεια, ξεκίνησε στις 4 το πρωί της 4ης Ιουλίου. Η Ευρώπη βρισκόταν ήδη – όπως θυμόμαστε όλοι - σε πρωτοφανές κύμα καύσωνα και η πρώτη μέρα της στα μονοπάτια έγινε με θερμοκρασίες που άγγιξαν τους 33°C. Στη Σλοβενία εμφανίστηκε το πρώτο απρόοπτο μιας και το αυτοκίνητο υποστήριξης άρχισε να παρουσιάζει μηχανικά προβλήματα. Την τρίτη μέρα η Woods πέρασε σχεδόν 20 ώρες με συνεχείς αναβάσεις και τεχνικές καταβάσεις. Μέσα στην πρώτη εβδομάδα είχε ήδη φτάσει στις Δολομίτες, έχοντας καλύψει περίπου 480 χιλιόμετρα και σχεδόν 28.000 μέτρα ανάβασης.

Photo copyright:Zoe Salt

Η δεύτερη εβδομάδα είχε άλλες δυσκολίες, όπως πόνο στο γόνατο, δυσκολίες πρόσβασης της ομάδας υποστήριξης και έντονες καταιγίδες. Σε ένα από τα πιο δραματικά περιστατικά, η Woods και η φωτογράφος Zoe Salt εγκλωβίστηκαν σε ισχυρή αλπική καταιγίδα. Η ίδια παραδέχτηκε αργότερα ότι για πρώτη φορά σκέφτηκε τι θα έλεγε στην οικογένεια της Zoe αν κάτι πήγαινε στραβά, αλλά στα βουνά δεν μπορείς ποτέ να περιορίσεις στο μηδέν τον κίνδυνο. Στο τέλος της εβδομάδας ο υδράργυρος έφτασε τους 37°C στην Αυστρία! Η ομάδα την γέμιζε συνεχώς με πάγο, ενώ εκείνη βουτούσε σε κάθε ρυάκι και βρύση που συναντούσε για να κρατήσει χαμηλή τη θερμοκρασία του σώματος.

Στο τρίτο κομμάτι της διαδρομής, περνώντας από το Λιχτενστάιν και την Ελβετία, η Woods συνέχισε να “τρώει” τα χιλιόμετρα μέσα στον καύσωνα αλλά με ανεβασμένη ψυχολογία.

Στην 20ή μέρα δέχτηκε μια ιδιαίτερη επίσκεψη, αφού ο προηγούμενος κάτοχος του συνολικού ρεκόρ, Jake Catterall, βγήκε στο μονοπάτι για να τη στηρίξει προσωπικά.

Μέχρι το τέλος της τρίτης εβδομάδας είχε φτάσει τα 1.434 χιλιόμετρα, με πάνω από 84.000m θετικής υψομετρικής.

Καθώς η προσπάθεια της γινόταν γνωστή, όλο και περισσότεροι τοπικοί δρομείς τη συνόδευαν για λίγα χιλιόμετρα. Ανάμεσά τους και η συμπατριώτισσα της Ruth Croft, νικήτρια του UTMB το 2025. Αυτή η υποστήριξη έπαιξε σπουδαίο ρόλο, όπως είπε η ίδια μετά την ολοκλήρωση του FKT.

Εκτός του καύσωνα, αντιμετώπισε παρακάμψεις λόγω πυρκαγιών. Όλα αυτά οδήγησαν τον σύζυγο της να της δώσει το παρατσούκλι “Freight Train”, σαν συμβολισμό του … “πάει τραίνο” που λέμε και εμείς στην αθλητική αργκό της χώρας μας!

Photo copyright:Zoe Salt

Την 28η ημέρα κάλυψε πάνω από 84 χιλιόμετρα και σχεδόν 6.000m μέτρα θετικής υψομετρικής, ενώ την τελευταία μέρα κάλυψε τα εναπομείναντα 58 χιλιόμετρα προς το Μονακό.

Για την ίδια η προσπάθεια και το ρεκόρ δεν ήταν κάτι ατομικό, αλλά συλλογικό, αφού εκτός του συζύγου της, μια ομάδα συνεργατών διαχειρίστηκε επικοινωνία, μέσα ενημέρωσης και καθημερινή οργάνωση. Όπως είπε μάλιστα, πολλές φορές ήταν τόσο εξαντλημένη ώστε δεν μπορούσε καν να πάρει απλές αποφάσεις και απλώς εμπιστευόταν πλήρως τους ανθρώπους γύρω της. Κσι όπως αποδείχτηκε .. πολύ καλά έκανε!

Στο Advendure συχνά λέμε ότι το βουνό και οι μεγάλες προσπάθειες σε αυτό αποκαλύπτουν αυτό που κουβαλάμε μέσα μας. Κάτω από αυτό το πρίσμα, η προσπάθεια της Sophie Woods είναι η ιστορία μιας γυναίκας που μέσα από μια προσωπική δοκιμασία, επέλεξε να διασχίσει ολόκληρες τις Άλπεις για να ξαναβρεί νόημα, δύναμη και προοπτική στη ζωή της. Και ίσως αυτό να είναι τελικά το πραγματικό FKT. Όχι ο ταχύτερος χρόνος, αλλά η βαθιά αλλαγή στη ζωή που μπορεί να γεννήσει ένα μονοπάτι….

Έπισήμανση: Σχετικά με το ρεκόρ της Sophie Woods και την διαδρομή της Via Alpina, υπάρχει μια σημαντική διευκρίνηση, η οποία σε γενικές γραμμές λέει ότι η επίδοση της Sophie Woods είναι εξαιρετική, αλλά το νέο supported FKT καταγράφηκε στη νέα χάραξη της Via Alpina (περίπου 2.000K / +116.000m), στην ίδια διαδρομή όπου είχε τρέξει και ο Jake Catterall. Αντίθετα, ο Karel Sabbe είχε σημειώσει το ιστορικό του FKT (2021) στην αρχική Via Alpina – Red Trail (περίπου 2.650K / +140.000m), μια σαφώς μεγαλύτερη και απαιτητικότερη διαδρομή. Επομένως, οι χρόνοι δεν είναι άμεσα συγκρίσιμοι και η σε κάθε περίπτωση σπουδαία επίδοση της Woods πρέπει να αξιολογείται στο πλαίσιο της συγκεκριμένης χάραξης της Via Alpina. Άλλωστε, και η επίσημη σελίδα - Fastest Known Time - διατηρεί ξεχωριστή καταχώριση για τη Via Alpina – Original Red Trail (2.650Κ)

Δημήτρης Τρουπής