Και αφού μιλάμε για αιφνιδιασμό ας ξεκινήσουμε με μια είδηση από το χώρο του μάρκετινγκ που ήρθε ξαφνικά μόλις την προηγούμενη βδομάδα και αφορά την εξαγορά της Reebok από την Adidas. Μια μεγάλη κίνηση του ευρωπαϊκού κολοσσού επί αμερικανικού εδάφους. Στα $3,8 δις ανέρχεται το τίμημα της εξαγοράς της μεγάλης αμερικάνικης εταιρείας αθλητικών ειδών και όπως γράφει η εφημερίδα USA Today «Η Adidas, δένει τα Reebok της για να κυνηγήσει την Nike». Μετά την κίνηση αυτή, λιγοστεύουν κατά έναν (ακόμα) οι παίκτες στο παιχνίδι και η παγκόσμια πίτα μοιράζεται σε λιγότερους. Ενθουσιώδεις δηλώσεις και ενθουσιώδεις χρηματιστηριακές αντιδράσεις χαρακτηρίζουν το κλίμα που κυριαρχεί στο χώρο τουλάχιστον των νέων συνεταίρων ενώ η Nike αισθάνεται τώρα ακόμα πιο κοντά την ανάσα του μεγάλου αντιπάλου της. Η μεγάλη μάζα των καταναλωτών ωστόσο δεν αναμένεται να αντιληφθεί κάποια διαφορά αφού η εξαγορασθείσα Reebok διατηρεί την ταυτότητα στα προϊόντα της.

Οι φίλοι του κλασικού αθλητισμού –ένας από τους «στίβους» στον οποίο κινούνται οι μονομάχοι της προηγούμενης παραγράφου- μπορούν να νιώθουν ευτυχείς, αφού ξεκινά σήμερα το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου στο Ελσίνκι της Φιλανδίας, στην πόλη που πρωτοξεκίνησε ο θεσμός πριν από 22 χρόνια. Όλα τα μεγάλα ονόματα του παγκόσμιου στίβου θα βρίσκονται εκεί (περισσότεροι από 3000 αθλητές από 194 χώρες) για να χαρίσουν συγκλονιστικές στιγμές αθλητικού μεγαλείου, τέτοιες που μόνο ο στίβος μπορεί να προσφέρει. Οι όχι και τόσο πολυπληθείς (είναι η αλήθεια) Έλληνες φίλοι του κλασικού αθλητισμού, μπορούν να πάρουν θέση –ψάθινη, πλαστική ή και υφασμάτινη, λόγω εποχής- και να απολαύσουν μια μοναδική τηλεοπτική εβδομάδα, μια όαση ανάμεσα στον κυκεώνα των τηλεοπτικών αναμασημάτων (βλέπε επαναλήψεις) του καλοκαιριού. Πάντως δεν κάνουμε μόνο στην Ελλάδα παράπονα για την τύχη αθλημάτων όπως αυτά του στίβου, αλλά και στο Ελσίνκι και μάλιστα αυτά ακούγονται από επίσημα χείλη! Στο σχετικό συνέδριο που πραγματοποίησε ενόψει των αγώνων η IAAF, εκπρόσωποι της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας κατέθεσαν την άποψη ότι «…τα θεμέλια του στίβου βρίσκονται υπό απειλή» και ζήτησαν να βρεθούν τρόποι ώστε να παρουσιάζεται με έναν πιο «…ελκυστικό» τρόπο, προκειμένου να κερδίσει νέους φίλους. Προς το παρόν βέβαια και γι αυτήν ειδικά την διοργάνωση οι ιθύνοντες του στίβου δεν πρέπει να ανησυχούν, αφού οι ‘παιδευμένοι’ αθλητικά Φιλανδοί εξαφάνισαν τα εισιτήρια της διοργάνωσης εδώ και μέρες.

Αυτά βέβαια όσο αφορά τον ‘αναγνωρισμένο’ αθλητισμό, γιατί υπάρχει και ο άλλος, ο μη αναγνωρισμένος αλλά πιο περιπετειώδης και φυσικά πολλές φορές αρκετά πιο συναρπαστικός. Μια μεγάλη ευρωπαϊκή ποδηλατική διοργάνωση βουνού πέρασε πριν από λίγες μέρες τον 8ο χρόνο ζωής της αποδεικνύοντας ότι οι καλές ιδέες βρίσκουν απήχηση στο κοινό, όσο τρελές και αν ακούγονται. Το Transalp Challenge συγκέντρωσε και φέτος περίπου 1000 αθλητές που σε μία εβδομάδα έτρεξαν πάνω 700 χιλιόμετρα σε απότομα μονοπάτια των Άλπεων, ανηφορίζοντας συνολικά 22.000 μέτρα (ανέβηκαν περίπου τρεις φορές το Έβερεστ).

Ένας ακόμα δύσκολος αγώνας βρίσκεται σε εξέλιξη αυτές τις μέρες στις Άλπεις. Το X-Alps συνδυάζει το αλεξίπτωτο πλαγιάς με την ορειβασία και απευθύνεται σε ελάχιστους επιλεγμένους αθλητές απ όλο τον κόσμο. Ανάμεσά τους βρίσκουμε και τον Έλληνα Δημήτρη Μπουραζάνη, ο οποίος τιμά τα ελληνικά χρώματα σε μια extreme αθλητική διοργάνωση, όπου τη μερίδα του λέοντος κατέχουν αθλητές από τις γνωστές σε όλους χώρες, με μακρόχρονη παράδοση σ αυτά τα σπορ.

Ένας άλλος Έλληνας, ο Βασίλης Μεσιτίδης, συνεχίζει το μοναχικό του αγώνα με τα όρια του και με το χρόνο, καθώς ‘καταπίνει’ με ένα ποδήλατο τα χιλιόμετρα, κάπου στην νότια Ασία. Ο Βασίλης, που η περιπέτειά του καθώς γυρίζει τον κόσμο με το ποδήλατό του έχει συγκινήσει το ελληνικό κοινό, κλείνει αυτές τις μέρες το κεφάλαιο Ασία και ανοίγει μια καινούργια σελίδα στην ήπειρο της Αυστραλίας. Με τα σύντομα μηνύματα στη διάρκεια των τριών πρώτων μηνών του ταξιδιού του, ο Βασίλης μας έδωσε την εικόνα για τις όμορφες στιγμές στις χώρες που έφτανε, παρέα με τους συγκινητικά φιλόξενους κατοίκους τους, αλλά και για τις μεγάλες δυσκολίες που αντιμετώπισε, δυσκολίες που είναι δύσκολο να περιγραφούν σε λίγα λεπτά. Ειδικά όταν αυτός που προσπαθεί να αποδώσει τα γεγονότα, είναι αναγκασμένος να γράψει την ελληνική γλώσσα με λατινικούς χαρακτήρες, σε κάποιο παράξενο internet café κάπου στην άκρη του πουθενά.

Πάντως το web casting μιας περιπέτειας, όπως αυτή του Βασίλη γύρω από τον κόσμο, μπορεί στο μέλλον να έχει καλύτερη τύχη, καθώς οι Έλληνες δείχνουν να πηγαίνουν προς τα μπροστά και διαδικτυακά! Μια έρευνα που είδε το φως της δημοσιότητας αυτές τις μέρες, παρουσιάζει την πραγματικότητα στη χώρα μας κατά πολύ καλύτερη από ότι την είχαν αφήσει οι προηγούμενες έρευνες. Στο 30% φτάνει το ποσοστό των Ελλήνων που σερφάρουν στο Ίντερνετ, ποσοστό πολύ πιο αισιόδοξο από το 20+κάτι των προηγούμενων (αλλά αρκετά πρόσφατων) ερευνών. Όμως τα μάλλον κακά νέα έρχονται με την ανάγνωση των αναλυτικών στοιχείων της έρευνας, όπου φαίνεται ένα χάσμα ανάμεσα στις μεγαλουπόλεις και στις αγροτικές περιοχές, όπως επίσης κι ένα αντίστοιχο χάσμα ανάμεσα στα δύο φύλα αλλά και στις ηλικίες, πραγματικότητες που ωστόσο δεν πρέπει να μας ξενίζουν αφού πέρα από τα δύο φύλα οι υπόλοιπες διαπιστώσεις είναι πέρα για πέρα λογικές. Πάντως το άλμα στο 30% ευνοεί πρώτα απ όλα τις ελληνικές ιστοσελίδες που βλέπουν το κοινό τους να αυξάνεται. Έτσι και το Α-Ζ αύξησε την επισκεψιμότητά του σημαντικά τον τελευταίο χρόνο και φυσικά ευχαριστεί για μια ακόμα φορά -πέρα από τις στατιστικές- κυρίως το κοινό που το εμπιστεύεται.

Οι κοινωνίες προσπαθούν να βρουν τις ισορροπίες τους μέσα από τα σπορ, άλλοτε θετικά και άλλοτε αρνητικά, ανάλογα με το ποια είναι η τελική αποτίμηση μιας είδησης. Πρώτο παράδειγμα: η Ομοσπονδία Ορεινής Ποδηλασίας των ΗΠΑ προβαίνει σε διάβημα προς την κυβέρνηση της πολιτείας της Καλιφόρνια ώστε να μην περάσει απαγόρευση για χρήση ποδηλάτων σε δημοφιλές μονοπάτι στα βόρεια της πολιτείας. Προφανώς ο μεγάλος αριθμός ποδηλατών στην περιοχή και τα εύλογα προβλήματα που ανέκυψαν οδήγησαν σ αυτή την απόφαση που έρχεται να επαναφέρει τη χαμένη ισορροπία. Δεύτερο παράδειγμα: στην Αυστραλία αποφασίστηκε να οριστεί Ημέρα για το ‘παιδί και την ορεινή ποδηλασία’. Η απόφαση πάρθηκε αφού μελετήθηκαν πρόσφατες ανησυχητικές στατιστικές που δείχνουν ότι τα μικρά Αυστραλόπουλα γίνονται όλο και πιο παχύσαρκα καθώς περνούν τα χρόνια, από κακή διατροφή αλλά κυρίως, από έλλειψη κίνησης. Άραγε θα επανέλθει η χαμένη ισορροπία και πόσο μπορούν να εκτιμηθούν οι δύο αυτές ειδήσεις ως θετικές?

Στο χώρο της ποδηλασίας πάντως η μεγάλη είδηση έρχεται από τον επαγγελματικό στίβο και πιο συγκεκριμένα από το Γύρο Γαλλίας, όπου μετά την έβδομη συνεχόμενη νίκη του στη μεγαλύτερη ποδηλατική διοργάνωση στον κόσμο, ο Αμερικανός Lance Armstrong είπε το αντίο στον πρωταθλητισμό και είναι έτοιμος να δοθεί στο κοινωνικό έργο που απ ότι αναμένεται έχει ακόμα περισσότερα να προσφέρει. Ο Lance, σύμβολο για αθλητές αλλά και καρκινοπαθείς, είναι ο άνθρωπος που έκανε εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο να ασχοληθούν αρχικά μαζί του αλλά στη συνέχεια να κοιτάξουν βαθύτερα μέσα στην ανθρώπινη ψυχή και τις δυνάμεις που αυτή κρύβει. Η περίπτωση του Lance Armstrong αποτελεί σήμερα σημαία στις ψυχές χιλιάδων ανθρώπων που πάσχουν από την επάρατη νόσο και είναι άγνωστο προς το παρόν στην επιστήμη ποιος είναι ο ρόλος της δύναμης του ανθρώπινου μυαλού στην αντιμετώπιση τέτοιων ασθενειών. Μακάρι η περίπτωση του σπουδαίου αυτού αθλητή να αποτελέσει ένα νέο ξεκίνημα για την επιστήμη αλλά και για όλους εκείνους που βιώνουν τη δύσκολη περιπέτεια της μάχης με τη ζωή.

Κλείνοντας το θέμα των αγώνων, θα θυμίσουμε την όμορφη άτυπη εκπροσώπηση της Ελλάδας στον αγώνα τριάθλου “Ironman Switzerland” της Γενεύης τον Ιούλιο, με 11 τριαθλητές να συμμετέχουν σε έναν σκληρό αγώνα, δίνοντας μια ελληνική πινελιά στο πολύχρωμο μωσαϊκό των χιλιάδων αθλητών που πήραν μέρος. Ξεχωρίζουμε τους πρώτους απ αυτούς οι οποίοι πήραν και το διαβατήριο για τη Χαβάη, τον Δημήτρη Παππά, τον Βασίλη Κρομμύδα και τον Χρόνη Δρούγια, που έδειξαν και οι τρεις ότι αποτελούν σοβαρούς αθλητές με δυνατότητες σε διεθνείς διοργανώσεις. Ευχόμαστε στο ελληνικό Ironman-Τρίαθλο ψηλότερα στο μέλλον.

Η ορειβατική περίοδος στην οροσειρά του Καρακορούμ στα Ιμαλάια, πλησιάζει στο τέλος της και το κύριο χαρακτηριστικό της φετινής περιόδου ήταν οι κακές καιρικές συνθήκες, οι οποίες δυσκόλεψαν ή και απέτρεψαν τις προσπάθειες αρκετών αποστολών. Το κυνήγι της συλλογής ψηλών κορυφών συνεχίζεται, με πρωταγωνιστές τώρα τις γυναίκες. Δύο από τις καταξιωμένες γυναίκες του χώρου πρόσθεσαν έναν ακόμα κρίκο στο μενταγιόν των «8άρων» κορυφών, ανεβαίνοντας την 8η από τις 14 συνολικά της οροσειράς. Το ερώτημα της αξίας του δημοφιλούς (και εξαιρετικά δύσκολου βέβαια) εγχειρήματος παραμένει: ποια είναι η παραπέρα αξία της συλλογής «επώνυμων» κορυφών για έναν ορειβάτη? Στον αντίποδα αυτής της φιλοσοφίας, οι πιουρίστες των βουνών συνεχίζουν να δοκιμάζουν τις αντοχές τους μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, σε άσημες κορυφές, με ταπεινά υψόμετρα και πολλές φορές χωρίς καν όνομα. Στο ερώτημα αν κάποια ελληνική ομάδα βρίσκεται ανάμεσα στους καταλόγους των καλοκαιρινών αποστολών στα Ιμαλάια, η απάντηση είναι για μια ακόμα φορά ‘όχι’. Δυστυχώς βέβαια, γιατί πιστεύουμε ότι κάποιοι τουλάχιστον από τους Έλληνες ορειβάτες έχουν τις ικανότητες να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις μιας τέτοιας αποστολής. Μήπως είναι καιρός οι άρχοντες του χώρου να ξαναδούν το θέμα της οικονομικής υποστήριξης μικρών ομάδων (3-4 ορειβατών) που θα αποφασίσουν να ανέβουν μια τεχνική κορυφή 6000-7000 μέτρων στο Καρακορούμ? Απ όσο γνωρίζουμε όλοι το κόστος είναι χαμηλό και οι κορυφές ατελείωτες! Ας γίνει πια η υπέρβαση, αφήνοντας στην άκρη τις πολυπληθείς αποστολές ‘εκπαιδευτικού’ χαρακτήρα σε «κοινούς τόπους»...

Την ώρα που κλείνει αυτό το άρθρο μια ακόμα οδυνηρή περιπέτεια βρίσκεται σε εξέλιξη: ένα βαθυσκάφος μαζί με τα επτά μέλη του έχουν εγκλωβιστεί στο βυθό του Ειρηνικού, κάπου στις ακτές της Καμτσάτκα στη Σιβηρία, όταν έμπλεξε -άγνωστο πως- σε δίχτυα. Τα αποθέματα οξυγόνου είναι περιορισμένα και όλοι σπεύδουν στην περιοχή για να προσφέρουν μηχανική βοήθεια (το βάθος είναι απαγορευτικό για να προσεγγίσουν δύτες), με την ελπίδα ότι θα καταφέρουν να απεγκλωβίσουν το βαθυσκάφος πριν να είναι αργά. Προς το παρόν το βαθυσκάφος έχει μετακινηθεί σε ασφαλέστερο σημείο και η επιχείρηση βρίσκεται σε εξέλιξη. Είναι μια περιπέτεια που κανένας δεν θα ήθελε να συνέβαινε. Ας ελπίσουμε ότι αυτή τη φορά όλα θα πάνε καλά, καθώς όλοι θυμούνται με δέος την τραγική περίπτωση του μοιραίου Ρωσικού πυρηνοκίνητου υποβρυχίου Kursk που ένα αντίστοιχο ατύχημα στοίχισε τη ζωή στα 118 μέλη του πληρώματός του πριν από 5 χρόνια.

Στάση αναμονής και για το διαστημικό αεροσκάφος Discovery που αναμένεται να επιστρέψει σε δύο μέρες στη Γη και που στις λίγες μέρες που βρίσκεται στο διάστημα σε τροχιά γύρω απ τον πλανήτη παρουσίασε κάποια προβλήματα, που έφεραν σταγόνες κρύου ιδρώτα στα μέτωπα των υπεύθυνων της NASA και φυσικά θύμισαν μια ακόμα τραγωδία, αυτήν του 2003, όταν το Columbia ανεφλέγη μπαίνοντας στη γήινη ατμόσφαιρα. Όπως χαρακτηριστικά γράφει σε χθεσινή του αναφορά το Pythom.com, τη Δευτέρα «…το σκάφος θα προσγειωθεί ασφαλές επιτέλους και όλοι θα μπορούν να φύγουν από εκεί για το κοντινότερο μπαρ».

Η Ευρώπη υφίσταται –κατά γενική ομολογία πια και όχι μόνο κατά την επιστημονική θεωρία- τα αποτελέσματα του Φαινομένου του Θερμοκηπίου: η Ιβηρική χερσόνησος πλήττεται από πρωτοφανή ξηρασία και μεγάλες πυρκαγιές αφανίζουν δάση, όταν θύελλες κάπου δυτικότερα καταστρέφουν στο διάβα τους ότι βρίσκουν όρθιο. Οι παγετώνες στις Άλπεις συνεχίζουν να λιώνουν με γρήγορους ρυθμούς, διώχνοντας τους λάτρεις των ορεινών σπορ, αφού το λιώσιμό τους συνοδεύεται από μεγάλες κατολισθήσεις που δημιουργούν προφανείς κινδύνους. Όμως τώρα είναι καλοκαίρι και τέτοια προβλήματα δεν θέλουμε να μας απασχολούν, θα τα σκεφτούμε το χειμώνα, όταν νυχτώνει νωρίς και οι ώρες δεν περνούν εύκολα μετά τα δελτία ειδήσεων της τελεόρασης.

Οι διακοπές σε όλη την Ευρώπη βρίσκονται στο αποκορύφωμά τους. Το ίδιο και στη χώρα μας, όπου οι τελευταίες φουρνιές παραθεριστών συνωστίζονται κυρίως στα λιμάνια, αφού από παράδοση η έννοια της παραθέρισης στην Ελλάδα συνδέεται με τις θαλασσινές παραλίες. Το Α-Ζ εύχεται σε όλους καλές διακοπές και ελπίζει ότι επιστρέφοντας το Σεπτέμβριο θα είναι περισσότεροι εκείνοι που θα αποφασίσουν να ασχοληθούν πιο συστηματικά με τον κόσμο των σπορ περιπέτειας από το ερχόμενο φθινόπωρο. Καλές δροσιές.