Το αγωνιστικό διήμερο στην Οίτη είχε ξεκινήσει με τους καλύτερους οιωνούς, από το Σάββατο ήδη. Η γραμματεία στο ξενοδοχείο Αλεξάκης ήταν υποδειγματικά “στημένη” και οι άνθρωποι τόσο της διοργάνωσης, όσο και του ξενοδοχείου έκαναν ότι είναι δυνατό για να ικανοποιήσουν του αθλητές με τους συνοδούς τους. Η περιοχή – την οποία πρώτη φορά επισκεπτόμουνα – είναι πανέμορφη, πνιγμένη στο πράσινο και με την Οίτη να στέκεται επιβλητικά εκεί ψηλά, υπενθυμίζοντας σε όλους μας τους αγώνες της Κυριακής. Ο καιρός έδειξε κάποια ανησυχητικά σημάδια νωρίς το πρωί του Σαββάτου, αλλά τελικά μας έκανε το χατίρι να είναι ιδανικός κατά την διάρκεια του αγώνα, ότι πρέπει για ορεινό τρέξιμο και χωρίς ζέστη που σε πολύ δύσκολους και μεγάλους σε διάρκεια αγώνες μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα.

Το απόγευμα του Σαββάτου έγινε η τεχνική ενημέρωση, η οποία πραγματικά ήταν από τις πιο λεπτομερείς που έχω παρακολουθήσει, αναλύοντας κομμάτι-κομμάτι την διαδρομή των αγώνων, με την χρήση υπολογιστή και οθόνης προβολής, και λύνοντας όλες τις απορίες που μπορεί να είχαμε ως αθλητές που θα τρέχαμε έναν από τους τρείς αγώνες της Κυριακής. Ωραία μουσική μετά στο μεγάλο προαύλιο του σχολείου που φιλοξένησε την εκδήλωση, εξαιρετικό φαγητό με ποικιλία, βαρελίσια βιολογική μπύρα και … τα γενέθλια του Advendure. Κλήρωση πολλών δώρων, και πάρα πολύς κόσμος! Η διοργάνωση του αθλητικού πάρτι πέτυχε τον σκοπό της, που ήταν να δημιουργήσει μια ωραία, χαλαρή ατμόσφαιρα γνωριμίας και συζητήσεων μεταξύ των αθλητών, απομακρύνοντας το άγχος για τον αγώνα της επόμενης μέρας. Πολλά μπράβο σε όλους όσους δούλεψαν και προσέφεραν για να την φέρουν εις πέρας.

Πρώτη φορά έτρεχα στην Οίτη και ομολογώ ότι εντυπωσιάστηκα! Η διαδρομή ήταν έτσι σχεδιασμένη ώστε – κάνοντας έναν μεγάλο κύκλο στον μαραθώνιο – να σε περνάει από μεγάλη ποικιλία μονοπατιών, τοπίων και χαρακτηριστικών σημείων του βουνού. Αλπικά τοπία, οι τρείς κορυφές της, που σου έβγαζαν την ανάσα για να τις ανεβείς αλλά σε αποζημίωναν με την καταπληκτική θέα τους, πανέμορφα μονοπάτια μέσα σε πυκνά δάση, σάρες και ανοιχτά διάσελα, περάσματα από όμορφα χωριά και παντού … νερά! Ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του μπουκέτου των αγώνων, ήταν ότι είχε δοθεί ιδιαίτερη επιμέλεια στην σχεδίαση και των τριών διαδρομών, χωρίς έχει αφιερωθεί αποκλειστικά η προσοχή στην σχεδίαση μόνο της μεγάλης μαραθώνιας διαδρομής, κάτι που καλό θα ήταν να ακολουθήσουν ως αντίληψη και άλλοι διοργανωτές αγώνων, ώστε να μπορούν να χαρούν τις ομορφιές των περιοχών τους και αθλητές που δεν θέλουν να μπουν στην εξαντλητική διαδικασία ενός δύσκολου μαραθωνίου . Έτσι, πολλοί συναθλητές λάτρεψαν την μεσαία διαδρομή (ημιμαραθώνιος Ελλέβορος), την οποία χαρακτήρισαν ως σπάνιας ομορφιάς, συγκρίνοντας την ακόμη και με την διαδρομή του Μαραθωνίου. Μια παρατήρηση που θα θέλαμε να κάνουμε εδώ είναι ότι ίσως θα ήταν καλό να υπάρχει μια μικρή χρονική διαφορά στις εκκινήσεις των τριών αγώνων, ώστε να μην υπάρχει έντονος συνωστισμός στα πρώτα single track μονοπάτια του αγώνα.

Εξαιρετική η σηματοδότηση (ταινίες έργου, ταμπελίτσες, σπρέι), άφηνε τον αθλητή να επικεντρωθεί στην προσπάθεια του χωρίς να έχει την αγωνία ενός επώδυνου ψυχολογικά χασίματος στο βουνό. Πύκνωνε σημαντικά στα αλπικά πεδία, και σε καθοδηγούσε λόγω συχνότητας σημάτων ιδανικά σε ανοικτά διάσελα. Είναι θετικό ότι πλέον βλέπουμε κορυφαία και σωστή σηματοδότηση σε όλο και περισσότερους αγώνες στην Ελλάδα, γεγονός που αποτελεί ρουτίνα σε αντίστοιχους αγώνες του εξωτερικού. Οι σταθμοί τροφοδοσίας ήταν άψογοι, κάλυπταν 100% τις ανάγκες των αθλητών και ήταν σωστά τοποθετημένοι και επανδρωμένοι. Πολύ σπουδαία δουλειά από τους εθελοντές του αγώνα, που και πολλοί ήταν και σωστή δουλειά έκαναν και στήριζαν ουσιαστικά τους αθλητές με τα καλά τους λόγια και τον ενθουσιασμό τους. Και δεν μιλώ μόνο για την διάρκεια των αγώνων, αλλά και τις εγγραφές και για το αθλητικό πάρτι και τις άλλες εκδηλώσεις στην Οίτη. Εξαιρετική η δουλειά στα μονοπάτια, ίσως να χρειάζεται λίγο περισσότερη προσοχή σε κάποια σημεία στα διάσελα και τα αλπικά πεδία όσο αφορά τα ψηλά χόρτα ιδίως, ώστε να αγγίξει το τέλειο.

Μας άρεσε το στήσιμο του χώρου τερματισμού αλλά και των απονομών, μιας και ήταν αμφιθεατρικό σε σχέση με την πλατεία και τα γύρω μαγαζιά, με αποτέλεσμα όπου και να κάθεσαι να μπορείς να συμμετάσχεις στο γεγονός και να υπάρχει μια όμορφη ατμόσφαιρα. Λίγος κόσμος στο βουνό – εκτός των σταθμών και κάποιων πεζοπόρων που πάντως ήταν ενθουσιώδεις – αλλά αυτό όπως έχουμε ξαναπεί είναι χαρακτηριστικό όλων σχεδόν των Ελληνικών αγώνων. Ελπίζουμε να αλλάξει στο μέλλον. Πολύ σημαντικό και καινοτομικό το live-streaming, μιας και έφερνε την εικόνα του τερματισμού αλλά και τις συνεντεύξεις σε πραγματικό χρόνο σε όλη την Ελλάδα μέσω του διαδικτύου. Πολλά μπράβο στην ομάδα που το έστησε αλλά και στους διοργανωτές.

Ο μαραθώνιος αγώνας είναι εξαιρετικά δύσκολος. Αγγίζει τα 43 χιλιόμετρα και τα +3.000 μέτρα θετικής υψομετρικής, η οποία είναι κατανεμημένη στο μεγαλύτερο μήκος του αγώνα με συνεχή πάνω-κάτω, που κάνει τον αγώνα εντυπωσιακό αλλά αυξάνει συγχρόνως την δυσκολία του σε σχέση με το κλασσικό άνοδος-κάθοδος άλλων αγώνων ορεινού τρεξίματος μεσαίας απόστασης στην χώρα μας. Θέλει υπομονή και πολύ γερά πόδια, συνυπολογίζοντας το πολύ κακοτράχαλο τερέν σε αρκετά σημεία της διαδρομής (κλασσικά Ελληνικά δύσβατα μονοπάτια), αλλά και το σαθρό έδαφος σε κάποια σημεία μεγάλης κλίσης! Ιδιαίτερα οι αναβάσεις του Πύργου και του Γρεβενού θέλανε ομολογουμένως πολύ καλή φυσική κατάσταση και σωστή διαχείριση της ενέργειας ώστε να έχει ο αθλητής δυνάμεις στα τελευταία έντονα κατηφορικά και κακοτράχαλα 7 χιλιόμετρα που δοκίμαζαν τα πόδια. Εδώ να τονίσουμε την εντυπωσιακή άνοδο των επιδόσεων που μπορεί πλέον να παρατηρήσει κανείς, όχι μόνο από “παλιούς” αθλητές του χώρου αλλά και από νέα παιδιά γεμάτα ταλέντο και όρεξη τα οποία έρχονται στους αγώνες ορεινού τρεξίματος από άλλα αθλήματα και μας γεμίζουν ελπίδα. Μην ξεχνάμε ότι μιλάμε για αγώνες και αθλητισμό, και εκτός του τοπίου και της διασκέδασης θέλουμε να έχουμε και νέους δυνατούς αθλητές στον ορεινό τρέξιμο αλλά και βελτίωση των δικών μας δυνατοτήτων μέσα από την προπόνηση και τον ωραίο συναγωνισμό.

Οι αγώνες της Οίτης πέρασαν πλέον σε μια νέα εποχή, και νομίζω ότι ήδη όπως φάνηκε και το Σαββατοκύριακο οι αθλητές επιβραβεύουν την μεγάλη προσπάθεια που γίνεται. Η διοργάνωση δεν στάθηκε σε αυτά που είχε ήδη κατακτήσει τα προηγούμενα χρόνια, αλλά τόλμησε να καινοτομήσει και να προσπαθήσει ακόμη περισσότερο για το καλύτερο. Ήδη έχουν θέσει τις σωστές βάσεις με πάνω από 300 αθλητές να τρέχουν στους τρείς αγώνες, αλλά να συμμετέχουν και στις εκδηλώσεις του Σαββάτου. Είμαστε σίγουροι ότι αν συνεχίσουν έτσι το νούμερο αυτό θα αυξηθεί, και γιατί όχι να μην προσελκύσει και αθλητές από το εξωτερικό. Η Οίτη άλλωστε είναι καταπληκτικός προορισμός, γεμάτος φυσική ομορφιά και με ένα μπουκέτο αγώνων για κάθε γούστο και επίπεδο αθλητή. Το σίγουρο είναι πάντως ότι ο Ορεινός Μαραθώνιος Οίτης "Ηρακλής" θα αποτελέσει και φέτος μια από τις υποψηφιότητες για το βραβείο του “Μεσαίου Αγώνα 2013” στην καθιερωμένη ψηφοφορία του Advendure.

Δημήτρης Τρουπής

Photo ©: actionphotos.gr