Τι είναι αυτό όμως που πραγματικά κάνει όσους έχουν τρέξει έστω μία φορά να μην μπορούν να πουν όχι με την πρώτη ευκαιρία; Τι είναι αυτό που έλκει κάθε χρόνο όλο και περισσότερους παρόλη την δεδομένη δυσκολία του; Για όσους τον έχουν ζήσει και έχουν τρέξει στα μονοπάτια του, καταλαβαίνουν τι είναι αυτό που τους τραβάει κάθε χρόνο εκεί, στις εσχατιές της Ροδόπης. Η απίστευτη ομορφιά της διαδρομής, η εσωτερικότητα και το μυστηριακό τοπίο αυτής της όμορφης γωνιάς της πατρίδας είναι θέλγητρο για δεκάδες ultra trailers μέχρι σήμερα. Δεν είναι όμως μόνο αυτό. Αυτό που έλκει τους επίδοξους advendurunners είναι η απόλυτη πρόκληση του στοιχείου της περιπέτειας που ενσωματώνει αυτός ο αγώνας. Η στοιχειώδης εξωτερική υποστήριξη (μόλις έξι σταθμοί σε 164 χιλιόμετρα-100 μίλια) αναγκάζει τον αθλητή να στηριχθεί στις δικές του δυνάμεις για να αντιμετωπίσει τις υποκειμενικές και αντικειμενικές δυσκολίες του αγώνα, διασχίζοντας εντελώς ακατοίκητες περιοχές και πανέμορφα δάση και τελικά γίνεται ένα με το φυσικό περιβάλλον, κάτι όμως που αποτελεί και την πεμπτουσία του γεγονότος. Δεν είναι όμως μόνο αυτό. Η ζεστασιά των ανθρώπων της διοργάνωσης, διοργανωτών και εθελοντών είναι συγκλονιστική και συγκινητική. Τελικά όμως δεν είναι μόνο αυτά. Ο απόλυτος σεβασμός που δείχνουν διοργανωτές και εθελοντές στην τιτάνια προσπάθεια των αθλητών είναι αυτός που κάνει τους αθλητές να έρχονται και να ξαναέρχονται να ζήσουν την εμπειρία του ROUT και είναι αυτό που διαφοροποιεί τον αγώνα από όλους τους υπόλοιπους. Σεβασμός που αποτυπώνεται από την πρώτη στιγμή που θα βρεθεί ο αθλητής στο Δασικό Χωριό της Χαϊντούς, μέχρι την ώρα που αποχωρήσει, γεμάτος απίστευτα συναισθήματα, εικόνες και εμπειρίες από την υπερπροσπάθεια που θα έχει καταβάλλει…

Η διοργάνωση του ROUT μέσα στην ολιγόχρονη πραγματικά ιστορία της έχει περάσει από 1000 κύματα, αλλαγές και καίριες αποφάσεις που τελικά δικαίωσαν τους ανθρώπους που τις τόλμησαν. Το 2009 η διοργάνωση του ROUT ενσωμάτωνε 4 διαφορετικές αγωνιστικές δοκιμασίες συγκεντρώνοντας πλήθος αθλητών. Συνολικά σχεδόν 200 αθλητές στάθηκαν στην εκκίνηση ενός από τους 4 αγώνες που διοργανώθηκαν τον Οκτώβρη εκείνο: Rodopi Ultra Trail 123χλμ, Rodopi-42 42χλμ, RelayROUT αγώνα σκυταλοδρομίας στην μεγάλη διαδρομή του αγώνα και RodE (Rodopi Experience) των 15 χλμ. Νικητής στην 1η εκείνη ιστορική διοργάνωση ήταν ο Νίκος Σιδερίδης με 16:40:00 γράφοντας έτσι πρώτος την ιστορία του αγώνα. Στις γυναίκες η μεγάλη Ιρένα Μαλιμπόρσκα τερμάτισε 3η γενικής σε 20:09:01 παρέα με τους Βαγγέλη Μπάκα και Βασίλη Περικλέους γράφοντας έτσι κι αυτή με χρυσά γράμματα το όνομά της στην υπόθεση ROUT.

Αναμφισβήτητα πετυχημένη η πρώτη εκείνη διοργάνωση που κατάφερε και συγκέντρωσε έναν τόσο μεγάλο αριθμό αθλητών εκείνη την εποχή σε μία τόσο απομακρυσμένη περιοχή. Οι άνθρωποι όμως που είναι ανήσυχα πνεύματα και δεν σταματάνε να ονειρεύονται «Ακόμη μακρύτερα, Ακόμη ψηλότερα» ήθελαν κάτι παραπάνω, δεν επαναπαύτηκαν στις δάφνες τους… Επειδή λοιπόν η Ιστορία είναι κάτι που μας συναρπάζει ας ανατρέξουμε λίγο σε εκείνα τα χρόνια, τόσο κοντινά μα και τόσο μακρινά και ρομαντικά συνάμα…

27/2/2010: «Είναι ίσως γνωστό σε αρκετούς εδώ και καιρό ότι υπάρχει σκέψη να δημιουργηθεί στο πλαίσιο του ROUT ο πρώτος αγώνας 100 μιλίων στην Ελλάδα. Μετά από παράκληση του καλού φίλου DIMKAZ ανοίγουμε σήμερα το θέμα, απλά θα ήθελα να ενημερώσω τους φίλους που ενδιαφέρονται, ότι ακόμα είναι σχετικά νωρίς για να μιλάμε για αποφάσεις.» ήταν η πρώτη ανάρτηση του Λάζαρου Ρήγου στο φόρουμ του a-z που έριξε τον σπόρο! Οι αντιδράσεις ήταν ποικίλες: «Είναι κάτι που πιστεύω το περιμένουν πολύ.», «Δεν είναι όμως εύκολο να διοργανωθεί», «Έχετε τρελαθεί τελείως;;; Πάτε καλά;;», «…αθλητικά με τρομάζει και η σκέψη!», «πολυ μου αρεσει η δυναμικη που αναπτύσεται...». Δεν ήταν πολλές μέρες μετά όταν τον Μάρτιο του 2010 ο Λάζαρος Ρήγος με τον Ηλία Σπυριδόπουλο ξεκινούν να γράψουν Ιστορία και να αποδείξουν ότι ένας αγώνας 100 μιλίων στην Ελλάδα μπορεί επιτέλους να γίνει πραγματικότητα. Ο Ηλίας δεν καταφέρνει να ολοκληρώσει την προσπάθεια και ρίχνεται στην μάχη της υποστήριξης του Λάζαρου ο οποίος ολοκληρώνει μέσα σε αντίξοες καιρικές συνθήκες τον μηδενικό ROUT 100 μιλίων σε 34 ώρες και 32 λεπτά γράφοντας πραγματικά Ιστορία… (διαβάστε την συγκλονιστική μαρτυρία του ίδιου)

Λίγους μήνες μετά, στις 8 Οκτωβρίου του 2010, ο πρώτος αγώνας βουνού 100 μιλίων στην Ελλάδα, ο Rodopi Ultra Trail (ROUT) πήρε σάρκα και οστά.

When you walk through a storm
Hold your head up high
And don't be afraid of the dark
At the end of the storm
There's a golden sky
And the sweet silver song of a lark

Walk on through the wind
Walk on through the rain
Though your dreams be tossed and blown
Walk on, walk on
With hope in your heart
And you'll never walk alone
YOU'LL NEVER WALK ALONE

Είχαμε γράψει τότε αφιερώνοντας έναν πραγματικό ύμνο στους 49 τολμηρούς που στήθηκαν στην γραμμή της εκκίνησης τότε...

Μεγάλος νικητής ο Νίκος Σιδερίδης ο οποίος επέστρεψε στην Ροδόπη με 26.59.55 ενώ η Ναταλία Παπουνίδου με 32.14.15 ήταν η πρώτη γυναίκα που τερμάτισε στον ιστορικό εκείνο αγώνα..

Εκείνη την χρονιά στα πλαίσια του ROUT διοργανώθηκε για πρώτη φορά και ο προάγγελος του Rodopi Challenge (ROC), o Rodopi Trail των 82 χιλιομέτρων με 29 μόλις συμμετοχές και νικητή τον Πέτρο Μυτιληναίο με 12.47.20. Ήταν και η τελευταία όμως με αυτή την μορφή και εκείνη την περίοδο μιας και οι διοργανωτές αποφάσισαν την επόμενη χρονιά να επικεντρωθούν και να ρίξουν όλες τους τις δυνάμεις στο κύριο γεγονός που δεν ήταν άλλο από τον αγώνα των 100 μιλίων, απόφαση που τελικά φαίνεται πως τους δικαιώνει στο έπακρο…

Το 2011 και με μοναδικό αγωνιστικό γεγονός πια τον ROUT 100 miles, οι δρομείς που ταξίδεψαν στην Ροδόπη ήταν ακόμη λιγότεροι συνολικά αφού μόλις 63 στάθηκαν στην γραμμή της εκκίνησης του αγώνα. Ήταν η πρώτη χρονιά που έλαμψε το άστρο του Νίκου Πετρόπουλου, ο οποίος κάνοντας έναν απόλυτα μοναχικό αγώνα τερμάτισε πρώτος σε 24.46.36, 4 ώρες σχεδόν νωρίτερα γρήγορα από τον 2ο Δημήτρη Δεσποινιάδη! Η Λόρα Ρεπσένκο με 36.06.27 και η Κική Χαραλαμπίδου με 40.53.28 ήταν οι μοναδικές γυναίκες που έτρεξαν εκείνη την χρονιά. Μπορεί οι αθλητές που έτρεξαν τότε να ήταν ελάχιστοι σχετικά με την γενικότερη ανάπτυξη του αθλήματος εκείνα τα χρόνια, φάνηκε όμως ότι κάτι αλλάζει. Το δώρο που έλαβαν οι αθλητές δεν είχε προηγούμενο σε ελληνικό –και όχι μόνο- επίπεδο. Ένα υπέροχο soft shell μπουφάν όπου αναγραφόταν το ονομ/νυμο κάθε αθλητή! Ήταν επίσης η πρώτη φορά που ελληνική διοργάνωση συμπεριέλαβε «ζωντανή κάλυψη» του αγώνα μέσω live blogging πλατφόρμας, κάτι που τα μετέπειτα χρόνια θα παγιωνόταν τόσο από την ίδια, όσο και από διοργανώσεις του διαμετρήματος του Σπάρταθλον. Μπορείτε να (ξανα)ζήσετε και εσείς τον αγώνα ανατρέχοντας στο live εκείνων των ημερών:

Το 2012 ήταν σημείο καμπής για τον αγώνα. Κάτι φαίνεται ότι τραβούσε «πίσω» τους έλληνες αθλητές από το να δοκιμάσουν την απόλυτη πρόκληση στην Ελλάδα που άκουγε στο όνομα ROUT. Φτάνοντας στην 3η συνεχή χρονιά ο αγώνας με την μορφή που γνωρίζουμε μέχρι και σήμερα, είδε 5 μόλις παραπάνω αθλητές να τρέχουν στην διαδρομή του, φτάνοντας δηλαδή τον αριθμό των 68 εκκινησάντων, αριθμός αρκετά μικρός ακόμη για έναν αγώνα της αναμφισβήτητης δυσκολίας του ROUT. Ίσως οι έλληνες δρομείς δεν ήταν ακόμη έτοιμοι να βιώσουν έναν αγώνα με χαρακτηριστικά περιπέτειας αφού τόσο οι λίγοι σταθμοί τροφοδοσίας, η μεγάλη θετική υψομετρική, όσο και η δεδομένη απομόνωση στις εσχατιές της Ροδόπης ήταν χαρακτηριστικά που μάλλον «τρόμαζαν». Ενδεικτικό του γεγονότος αυτού και το ποσοστό τερματισμών που το 2012 μόλις μετά βίας άγγιξε το 50% αφού 34 αθλητές μόνο κατάφεραν να περάσουν την γραμμή του τερματισμού. Παρ’ όλες τις δυσκολίες εκείνης της χρονιάς, οι διοργανωτές κατάφεραν να προσφέρουν έναν αγώνα αντάξιο της φήμης και του ονόματος που σιγά σιγά έχτιζε ο ROUT χρόνο με τον χρόνο. Μεγάλος νικητής ο Λεωνίδας Αθανασόπουλος με 26.17.49 ο οποίος κατέβασε την επίδοση που είχε πετύχει το 2011 κατά 4,5 περίπου ώρες! Εκπληκτική επίδοση είχαμε εκείνη την χρονιά από την Ραννέλλε Μακκόη όμως η οποία είναι η μόνη γυναίκα που κατέχει επίδοση κάτω από 30 ώρες αφού στην πρώτη της συμμετοχή τερμάτισε σε 29.50.56, 6η γενικής! Εκείνη την χρονιά παρόλα αυτά ο αγώνας γνώρισε τις πρώτες του διεθνείς συμμετοχές τόσο με τον πολλά υποσχόμενο Ρουμάνο Marius Vasilache όσο και με την Cornelia David επίσης από την Ρουμανία και τον Πολωνό Rafal Koszyk…

Το 2013 σηματοδοτεί την μεγάλη αλλαγή για τον αγώνα! Δώδεκα διεθνείς συμμετοχές από Μ.Βρετανία, Ρουμανία, Ρωσία, Ολλανδία και Ισλανδία και 88 συμμετοχές στον αγώνα ήταν αναμφισβήτητα ένα άλμα προς τα εμπρός για τον ROUT! Επέστρεψε η ζωντανή μετάδοση την οποία είχε επιφορτιστεί το Advendure αλλά επέστρεψε και ο Νίκος Πετρόπουλος ο οποίος κάνει ρεκόρ αγώνα με μία επίδοση κάτω από τις 24 ώρες: το 23.49.11 μπορεί από μόνο του είναι μεγάλο επίτευγμα, όσοι όμως ζήσαμε τον αγώνα από κοντά εκείνη την μέρα μείναμε άφωνοι με την δύναμη που είχε ο Νίκος μέχρι το τελευταίο μέτρο τρέχοντας επί της ουσίας χωρίς ανταγωνισμό! Πρώτη γυναίκα η βρετανίδα Nicky Taylor η οποία τερμάτισε μαζί με τον σύζυγό της Tom Sutton σε 33.33.59. Ήταν πλέον φανερό ότι κάτι άλλαζε σιγά σιγά...

Φτάνοντας στο 2014 ήταν πιο δεδομένο ότι τίποτα δεν θα μπορούσε να είναι όπως πριν. Όλο και περισσότεροι αθλητές μαθαίνουν την Ροδόπη και το Δασικό Χωριό αφού και ο Rodopi Challenge παίρνει πια επίσημη θέση στο καλεντάρι και εξοικειώνονται με την ιδέα της συμμετοχής σε έναν τέτοιον αγώνα. Οι 115 συμμετοχές εκ των οποίων οι 12 διεθνείς, είναι ένα νούμερο που φαντάζει εξωπραγματικό, συγκρινόμενο με αυτό που ήταν η πραγματικότητα μόλις 3 χρόνια νωρίτερα. Η ώρα της ανταμοιβής δεν θα αργούσε να φτάσει. Νικητής σε εκείνον τον αγώνα ο Παύλος Μαυρογιάννης με 24.31.14 ενώ συγκλονιστική ήταν η μάχη για την 2η θέσω του Νίκου Σιδηρόπουλου με τον Στράτο Ράλλη που έβγαλε τον πρώτο «νικητή» (πόσο λάθος μπορεί να ακούγεται αυτό για έναν τέτοιο αγώνα που όλοι είναι νικητές άραγε…) με 24.59.22 ενώ ο Ράλλης που μείωνε συνέχεια την διαφορά μέχρι και τον τερματισμό έφτασε μερικά μόλις δευτερόλεπτα αργότερα, σε 25.00.15 !!!! Πρώτη γυναίκα το 2014 η Tatiana Maslova από την Ρωσία με 30.59.17 ενώ και οι υπόλοιπες κυρίες δεν τα πήγαν καθόλου άσχημα αφού όλες κατάφεραν να περάσουν την γραμμή του τερματισμού: Λόρα Ρεπσένκο – 33.11.51, Jo Μαντά – 33.30.21, Nicole Maalste (Ολλανδία) – 37.03.44. Οι έλληνες δρομείς είχαν πια την απαραίτητη εμπειρία και γνώση να διαχειριστούν -χωρίς να θεωρείται βέβαια δεδομένο από κανέναν- έναν αγώνα σαν τον ROUT και καλύτερη απόδειξη από τους 85 τερματισμούς (74%) με το χρονικό όριο έγκυρου τερματισμού για πρώτη χρονιά στις 40 ώρες, ίσως να μην υπάρχει.

Φτάνοντας λοιπόν στην φετινή χρονιά δεν μπορούμε να μην μνημονεύσουμε τόσο τις 160 περίπου δηλώσεις συμμετοχής αριθμός που ξεπερνάει το «ταβάνι» των 150 που έχει θέσει η ίδια η διοργάνωση, όσο και το γεγονός ότι 20 από αυτές είναι διεθνείς! Επίσης δεν μπορούμε να μην ξεχωρίσουμε το γεγονός πως σε έναν αγώνα τέτοιας δυσκολίας, 12 γυναίκες θα σταθούν στην γραμμή της εκκίνησης αριθμός ρεκόρ στην εξάχρονη ιστορία του αγώνα. Όπως καταλαβαίνουμε για πολλούς από αυτούς, θα είναι η παρθενική τους εμφάνιση στον αγώνα. Μία μίξη αθλητών έμπειρων και δυνατών σε μικρότερες αποστάσεις που θα θελήσουν να «αναμετρηθούν» με τους εμπειρότερους αλλά και αθλητών που θα αναζητήσουν την υπέρβαση ξεπερνώντας τα σωματικά και ψυχικά όρια που αναπόφευκτα θα εμφανιστούν μετά από 30, 35 ή και 40 ώρες. Σε αυτούς λοιπόν επικεντρώνεται το φετινό αφιέρωμα του Advendure για τον αγώνα, αφιέρωμα που θα έχετε την ευκαιρία να διαβάσετε τις επόμενες ημέρες και θα φιλοξενεί τις σκέψεις, τους στόχους, τα όνειρα και τις φιλοδοξίες τους για την πρώτη τους αυτή συμμετοχή.

Λίγα για τον αγώνα

Καμία αλλαγή φέτος στους κανονισμούς σε σχέση με τις προηγούμενες χρονιές. Τα ενδιάμεσα σημεία αποκλεισμού παραμένουν και φέτος μόνο τρία (3) δίνοντας έτσι μεγαλύτερη ευελιξία στους τελευταίους αθλητές να συνεχίσουν τον αγώνα. Πιο συγκεκριμένα τα σημεία αποκλεισμού βρίσκονται στο Κ-41 (Ζαρκαδιά-1, 8:00), στο Κ-69 (Κρούσοβο, 15:00) και στο Κ-123 (Ζαρκαδιά-2, 28:00). Οι σάκοι ανεφοδιασμού παραμένουν δύο, τους οποίους οι αθλητές θα τους συναντήσουν στους σταθμούς ανεφοδιασμού που αναφέρθησαν, ένας στην Ζαρκαδιά τον οποίον θα συναντήσουν και στην επιστροφή και ένας στο Κρούσοβο.

Η διαδρομή του αγώνα είναι 164 χιλιόμετρα μήκος, από τα οποία τα 109 είναι μονοπάτια (67%), τα 52 χωματόδρομοι κάθε βατότητας (32%) και τα 3 άσφαλτος (1%). Η συνολική θετική υψομετρική διαφορά (ανάβαση) φτάνει τα 7940 μέτρα, το ίδιο και η αρνητική (κατάβαση), δεδομένης της σύμπτωσης εκκίνησης και τερματισμού στο Δασικό Χωριό Ερύμανθου, στη Χαϊντού. Τέλος, ο δείκτης ανάβασης φτάνει στο 49. Σημειώνεται ότι η εκκίνηση δίνεται στις 06:00 (ξημερώματα) Παρασκευής από το Δασικό Χωριό στην περιοχή της Χαϊντούς και ο αγώνας κλείνει στο ίδιο σημείο, στις 10:00 το βράδυ του Σαββάτου, δίνοντας στους αθλητές ένα χρονικό περιθώριο 40 ωρών για να ολοκληρώσουν την προσπάθειά τους. Δείτε εδώ αναλυτικά τα δεδομένα του φετινού αγώνα

• Τύπος αγώνα: ultra-trail adventure 100 miler
• Μήκος διαδρομής: 163,871 χιλιόμετρα (101,85 μίλια) 
• Κατανομή πεδίου διαδρομής: 67% μνπ, 32% χδρ, 1% άσφ
• Τύπος διαδρομής: Kυκλική
• Ψηλότερο σημείο: 1620 μέτρα
• Χαμηλότερο σημείο: 245 μέτρα
• Μέσο υψόμετρο: 799 μέτρα
• Θετική υψομετρική διαφορά: 7877 μέτρα
• Αρνητική υψομετρική διαφορά: 7877 μέτρα
• Δείκτης ανάβασης: 48
• Σταθμοί Υποστήριξης: 6
• Σημεία Ελέγχου: 25
• Ενδιάμεσα όρια αποκλεισμού: 3
• Υποχρεωτικός εξοπλισμός: Όχι
• Εκκίνηση/Τερματισμός: Δασικό Χωριό, Χαϊντού Ξάνθης
• Ώρα εκκίνησης: 06:00 Παρασκευής 16 Οκτωβρίου 2015
• Χρονικό Όριο Εγκυρότητας: 40 ώρες
• Κλείσιμο αγώνα: 22:00 Σαββάτου 17 Οκτωβρίου 2015

Η Ροδόπη έχει ντυθεί με τα φθινοπωρινά χρώματά της και καλεί τους αθλητές να ζήσουν για άλλη μια χρονιά την κορυφαία εμπειρία του ROUT. Το Advendure θα βρίσκεται στην καρδιά του αγώνα, στο Δασικό Χωριό της Χαϊντούς από την Πέμπτη 16 Οκτώβρη και θα σας μεταφέρει όλη την εξέλιξη του μοναδικού αυτού γεγονότος! Μείνετε συντονισμένοι στο www.advendure.com όπου θα υπάρξει ζωντανή εξέλιξη του αγώνα μέσω της διαδικτυακής live blogging πλατφόρμας του Coveritlive.com, στην σελίδα μας στο Facebook και βέβαια στο Twitter.

Αφιέρωμα ROUT 2015

- Rodopi AdvEnduRun 2015, η Aρχή μίας άλλης Eποχής

- ROUT 2015 - Ο λόγος στους αθλητές: Μέρος 1ο

- ROUT 2015 - Ο λόγος στους αθλητές: Μέρος 2ο

- Χρήστος Κατσάνος: Όλα γίνονται όταν το έχεις μέσα σου