Ο Charlie, παρότι μόλις 26 ετών, μας εντυπωσίασε με την αγωνιστική του προσέγγιση και την στρατηγική που εφάρμοσε στον αγώνα, η οποία περιείχε μεγάλη ωριμότητα, και σήμερα μας μιλάει στην αποκλειστική του συνέντευξη στο Advendure, για πολύ ενδιαφέρουσες πτυχές τόσο του αγώνα του, όσο και της φιλοσοφίας του σχετικά με το τρέξιμο και τα βουνά. Θα μπορούσε ο Rodopi Advendurun να προσελκύσει και άλλους ξένους αθλητές; Πως του φάνηκε η ατμόσφαιρα, τα χαρακτηριστικά καθώς και οι άνθρωποι που συνάντησε στην Ροδόπη; Ποια η κουλτούρα του ορεινού τρεξίματος στην Μεγάλη Βρετανία και ποια είναι τα σχέδια του για το μέλλον;

[Advendure]: Charlie, κατοικείς μόνιμα στην Μεγάλη Βρετανία, είσαι ένα πολύ έμπειρος δρομέας ultra-trail με πάνω από 140 αγώνες αποστάσεων από 5 έως και 268 μίλια και 35+ πρώτες θέσεις στο ενεργητικό σου και ταυτόχρονα προσφέρεις και προπονητικές υπηρεσίες μέσα από το http://runningriotcoaching.weebly.com. Μίλησε μας λίγο για την διαδρομή σου όσο αφορά το τρέξιμο και για την αγωνιστική φιλοσοφία που έχεις και περνάς στους αθλητές που γυμνάζεις.

[Charlie Sharpe]: Έτρεξα τον πρώτο μου αγώνα το Gobi Challenge, το 2010. Είναι αγώνας παρόμοιος με το MDS (Marathon Des Samples), 150 μίλια διάσχισης μια ερήμου στην Μογγολία. Δεν είχε στην πραγματικότητα τόσο ενδιαφέρον σαν αγώνας, αλλά εγώ ήθελα να ζήσω την περιπέτεια της ζωής μου! Ολοκλήρωσα τον αγώνα και μετά από αυτό άρχισα να έχω μεγαλύτερο ενδιαφέρον για το τρέξιμο. Μπήκα σε κάποιους τοπικούς μικρότερους αγώνες και έτρεξα και έναν μαραθώνιο το 2010. Μετά από αυτό άρχισα να γυμνάζομαι συστηματικά και σοβαρά και σιγά σιγά έμπαινα σε όλο και μεγαλύτερους σε μήκος αγώνες. Τώρα πλέον θέλω να μοιράζομαι την γνώση και την εμπειρία μου μέσω των προπονητικών διακοπών και προγραμμάτων μου και ταυτόχρονα να ταξιδεύω σε όλο τον κόσμο λαμβάνοντας μέρος σε αγώνες. Βοηθώ τους αθλητές μου να ξεκαθαρίζουν τους στόχους τους και μετά να δημιουργούν ένα πλάνο ώστε να γίνονται δυνατότεροι, πιο αθλητικοί και να βελτιώνουν την τεχνική τους ώστε να απολαμβάνουν εξαιρετικά αποτελέσματα στους αγώνες τους.

[Advendure]: Η Ροδόπη είναι μια απομονωμένη αλλά πανέμορφη περιοχή της Ελλάδας. Το Rodopi Advendurun είναι ένας αγώνας 100 μιλίων που έχει έντονα χαρακτηριστικά περιπέτειας και  απομόνωσης. Πώς ανακάλυψες τον αγώνα και ποια τα χαρακτηριστικά του που σε τράβηξαν ώστε να συμμετέχεις; Σου αρέσουν οι αγώνες που έχουν αυτά τα στοιχεία, σε σχέση με άλλους που είναι πολύ πιο δημοφιλείς και με χιλιάδες αθλητές;

[Charlie Sharpe]: Βρήκα την ιστοσελίδα του αγώνα καθώς έψαχνα για κούρσες 100 μιλίων στην Ευρώπη. Ο αγώνας στην Ροδόπη μου ακουγόταν σαν μια διαδρομή με πολλές ανηφόρο-κατηφόρες και πολύ περιπέτεια σε κάποια σκληρά μονοπάτια. Μου αρέσουν οι προκλήσεις και προτιμώ να αγωνίζομαι κάπου απομονωμένα και ήρεμα. Σκέφτηκα ότι θα είναι απίστευτα να μπορώ να τρέξω τόσο μακριά και αν εξαιρέσεις τα σημεία ελέγχου είδα μόνο ένα άτομο.

[Advendure]: Με την πρώτη σου συμμετοχή κέρδισες τον αγώνα και μάλιστα με ένα νέο εντυπωσιακό ρεκόρ διαδρομής, τερματίζοντας σε 23:05:16. Ο Νίκος Καλοφύρης, 2^ος νικητής του αγώνα με 23:29:16, με τον οποίο δώσατε μια εντυπωσιακή μάχη μας δήλωσε: “«O  Charlie έκανε έναν πολύ εστιασμένο αγώνα. Δεν επηρεάστηκε από τις 2-3 ‘επιθέσεις’ που του έκανα κρατώντας σταθερό τον ρυθμό του καθ’ όλη την διάρκεια του αγώνα. Μου έδωσε ένα μάθημα για το πώς πρέπει να τρέχονται τέτοιοι αγώνες».” Μίλησε μας για την προσπάθεια σου, την στρατηγική σου μέσα στην κούρσα και για τον τρόπο που ήρθε αυτή η μεγάλη επίδοση.

[Charlie Sharpe]: Πριν τον αγώνα ψάχνω για πληροφορίες, πόσο θα είναι η υψομετρική, πόσο ψηλά είναι τα βουνά, σε πόση απόσταση είναι τα σημεία ελέγχου, πως θα είναι ο καιρός. Έτσι μπορώ να συγκρίνω τον αγώνα με κάποιον που ήδη έχω τρέξει. Κάνοντας αυτό για την Ροδόπη, υπέθεσα ότι μπορώ να το τρέξω σε περίπου 24 ώρες, ίσως λίγο περισσότερο αν έπεφτα σε άσχημο καιρό ή αν είχα δυσκολίες. Κατά την διάρκεια της κούρσας έτρεχα με την αίσθηση μου και σε άνετο ρυθμό, επιβεβαιώνοντας ότι έμενα στην σωστή διαδρομή και κατεύθυνση και βεβαιώνοντας ότι “ακούω” το σώμα μου ώστε να του παρέχω ότι χρειάζεται. Όταν ο Νίκος έτρεχε μαζί μου δεν άλλαζα την ταχύτητα μου και επικεντρωνόμουνα στο να τρέχω με τον δικό μου ρυθμό. Εάν με έφτανε στα τελευταία χιλιόμετρα του αγώνα θα πίεζα τον ρυθμό ώστε να κρατηθώ μπροστά, αλλά δεν χρειάστηκε τελικά

[Advendure]: Σου άρεσε η αισθητική της διαδρομής και η φύση μέσα στην οποία διεξάγεται ο Rodopi Advendurun;

[Charlie Sharpe]: Μου άρεσε η αισθητική της διαδρομής του αγώνα. Ο όμορφος καιρός έκανε την διαδρομή ακόμη πιο εντυπωσιακή. Τα μονοπάτια στα δάση είναι τέλεια για τρέξιμο … είχε κάποια πετρώδη και τεχνικά τμήματα, αλλά όχι τόσο τεχνικά ώστε να δυσκολεύουν το τρέξιμο. Κατά την διάρκεια της νύχτας έκλεινα τον φακό μου ώστε να κάτσω και να κοιτάξω τα αστέρια και να “ακούσω” την νύχτα .. ήταν ήσυχα και ακίνητα. Η αίσθηση ήταν σαν να μπορούσα να είμαι ο μοναδικός άνθρωπος πάνω στην Γη!

[Advendure]: Πως σου φάνηκε ο αγώνας από άποψης ποιότητας σταθμών, σηματοδότησης, εθελοντών αλλά και παροχών προς τους συμμετέχοντες αθλητές;

[Charlie Sharpe]: Όλα ήταν φανταστικά! Πολλές επιλογές σε φαγητά και υγρά στους σταθμούς. Συνήθως δεν τρώω πολύ κατά την διάρκεια του αγώνα αλλά ξέρω ότι πολλοί αθλητές το κάνουν. Οι εθελοντές ήταν πραγματικά φανταστικοί! Ήταν τόσο φιλικοί και βοηθούσαν που δεν ήθελα να φύγω από τους σταθμούς μερικές φορές! Ένα μεγάλο ευχαριστώ ειδικά σε αυτούς τους ανθρώπους!!

[Advendure]: Ο Rodopi Advendurun φημίζεται για το “οικογενειακό κλίμα” που δημιουργείται τόσο στο Δασικό Χωριό που γίνεται η εκκίνηση και ο τερματισμός όσο και στους σταθμούς ανεφοδιασμού. Σαν αθλητής που δεν προέρχεσαι από την Ελλάδα, σε άγγιξε αυτό το κλίμα; Ένιωσες οικειότητα και ζεστασιά;

[Charlie Sharpe]: Έχω τρέξει πάρα πολλούς αγώνες, αλλά δεν είναι πολλοί αυτοί που έχουν παρόμοια ατμόσφαιρα με αυτόν. Ένιωθα σαν να ξέρω τους άλλους δρομείς και τους υποστηρικτές τους για χρόνια. Πολύ φιλικοί και φιλόξενοι και θα συνιστούσα σε όλους να πάνε και να βιώσουν αυτή την εμπειρία για τους εαυτούς τους!

[Advendure]: Σε όλη την διαδρομή έτρεχες συμβουλευόμενος το ρολόι / GPS σου στο οποίο είχες περασμένη όλη την διαδρομή του Rodopi Advendurun, κάτι που σε βοήθησε όπως μάθαμε πολύ σε ένα σημείο που υπήρξε πρόβλημα με την σήμανση του αγώνα. Είναι κάτι που συνηθίζεις λόγω των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών των αγώνων τύπου fell running στην χώρα σου, στους οποίους στις περισσότερες περιπτώσεις οι διαδρομές δεν είναι σηματοδοτημένες; Μίλησέ μας επίσης αν θες λίγο για την κουλτούρα του ορεινού τρεξίματος στην Μεγάλη Βρετανία ...

[Charlie Sharpe]: Υπήρξε ένα σημείο στην διαδρομή που είχε αφαιρεθεί ένα σημάδι αλλά δεν ήταν σημαντικό πρόβλημα. Τα σημάδια κατά μήκος του αγώνα ήταν πολύ πολύ κοντά, ήταν σπάνιο να τρέχω  ένα λεπτό χωρίς να δω σημάδι, οπότε μετά την διασταύρωση είδα γρήγορα νέα ταινία σηματοδότησης και ήξερα ότι ήμουν στο σωστό δρόμο. Είχα το GPS σαν εφεδρική βοήθεια. Παρόλα αυτά σπάνια χρειάστηκε να το κοιτάξω γιατί τα σημάδια ήταν πολύ καλά. Είναι κοινό σε όλο τον κόσμο να αφαιρέσει κάποιος ένα σημάδι, ή να πέσει αυτό κάτω από ατύχημα κατά τη διάρκεια ή πριν τον αγώνα, αυτό μπορεί να συμβεί. Για τους αγώνες trail running που τρέχω στην Μεγάλη Βρετανία, μου αρέσει να προπονούμαι πριν στην διαδρομή του αγώνα ή τουλάχιστον να έχω μαζί μου την διαδρομή σε χάρτη/GPS, ώστε να αποφύγω να χαθώ. Κάποιες φορές δεν μπορείς να ακολουθήσεις τον προπορευόμενο αθλητή! Κάποιες φορές δεν ξέρουν την σωστή πορεία ούτε αυτοί!

[Advendure]: Πολλοί έλληνες Mountain Runners έχουν μάθει για το Βρετανικό Ορεινό Τρέξιμο μέσα από το βιβλίο του Richard Askwith, “Feet in the Clouds: A Tale of Fell-Running and Obsession”, μέσα στο οποίο μας εξιστορεί εκτός από την ιστορία του fell running στο νησί, την προσπάθειά του να ολοκληρώσει το περίφημο Bob Graham Round. Εσύ σκέφτεσαι να προσπαθήσεις στο άμεσο μέλλον κάτι τέτοιο ή κάποιο άλλο παρόμοιο Fastest Known Time (FKT)?

[Charlie Sharpe]: Έχω δει πολλές προκλήσεις που μου αρέσουν, αλλά προτιμώ να τρέξω έναν οργανωμένο αγώνα για τα πιο μακριά τρεξίματα μου. Χρησιμοποιώ προπονητικά κάποια κομμάτια της διαδρομής Bob Graham Round όταν βρίσκομαι στην περιοχή. Δεν μου αρέσει η ιδέα να έχω πλήρωμα και δρομείς υποστήριξης μαζί μου στο Bob Graham Round έτσι πιθανότατα θα κάνω ένα σόλο τρέξιμο μόνος μου αντί για αυτό.

[Advendure]: Με βάση την μεγάλη εμπειρία σου, ο Rodopi Advendurun είναι μια διοργάνωση που θα μπορούσε να τραβήξει πολλούς αθλητές από το εξωτερικό; Να γίνει μια πολύ γνωστή διεθνής διοργάνωση; Ποια βήματα πρέπει να γίνουν ώστε να συμβεί κάτι τέτοιο; Το γεγονός ότι δεν είναι ένας συνηθισμένος 100 miler, περιέχοντας στοιχεία περιπέτειας, απομόνωσης και ελάχιστων σταθμών ανεφοδιασμού, βοηθάει ή όχι σε μια τέτοια προοπτική;

[Charlie Sharpe]: Νομίζω ότι είναι ένα πολύ καλός τρόπος να ταξιδεύεις και να βλέπεις καινούργια μέρη. Αυτός ο αγώνας 100 μιλίων είναι μοναδικός σε σχέση με το πόσο απομονωμένος και αποκομμένος είναι. Νόμιζα ότι οι σταθμοί υποστήριξης θα είναι σε καλή απόσταση μεταξύ τους, αλλά για κάποιον που κινείται πιο αργά θα μπορούσε να μεσολαβήσουν πολλές ώρες μεταξύ των σταθμών και αυτό θα μπορούσε να είναι πολύ σκληρό. Νομίζω ότι μερικοί αθλητές από το εξωτερικό θα ανησυχούν σχετικά με την δυσκολία της γλώσσας διότι δεν μπορούν να μιλήσουν ελληνικά, αλλά στην πραγματικότητα αυτό δεν αποτελεί εμπόδιο. Ήμουν πραγματικά ευγνώμων για οποιονδήποτε έκανε προσπάθεια να μιλήσει στα Αγγλικά. Όλο το προσωπικό ήταν τόσο φιλικοί και εξυπηρετικοί!

[Advendure]: Θα χαρακτήριζες επιτυχημένη την φετινή σου αγωνιστική χρονιά; Θα κάνεις κάποιον άλλο αγώνα μέχρι το τέλος του 2015; Πες μας δυο λόγια για πιθανούς μελλοντικούς σου στόχους, την επόμενη χρονιά αλλά και μακροπρόθεσμα…

[Charlie Sharpe]: Πριν τον Νοέμβριο έχω έναν ορεινό μαραθώνιο στην Μεγάλη Βρετανία και μετά από μια εβδομάδα ένα ultra 40 μιλίων στην πόλη που ζω. Τρέχω σε αγώνες τα περισσότερα Σαββατοκύριακα! Προπονούμαι για άλλον ένα αγώνα 100 μιλίων στις αρχές του 2016, αλλά για την ώρα δεν έχω αποφασίσει ποιος θα είναι! Θα οδηγήσω δρομείς σε προπονητικές διακοπές στην Ευρώπη τον επόμενο χρόνο έτσι θα συνδυάσω τους αγώνες μου γύρω από αυτό. Θέλω να ταξιδέψω περισσότερο στον κόσμο και να συνεχίσω να βελτιώνω την εμπειρία μου σε ultra trail αγώνες. Η αγαπημένη μου απόσταση είναι τα 100 μίλια αλλά θέλω να κάνω και μικρότερους αγώνες σαν μέρος της προπονητικής μου προετοιμασίας.

Δημήτρης Τρουπής

Photo ©: Άντζυ Τερζή – Advendure, Ελπίδα Δεσποινιάδου