Μια προσπάθεια για FKT που κατέληξε σε περιπέτεια

By 17 Απρ 2015

Μια αρκετά ενδιαφέρουσα για τα ελληνικά δεδομένα διάσχιση ορειβατικού σκι θεωρείται η διάσχιση της κορυφογραμμής της Οξυάς και της βόρειας κορυφογραμμής των Βαρδουσίων. Μιας και τα βουνά της χώρας μας δεν έχουν συνεχή χιονοκάλυψη για αρκετά χιλιόμετρα, αυτή η διαδρομή είναι ιδανική. Αρκετά χιλιόμετρα αλπικού τοπίου (χωρίς δεντροκάλυψη) με μέσο υψόμετρο πάνω από 1650μ. ώστε σχεδόν όλο το χειμώνα να υπάρχει χιόνι για σκι.

Από πολλούς γνωστούς και φίλους είχα ακούσει ότι είχε πραγματοποιηθεί η διαδρομή με σκι σε δύο συνεχόμενες ημέρες. Σημείο εκκίνησης ήταν συνήθως κάπου στην Ράχη Τυμφρηστού (ανάλογα με τις συνθήκες χιονιού), λίγο έξω από το Καρπενήσι. Ενδιάμεση στάση για διανυκτέρευση ήταν το καταφύγιο της Οξυάς. Ο τερματισμός γινόταν στο χωριό Αθανάσιος Διάκος γνωστό και σαν Μουσουνίτσα (Φωκίδας). Λεπτομέρειες από άλλες προσπάθειες δεν μπόρεσα να βρω στο διαδίκτυο.

 

 

Έχοντας κάνει τη διαδρομή πεζοπορικά το καλοκαίρι (πριν αρκετά χρόνια) διαπίστωσα ότι είναι εξαιρετική για ορειβατικό σκι και σχεδόν εύκολη (χωρίς αντικειμενικούς κινδύνους) για γρήγορη κίνηση. Έτσι προέκυψε η ιδέα για μια χειμερινή συνεχόμενη (non stop) διάσχιση που μπορεί να είναι ένα FKT.

 

Όσες φορές το προηγούμενα χρόνια αναζητούσαμε κατάλληλες συνθήκες για αυτό το εγχείρημα πάντα προέκυπτε κάποιο πρόβλημα, συνήθως με τον καιρό μιας και στα Βαρδούσια δύσκολα το χειμώνα πετυχαίνεις ιδανικές μέρες. Επίσης η κορυφογραμμή Κοκκάλια – Οξυά σχεδόν πάντα βάλετε από ισχυρούς ανέμους. Μάλιστα στην πρώτη προσπάθεια πριν 3 χρόνια (με τον Κωνσταντίνο Μαρμαντζάκο) εγκαταλείψαμε νωρίς καθώς ο αέρας στη κορυφή Κοκκάλια δεν μας άφηνε να σταθούμε όρθιοι.

 

Το σημείο εκκίνησης στο Μνημείο Κοκκάλια Περπατώντας μέχρι τα πρώτα χιόνια

 

Η ιδανική μέρα μπορεί να έρθει στο βουνό αλλά δεν είναι σίγουρο ότι θα είσαι εσύ διαθέσιμος. Οπότε το πήρα απόφαση ότι έπρεπε να δοκιμάσουμε έστω και με μέτριο καιρό στην πρώτη ευκαιρία. Το 3ήμερο της Καθαρής Δευτέρας ήμασταν έτοιμοι (με τον Κώστα Γιαννόπουλο) αλλά τελευταία στιγμή ο καιρός χάλασε πάλι τα σχέδια.

 

Τελικά αρχές Απρίλη (για να έχουμε αρκετές ώρες ημέρας) έγινε η προσπάθεια με το Νίκο Κατσαούνο. Η εκκίνηση έγινε συμβολικά από το Μνημείο Κοκκάλια ώστε να καθιερωθεί σαν σημείο καταγραφής χρόνου. Την πρώτη μισή ώρα είχαμε τα πέδιλα στο σακίδιο μέχρι να φτάσουμε στα πρώτα χιόνια. Ο καιρός ιδανικός στην αρχή βοήθησε να κινηθούμε γρήγορα και με ελάχιστο εξοπλισμό ώστε να γλυτώσουμε βάρος. Μόνο πρόβλημα ότι η κορυφογραμμή εξαιτίας των ισχυρών ανέμων το χειμώνα δεν είχε χιόνι και έπρεπε να κινούμαστε ελαφρώς πιο χαμηλά (από τη βορειοανατολική πλευρά). Σε λιγότερο από 5 ώρες φτάσαμε στο καταφύγιο της Οξυάς έχοντας περάσει από την ψηλότερη κορυφή τη Σαράνταινα 1923μ. Μέχρι εδώ 18χλμ.

 

Στο καταφύγιο της Γραμμένης Οξυάς

 

Στα επόμενα χιλιόμετρα άρχισαν τα προβλήματα καθώς το Απριλιάτικο χιόνι βούλιαζε, όταν πλέον μεσημέριασε, και μας καθυστερούσε. Επίσης η παράκαμψη της κορυφής «Ομαλό» είναι προβληματική. Το μονοπάτι είναι μέσα σε ελατόδασος αλλά έχει κλίση. Χωρίς χιόνι αναγκαστήκαμε να έχουμε τα πέδιλα στο σακίδιο και τα πεσμένα δέντρα μας ταλαιπώρησαν. Σίγουρα προτείνουμε την ανάβαση από την κορυφή η οποία μπορεί να προσθέτει λίγο υψομετρική παραπάνω αλλά κρατάει χιόνι και προσφέρει και μια ωραία κατάβαση στο τέλος.

 

 

Αργά το απόγευμα μια καταιγίδα πλησίαζε από δυτικά. Τα αστραπόβροντα όταν κινείσαι στην κορυφογραμμή είναι ότι χειρότερο και μας ανάγκασαν σε γρήγορη κίνηση. Οριακά προλάβαμε να μπούμε στο δάσος κατηφορίζοντας για τα Μουσουνιώτικα λιβάδια. Η καταιγίδα έκανε όλα τα ρέματα να κατεβάζουν νερό και εμάς βρεγμένους μέσα στο σκοτάδι να ψάχνουμε την αρχή του χωματόδρομου. Τα πέδιλα άλλη μια φορά στην πλάτη για να περάσουμε το δάσος. Τα Βαρδούσια έδειξαν το χαρακτήρα τους και τη βροχή διαδέχτηκε το χιόνι.

 

Ο ελάχιστος εξοπλισμός που κουβαλούσαμε δεν ήταν αρκετός για τέτοιες συνθήκες αλλά η ελαχιστοποίηση του βάρους είναι απαραίτητη προϋπόθεση σε τέτοιες προσπάθειες (fast and light). Στα όρια της υποθερμίας φτάσαμε στο διάσελο του Σταυρού 1750μ., λίγο κάτω από τα καταφύγια των Βαρδουσίων. Λίγα χιλιόμετρα πιο κάτω τελείωσε και η περιπέτεια. Στο ύψωμα Πρ. Ηλίας (πάνω από το χωριό Αθ. Διάκος) όπου συνήθως σταματούν και τα χιόνια κλείσαμε τη διάσχιση στην πηγή δίπλα στο εικονοστάσι. Μέχρι εκεί γράψαμε 43χλμ. με θετική υψομετρική 2180μ. σε 15:13’.

 

 

Τη διαδρομή αυτή την παρουσιάζουμε σαν ένα FKT ώστε να αποτελέσει αφορμή για επαναλήψεις. Αισθητικά είναι απίστευτη και την προτείνουμε σε όλους όσους ασχολούνται με το ορειβατικό σκι. Σίγουρα ο χρόνος μας μπορεί πολύ εύκολα να βελτιωθεί με καλές συνθήκες καιρού και χιονιού.

 

Παρατηρήσεις:

 

  • Τη διαδρομή μπορείτε να κατεβάσετε για gps από το http://www.gpsies.com/map.do?fileId=nvfljyhuasntibaa
  • Στο παραπάνω λινκ έχουμε ανεβάσει τη διαδρομή όπως σχεδιάσαμε αρχικά που είναι 40,5χλμ. με 1890μ. υψομετρική. Εμείς όπως προαναφέραμε κάναμε λίγα παραπάνω χιλιόμετρα ακολουθώντας τη γραμμή του χιονιού. 
  • Τα ακριβή περάσματα πάνω από τις κορυφές πρέπει να αξιολογούνται για επικινδυνότητα χιονοστιβάδας και να μην ακολουθείτε πιστά του gps
  • Η τραβέρσα που αποφεύγει την κορυφή Ομαλό είναι προβληματική. Προτείνουμε την ανάβαση στην κορυφή μιας και το παράπλευρο μονοπάτι έχει σχεδόν χαθεί.
  • Μιας και ζούμε στην Ελλάδα είναι δεδομένο ότι σε κάποια σημεία θα χρειαστεί να φορτωθούμε τα πέδιλα στην πλάτη. Ένα ελαφρύ trail running παπούτσι είναι χρήσιμο στο να κερδίζεις χρόνο.
Λουκάς Πρατίλας

Ο Λουκάς Πρατίλας από τη δεκαετία του ’90 ασχολήθηκε ενεργά με το ορεινό τρέξιμο και τους αγώνες περιπέτειας σαν αθλητής. Η ανάγκη που υπήρξε για περισσότερους ορεινούς αγώνες στη χώρα μας τον ώθησαν να δημιουργήσει νέες διοργανώσεις. Ξεκίνησε την άνοιξη του 2007 με το «Μονοπάτι Παρνασσού» σε συνεργασία με το Δημήτρη Μπουραζάνη. Το φθινόπωρο του 2007 εμπνεύστηκε τον Ορεινό Μαραθώνιο Οίτης «Ηρακλής» και το 2008 την «Ανοπαία Ατραπό» (Μονοπάτι Εφιάλτη). Τα επόμενα χρόνια ασχολήθηκε με αρκετές διοργανώσεις σαν τεχνικός διευθυντής. Επιστέγασμα όλων αυτών ήταν η συνεργασία του με τον ΣΕΓΑΣ για την δημιουργία του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Ορεινού Δρόμου που διεξάγεται σε ετήσια βάση. Αξίζει να αναφερθεί και η συμμετοχή του στην πενταμελή οργανωτική ομάδα του Ελληνικού Πρωταθλήματος Skyrunning.  Η τελευταία του σημαντική δημιουργία είναι ο πρώτος αγώνας κατάβασης (downhill) στο πλαίσιο των ορεινών αγώνων της Ύδρας.

www.natureinaction.gr