Το βιβλίο «Προσκύνημα στο Nanga Parbat» γράφτηκε το 1954, σχεδόν αμέσως μετά το σπουδαίο του κατόρθωμα στα Ιμαλάια. Μεταφράστηκε λίγο αργότερα στα αγγλικά και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στην Αγγλία, το 1956 (στην Αμερική κυκλοφόρησε σαν «Η Μοναχική Πρόκληση»). Αυτό συνέβη σε μια περίοδο, όπου ακόμα γινόταν πρώτες αναβάσεις στις μεγάλες κορυφές των Ιμαλαΐων και κυκλοφορούσε με επιτυχία μια σειρά από βιβλία για ορειβατικές αποστολές. Το ολοζώντανο στην περιγραφή βιβλίο του Buhl, ένα μείγμα ανατολικής αναρρίχησης βράχου, με τη σπουδαία ανάβαση στα Ιμαλάια μόλις προς το τέλος του –μοιάζει κάτι σαν bonus στο βιβλίο- χτύπησε αμέσως μια χορδή στους φιλόδοξους νεαρούς ορειβάτες της εποχής. Εκδόθηκε την ίδια εποχή που κυκλοφόρησαν τα βιβλία των Guido Magnone (The West Face) και Gaston Rebuffat (Starlight and Storm) και σηματοδότησε την αλλαγή στην ορειβατική τάση, που ήδη διαμορφωνόταν στη δεκαετία του ‘50.

Μόνο ένα σύντομο αλλά μοναδικό κεφάλαιο προς το τέλος του βιβλίου ασχολείται με τον τελικό θρίαμβο στο Nanga Parbat. Το υπόλοιπο βιβλίο αποτελεί την ορειβατική ιστορία του Hermann Buhl, από τα σχολικά του χρόνια, ως ενός ασήμαντου παιδιού ανάμεσα στους συμμαθητές του και γιου ενός φτωχού πατέρα, όταν μια ακαταμάχητη εσωτερική παρόρμηση τον οδήγησε να γίνει ένας νεαρός και εύθραυστος αναρριχητής, επιχειρώντας απ την αρχή δύσκολες αναβάσεις στους βράχους της αγαπημένης του πατρίδας, του Innsbruck. Αργότερα, ήρθε η ώρα να αποκτήσει τα προσόντα ώστε να γίνει ένας εκπαιδευμένος οδηγός βουνού, δυναμώνοντας τη φυσική του κατάσταση με μεταφορές φορτίων στα βουνά. Και στο τέλος, με την απόλυτη επιμονή του και την ακούραστη προσπάθειά του στις πιο ακραίες από τις δύσκολες αναρριχήσεις στις Αυστριακές Άλπεις, προχώρησε στο να λατρέψει τους Δολομίτες και τελικά, ανάμεσα στο βράχο, το χιόνι και τον πάγο των μεγάλων κορυφών στις δυτικές Άλπεις, όργωσε ένα μοναχικό «αυλάκι» για να φτάσει στην προσωπική του κορυφή, ανάμεσα σε άλλους ορειβάτες των ημερών του, κατακτώντας από εκεί και πέρα όχι μόνο μια φανταστική τεχνική αλλά και μια υπεράνθρωπη ενέργεια και αντοχή.

Στην ιστορία του Buhl, το ένα έπος στο βράχο ακολουθείται από το επόμενο, το χιόνι και ο πάγος στοιβάζονται στην κορυφή και τελικά, ακόμα οδηγημένος από τη νουθεσία της αυτογνωσίας –ότι έχει ήδη ανακαλύψει τα απόλυτα όρια και τις ικανότητές του- θα βρεθεί να σκαρφαλώνει μόνος, στις χειρότερες χειμερινές συνθήκες, συχνά νύχτα, συχνά στο μισό χρόνο μόνο, τις μεγάλες “impossibles” (ακατόρθωτες διαδρομές) που πιο πριν είχαν κατακτηθεί μόνο χάρη στις συντονισμένες προσπάθειες ελάχιστων σχοινοσυντροφιών από θρυλικούς άσους της ορειβασίας. Από τα πρώτα χρόνια του στα βουνά, μια «φωνή» τον προειδοποιούσε ότι κάποια μέρα θα καλούνταν να αντιμετωπίσει μια ορειβατική εμπειρία που θα ξεπερνούσε όλα τα προηγούμενα όρια δυσκολίας, κινδύνου αλλά και σπουδαιότητας.

Με το θάνατο του Buhl, λίγα μόλις χρόνια μετά την ανάβαση του Nanga Parbat, έληξε και η βραχύβια παρουσία ενός σπουδαίου ορειβάτη από το προσκήνιο. Το βιβλίο του αλλά και οι ζωντανές μνήμες που αφήνει η ανάγνωσή του, το έχουν κατατάξει στα κλασσικά βιβλία περιπέτειας, ενώ ακόμα και σήμερα συνεχίζει να εμπνέει τους φιλόδοξους ορειβάτες και τα τολμηρά σχέδιά τους.

Αγοράζοντας αυτό το βιβλίο από την Amazon ενισχύετε το Adventure Zone