Κι ακόμα χειρότερα, έρχεται ένας χειμώνας που θα αρχίσουν οι αναρτήσεις του τύπου «χαλαρό δεκαράκι στα χιόνια» και οι φωτογραφίες σε χιόνια, πάγους, ορθοπλαγιές, με μόνο εξοπλισμό ένα αθλητικό παπούτσι, ένα αντιανεμικό κι ένα μπατόν, ή ακόμα και χωρίς μπατόν.

Όταν λοιπόν μια διαδρομή χαρακτηρίζεται ως τεχνική, ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ να την προσεγγίζουμε χωρίς κάποιο από τα μέλη της ομάδας να έχει αποδεδειγμένη εμπειρία. Και «αποδεδειγμένη εμπειρία» δεν είναι να έχει τρέξει λίγους αγώνες παραπάνω ή λίγο μεγαλύτερους σε μήκος αγώνες. Σημαίνει να ξέρει να χειρίζεται σωστά τον τεχνικό εξοπλισμό (κράνος, σχοινιά, κραμπόν, πιολέ κ.λπ.).

Αν δε η διαδρομή χαρακτηρίζεται «αναρριχητική», θα πρέπει τουλάχιστον ένας από την ομάδα να είναι αναγνωρισμένος οδηγός ή τουλάχιστον πεπειραμένος αναρριχητής.

Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι λοιπόν. Είναι εντελώς διαφορετικό πράγμα το να βρίσκεσαι σε ένα μονοπάτι κατά τη διάρκεια ενός αγώνα, δηλαδή ένα μονοπάτι με σήμανση, καθαρισμένο, με ιατρική βοήθεια, εθελοντές, σταθμούς και, πάνω απ’ όλα, μια διοργάνωση η οποία, για να κάνει τη διεξαγωγή, έχει επιλέξει ημερομηνία, έχει τσεκάρει τον καιρό και άλλα πολλά, και άλλο να επισκέπτεσαι το ίδιο μονοπάτι σε άσχετη ημερομηνία, καλυμμένο με πέτρες, χωρίς σήμανση και εν μέσω καταιγίδας.

Και μιας και αναφέραμε την καταιγίδα, έχουμε και το καινούργιο «φρούτο». Αγώνες που διακόπτονται λόγω σφοδρής καταιγίδας, υπερχείλισης ρεμάτων, κεραυνών κ.λπ., να διαπομπεύονται από συναθλητές μας με επιχειρήματα του τύπου «περνιόταν το ρέμα», ή «μόνο μέχρι τη μέση έφτανε το νερό», ή το καλύτερο «δυο τρεις κεραυνοί έπεσαν, σιγά μην ερχόταν σε μας» και άλλα τέτοια όμορφα, λες και δεν έχουν πνιγεί άνθρωποι σε ρέματα, ποτάμια, ακόμα και μέσα σε πόλεις, με το νερό να φτάνει μέχρι τα γόνατα, ή λες και ο κεραυνός θα μας λυπηθεί και θα πέσει λίγο παραπέρα.

Ας κρατήσουμε όλοι μας κάτι: Το βουνό θέλει σεβασμό, προσοχή, εμπειρία και, πάνω απ’ όλα, μέτρα ασφαλείας. Η συμμετοχή σε αγώνες ορεινού τρεξίματος οποιασδήποτε απόστασης και υψομετρικής δε συνιστά διαβατήριο ούτε για αναρριχητικές κορυφές ούτε για ορειβατικές διασχίσεις παγωμένων, χιονισμένων ή άλλων τεχνικών πεδίων. Το ορεινό τρέξιμο, η αναρρίχηση, η ορειβασία, η Via Ferrata είναι διαφορετικά αθλήματα (δείτε εδώ το παλιότερο αναλυτικό άρθρο του Advendure). Όσο χαζό κι αν ακούγεται να βλέπουμε έναν ψηλό ποδοσφαιριστή και να λέμε «θα έπαιζε ωραίο μπάσκετ», άλλο τόσο είναι να νομίζουμε ότι επειδή είμαστε δρομείς ορεινού τρεξίματος είμαστε επίσης ορειβάτες, αναρριχητές, canyonners ή οτιδήποτε άλλο.

Υγεία και καλές διαδρομές σε όλους, με προσοχή και ασφάλεια!

Υ.Γ... Το ότι τα καταφέρνει ο Kilian Jornet σίγουρα δεν είναι εγγύηση για τη δική μας πορεία.

Δημήτρης Καννής
Δρομέας, συνοδός βουνού με πιστοποίηση UIMLA, Via ferrata guide, Canyoning guide, IRF rafting guide