Νωρίς το απόγευμα στο τέλος της πρώτης ημέρας, ήδη η βροχή υποχώρησε. Η συννεφιά παραμένει όμως και μπλε ουρανό ακόμα δεν έχουμε δει… Η θερμοκρασία ήταν ιδανική για τρέξιμο με περίπου 15ο στην εκκίνηση το οποίο σημαίνει ψηλότερα θα είναι αναλόγως μικρότερη.

Η βροχόπτωση χαμηλά ήταν χιονόπτωση πάνω από τα 1800μ στην πρώτη κορυφή που θα περνούσαμε στο αυριανό ετάπ. Έτσι λοιπόν το πρώτο 1/3 της διαδρομής άλλαξε για να αποφύγουμε τα επικίνδυνα περάσματα, διότι μην ξεχνάμε ότι τρέχουν και άνθρωποι που χρειάζονται το διπλό και παραπάνω χρόνο από τους πρωτοπόρους για τερματίσουν κάθε ημέρα…

Η πραγματικά υποδειγματική διοργάνωση της εταιρίας PlanB (βασικά η καλύτερη που έχω δει, και έχω δει αρκετές…) για όλες τις ημέρες έχει εναλλακτικές διαδρομές σε 2-3 σημεία κάθε ημέρας τα οποία θεωρητικά και βέβαια με τον ανάλογο καιρό μπορεί να είναι επικίνδυνα.

Έτσι λοιπόν η απόσταση μειώθηκε από 45χλμ σε 39 περίπου χωρίς ιδιαίτερες διαφορές στο προφίλ. Δηλαδή η συνολική θετική και αρνητική διαφορά μειώθηκαν περίπου 100μ αντίστοιχα. Γενικά μπορώ να την χαρακτηρίσω τεχνική μιας και κινηθήκαμε κατά βάση σε στενά και απότομα μονοπάτια, αλλά με μαλακό τερέν, χαρακτηριστικό των βουνών της περιοχής.

Η κούραση της πρώτης ημέρας ήταν εμφανής σε όλους και περισσότερο σε κάποιους οι οποίοι δεν έχουν μεγάλη εμπειρία από αγώνες μεγάλης απόστασης στο βουνό… Αυτό θα φανεί έντονα στις διαφορές που δημιουργήθηκαν πλέον στην κατάταξη.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα στην κατηγορία των γυναικών, όπου η γνωστή ultra trail Runner Ισπανίδα Nuria Picas της BUFF κέρδισε σχετικά άνετα το σημερινό ετάπ αλλά εχθές δεν μπορούσε να συναγωνιστεί την νικήτρια Γερμανίδα της ASICS,η οποία προέρχεται από αγώνες δρόμου με αρκετά καλό ρεκόρ στο μαραθώνιο.

Όσον αφορά τους άντρες, σήμερα δεν βρέθηκα σε καλή αλλά ούτε σε άσχημη ημέρα. Κράτησα ένα δυνατό σχετικά αλλά υποφερτό ρυθμό και ουσιαστικά έκανα μια μοναχική κούρσα από την αρχή ξεφεύγοντας σταδιακά από τον συναθλητή Iker Karrrera. Βέβαια καθ’ όλη την διάρκεια τον ένιωθα κοντά μου, χωρίς να μπορώ να τον δω στην πυκνή βλάστηση και την ομίχλη που επικρατούσε κατά διαστήματα, γεγονός που μου έδινε κίνητρο για την συνέχεια.

Στο υψηλότερο σημείο του αγώνα και έχοντας ολοκληρώσει την ανάβαση υπήρχε δυνατότητα να έχω μια καθαρή ματιά για 500μ περίπου πίσω, όπου υπολογίζω να ήταν 70’’-80’’ πίσω μου. Ήμασταν ήδη στο 28ο χλμ, και μας περίμενε μια μεγάλη κατηφόρα μέχρι τον τερματισμό όπου σε 10 χλμ θα κατεβαίναμε 1500μ περίπου, αρχικά σε αρκετά τεχνικό μονοπάτι και αργότερα σε πιο φαρδύ και δρομικό.

Πάντα έχοντας στο μυαλό μου την επόμενη ημέρα και γνωρίζοντας ότι μια μεγάλη δυνατή κατάβαση  σαν αυτή μπορεί να είναι καταστροφική για τα πόδια και την επόμενη ημέρα, απλά κράτησα ένα έντονο και ελεγχόμενο ρυθμό… Τελικά τερματίσαμε με 4’ περίπου διαφορά και πλέον συνολικά έχουμε 7’ και μερικά δευτερόλεπτα. Ο χτεσινός 3οςαθλητής  Γερμανός δεν κατάφερε σήμερα να είναι και τόσο κοντά, τερματίζοντας 15’ πίσω μου εμφανώς καταβεβλημένος.

Ακόμα έχουμε 2 δύσκολες ημέρες και τίποτα δεν έχει κριθεί. Όπως είπα και στην χτεσινή περιγραφή είναι ένα μεγάλο ερωτηματικό η αντίδραση του σώματος αύριο το πρωί, όσο έμπειρος και αν είναι ο αθλητής.

Οπότε το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να προσέξω την σημερινή , ελάχιστη, αποκατάσταση και να προσπαθήσω για το καλύτερο δυνατόν αύριο.

Δημήτρης Θεοδωρακάκος