[Advendure]: Νίκο, έτρεξες τον πρώτο σου αγώνα το 2013 αν δεν κάνουμε λάθος και μάλιστα στον Taygetos Challenge. Έχεις μεγάλη εμπειρία λοιπόν. Τι σε ώθησε να δοκιμάσεις για πρώτη φορά να μπεις σε αγώνα και αν θυμάσαι ποια ήταν η πρώτη σου αντίδραση … φόβος, ενθουσιασμός ή κάτι άλλο;

[Νίκος Πονηρέας]: Εκείνη την περίοδο έκανα ουσιαστικά τα πρώτα μου βήματα στο τρέξιμο, οπότε ένιωθα την ανάγκη να δοκιμάσω τις δυνατότητές μου σε μια επίσημη διοργάνωση. Το γεγονός ότι ο Taygetos Challenge είναι ο αγώνας του χωριού μου αποτέλεσε το ιδανικό κίνητρο για να κάνω αυτό το πρώτο βήμα. Η πρώτη  αντίδρασή μου ήταν ο ενθουσιασμός, και η εμπειρία αυτή  με ώθησε να δω το τρέξιμο πολύ πιο σοβαρά από εκεί και πέρα.

[Advendure]: Όσο αφορά γενικότερα τον αθλητισμό, είχες ασχοληθεί με κάποιο άλλο άθλημα ή είχες κάποια αθλητική εμπειρία πριν το ορεινό τρέξιμο;

[Νίκος Πονηρέας]: Όπως τα περισσότερα παιδιά, η πρώτη μου επαφή με τον αθλητισμό ξεκίνησε από το ποδόσφαιρο. Ωστόσο, το πρώτο άθλημα με το οποίο ασχολήθηκα επίσημα και σε αγωνιστικό επίπεδο ήταν το τρίαθλο. Μάλιστα, το 2017 κατάφερα να αναδειχθώ Πρωταθλητής Ελλάδος. Στη συνέχεια, όμως, με κέρδισε το ορεινό τρέξιμο και γενικότερα το τρέξιμο, το οποίο πλέον αποτελεί την καθημερινότητα μου.

[Advendure]: Πόσο έχει αλλάξει η φιλοσοφία σου σχετικά με το ορεινό τρέξιμο, αυτά τα 13 χρόνια που τρέχεις αγωνιστικά;

[Νίκος Πονηρέας]: Στα 13 χρόνια που τρέχω, η φιλοσοφία μου έχει αλλάξει σημαντικά, γιατί πλέον το τρέξιμο δεν είναι απλώς ένα άθλημα για μένα, αλλά τρόπος ζωής και κομμάτι της καθημερινότητάς μου. Με τον χρόνο έμαθα να το βλέπω πιο ώριμα και πιο ουσιαστικά. Αυτό που κρατάω περισσότερο είναι η ηρεμία και η ικανοποίηση που νιώθω κάθε φορά που τελειώνω την προπόνησή μου. Αυτή η αίσθηση είναι που με κάνει να συνεχίζω.

[Advendure]: Επέλεξες το ορεινό τρέξιμο σαν άθλημα. Τι είναι αυτό που σε ελκύει περισσότερο στα μονοπάτια, σε σχέση με άλλα αθλήματα;

[Νίκος Πονηρέας]: Σημαντικό ρόλο έπαιξε το ότι μένω στην Καρδαμύλη, οπότε είχα πάντα εύκολη και άμεση πρόσβαση στα μονοπάτια. Πέρα από την ευκολία όμως, αυτό που με ελκύει περισσότερο είναι η διαδικασία του να φτάνεις στην κορυφή ενος βουνού. Κάθε φορά που ανεβαίνεις, η εικόνα που αντικρίζεις είναι διαφορετική και αυτό είναι κάτι που δεν το αλλάζω με κανένα άλλο άθλημα.

[Advendure]: Ποιο είναι το μεγαλύτερο μάθημα που σου έχει διδάξει το ορεινό τρέξιμο μέχρι σήμερα;

[Νίκος Πονηρέας]: Το μεγαλύτερο μάθημα είναι ο σεβασμός. Έχω μάθει ότι το βουνό δεν πρέπει να το υποτιμάς ποτέ. Ειδικά όταν επισκέπτεσαι μέρη που δεν γνωρίζεις, είναι απαραίτητο να έχεις παρέα μαζί σου. Ο καιρός μπορεί να γίνει πολύ γρήγορα απρόβλεπτος και η κατάσταση να γίνει επικίνδυνη, οπότε η ασφάλεια και ο σεβασμός στη φύση είναι πάνω απ’ όλα.

[Advendure]: Πώς αντιμετωπίζεις τις δύσκολες μέρες στην προπόνηση ή όταν τα πράγματα δε “πάνε καλά” μέσα στον αγώνα;

[Νίκος Πονηρέας]: Πλέον με τα χρόνια, για μένα δεν υπάρχουν πραγματικά “δύσκολες” μέρες, απλά κάποιες είναι λίγο πιο βαρετές. Σε αυτές τις στιγμές προσπαθώ να βρίσκω τρόπους να κάνω την προπόνηση πιο ευχάριστη, όπως το να ακούω μουσική ή να τρέχω με παρέα. Όσο για τους αγώνες, αν κάτι δεν πάει καλά, δεν αποθαρρύνομαι. Συνεχίζω μέχρι το τέλος για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα, γιατί κάθε τερματισμός σε κάνει καλύτερο.

[Advendure]: Μιας και κατάγεσαι από την Καρδαμύλη, προφανώς ο Ταΰγετος και τα μονοπάτια του θα σου είναι πολύ αγαπημένα. Τι είναι αυτό που θυμάσαι κάθε φορά που τα φέρνεις στο μυαλό σου; Εκτός της Καρδαμύλης και του Ταΰγετου, έχεις κάποιο άλλο αγαπημένο βουνό και μονοπάτι;

[Νίκος Πονηρέας]: Κάθε φορά που φέρνω στο μυαλό μου τον Ταΰγετο, θυμάμαι τις πρώτες μου προπονήσεις και το σημείο από όπου ξεκίνησαν όλα για μένα. Εκτός από την Καρδαμύλη, αγαπημένα μου μέρη είναι το Ζαγόρι και η Ύδρα. Είναι πανέμορφα μέρη και κάθε φορά που πηγαίνω εκεί για τρέξιμο περνάω πραγματικά καλά.

[Advendure]: Θα θέλαμε να μας αναφέρεις μια δύσκολη, αλλά και μια πολύ ευχάριστη στιγμή που έχεις αντιμετωπίσει σε αγώνα ορεινού τρεξίματος;

[Νίκος Πονηρέας]: Η πιο ευχάριστη στιγμή είναι κάθε χρόνο στον Ταΰγετο, όπου καταφέρνω να σπάω το προσωπικό μου ρεκόρ. Είναι μια επιβεβαίωση ότι η προσπάθεια που κάνω αποδίδει. Δύσκολη στιγμή ήταν φέτος για εμένα στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα ορεινού τρεξίματος, γιατί είχα τρέξει μόλις την προηγούμενη εβδομάδα αγώνα στο Μέτσοβο. Ήμουν αρκετά πιεσμένος σωματικά και χρειάστηκε μεγάλη προσπάθεια για να μπορέσω να ανταποκριθώ στις απαιτήσεις του αγώνα.

[Advendure]: Αν μπορούσες να δώσεις μια συμβουλή στον “εαυτό σου πριν ξεκινήσεις” τι θα ήταν;

[Νίκος Πονηρέας]: Μετά από τόσα χρόνια και τόσους αγώνες, η συμβουλή που θα έδινα στον νεότερο εαυτό μου είναι να έχει υπομονή. Θα του έλεγα να μη βιάζεται, να ακούει περισσότερο το σώμα του και να καταλάβει ότι το τρέξιμο δεν είναι μόνο οι επιδόσεις μιας στιγμής, αλλά το να μπορείς να είσαι εκεί και να αγωνίζεσαι στο ίδιο υψηλό επίπεδο για πολλά χρόνια.

[Advendure]: Ποιοι είναι οι μακροπρόθεσμοι στόχοι σου ως αθλητής ορεινού τρεξίματος; To μεγαλύτερο σου όνειρο; Υπάρχει αγώνας ή επίδοση που θα ήθελες να τρέξεις ή να πετύχεις αντίστοιχα κάποια στιγμή;

[Νίκος Πονηρέας]: Μακροπρόθεσμος στόχος μου είναι η συνεχής εξέλιξη. Έχω σκοπό να κατεβάσω κι άλλο τους χρόνους μου στα 5 και στα 10 χιλιόμετρα, καθώς και να τρέξω κάποια στιγμή έναν πολύ καλό Μαραθώνιο στην άσφαλτο. Όσον αφορά το ορεινό τρέξιμο, θέλω να χτίσω ένα υψηλό ITRA score, ώστε να μπορώ να ενταχθώ σε μεγάλους αγώνες του εξωτερικού και να ανταγωνιστώ τους κορυφαίους αθλητές του κόσμου.

[Advendure]: Έχεις τρέξει πολλές φορές τον Taygetos Experience 22K, στα πλαίσια του Taygetos Challenge και μάλιστα έχεις και το ρεκόρ διαδρομής. Τι σημαίνει για σένα αυτή η διοργάνωση; Θα δοκίμαζες και την μεγαλύτερη απόσταση των 40Κ κάποια στιγμή ή σε συναρπάζουν μόνο οι μικρότερες και γρήγορες αποστάσεις;

[Νίκος Πονηρέας]: Ταΰγετος για μένα δεν είναι απλά μια διοργάνωση, είναι το σπίτι μου. Τρέχω σε αυτά τα μονοπάτια από παιδί και το ότι κατάφερα να έχω το ρεκόρ διαδρομής στον αγώνα του χωριού μου, είναι η μεγαλύτερη τιμή. Αγαπάω τις μικρές και γρήγορες αποστάσεις γιατί μου ταιριάζει η ένταση και η ταχύτητα, όμως πλέον νιώθω έτοιμος για το επόμενο βήμα. Από τα επόμενα κιόλας χρόνια, έχω σκοπό να δοκιμάσω τις δυνάμεις μου και στη μεγάλη διαδρομή των 40 χιλιομέτρων. 

[Advendure]: Υπάρχουν κάποιες στιγμές από τις συμμετοχές σου στον Taygetos Experience που θυμάσαι ιδιαίτερα;

[Νίκος Πονηρέας]: Η συγκεκριμένη φωτογραφία από το 2015 είναι αυτή που έχω ξεχωρίσει, γιατί μου θυμίζει όλη τη διαδρομή μου μέχρι σήμερα. Το πιο σημαντικό για μένα είναι ότι κάθε χρόνο καταφέρνω να εξελίσσομαι και να βελτιώνω το ρεκόρ της διαδρομής, δείχνοντας τη συνεχή προσπάθεια που καταβάλλω. 

[Advendure]: Πώς είναι για σένα να αγωνίζεσαι στον τόπο καταγωγής σου; Νιώθεις ότι αυτό σου δίνει επιπλέον δύναμη ή σου δημιουργεί μεγαλύτερη πίεση;

[Νίκος Πονηρέας]: Είναι τεράστια τιμή για μένα να αγωνίζομαι στον τόπο μου και θα ήθελα να συνεχίσω να το κάνω για πάντα. Το γεγονός ότι βρίσκομαι εδώ δεν μου δημιουργεί αρνητική πίεση, αλλά το αντίθετο . Μου δημιουργεί το αίσθημα ότι κάθε χρονιά έχω έναν συγκεκριμένο στόχο που πρέπει οπωσδήποτε να πετύχω. 

[Advendure]: Κλείνουμε με μια ερώτηση συναισθηματική: Υπάρχει κάτι που θα ήθελες να πεις σε όσους σε στηρίζουν, φίλους, οικογένεια, προπονητές;

[Νίκος Πονηρέας]: Θα ήθελα να τους πω ένα τεράστιο ευχαριστώ. Χωρίς την οικογένεια, τους φίλους μου και τους ανθρώπους που με στηρίζουν, δεν θα μπορούσα να έχω φτάσει μέχρι εδώ. Επίσης θέλω να ευχαριστήσω και τον προπονητή μου, που είναι δίπλα μου σε κάθε βήμα, φροντίζει για το πρόγραμμά μου και με στηρίζει καθημερινά.

Δημήτρης Τρουπής