Είναι μια άβολη ερώτηση έτσι δεν είναι; Ιδιαίτερα για μια ολόκληρη κοινότητα εκατομμυρίων ανθρώπων που εμπλέκονται σε αυτό με τον ένα ή τον άλλο τρόπο και .. αγαπούν τη φύση! Αν όχι όλοι οι περισσότεροι υποθέτω!

Ας ξεκινήσουμε όμως από μια άλλη βουνίσια δραστηριότητα, την ορειβασία. Αυτές τις ημέρες, στο “παράθυρο” των αναβάσεων στα Ιμαλάια και κυρίως στο Έβερεστ, είδαμε πολλές εικόνες, βίντεο και άρθρα από ανθρώπους της ορειβασίας και εξειδικευμένα ή mainstream media, που έδειχναν ένα μεγάλο πρόβλημα. Ουρές ανθρώπων κοντά στην κορυφή. Εγκαταλελειμμένες σκηνές. Άδειες φιάλες οξυγόνου. Σχοινιά, πλαστικά, φθαρμένος εξοπλισμός και κάθε είδους απορρίμματα που παραμένουν στο βουνό για χρόνια. Εικόνες που προκαλούν απογοήτευση, ιδιαίτερα σε όσους έχουν συνδέσει το βουνό με την ελευθερία, τον σεβασμό και την επαφή με τη φύση.

H Σουηδική Fjällräven εδώ και δεκαετίες ακολουθεί ένα μοντέλο βιωσιμότητας και προστασίας του περιβάλλοντος που είναι εμφανές στα υλικά της, όπως το περίφημο G-1000, στην ανθεκτικότητα και τη διαχρονικότητα που έχουν τα προϊόντα της (φυσική και συναισθηματική μακροζωία), τις διαδικασίες παραγωγής και την επιλογή των συνεργατών της με βάση αυτό το πνεύμα. Είναι άλλωστε η φιλοσοφία της ενθάρρυνσης ενός τρόπου ζωής σε αρμονία με τη φύση που είχε από την ίδρυση της. Μια συνέντευξη με τον Aiko Bode, Chief Sustainability Officer της Fenix Outdoor και Global Sustainability Director της Fjällräven σχετικά με όλες αυτές τις πρακτικές και την “πράσινη” φιλοσοφία της εταιρείας είναι σίγουρα ενδιαφέρουσα σε μια εποχή που η προστασία του περιβάλλοντος είναι ένα από τα βασικότερα θέματα για τον πλανήτη μας.