[Advendure]: Hannes, πες μας μερικά πράγματα για σένα ώστε να σε γνωρίσουν καλύτερα οι αναγνώστες μας. Πώς ξεκίνησες με τον αθλητισμό, ποια ήταν η πρώτη σου επαφή με τα αθλήματα βουνού — γνωρίζουμε ότι το σκι ήταν η πρώτη σου αγάπη — και τι ήταν αυτό που τελικά σε τράβηξε στο ορεινό τρέξιμο; Πώς θεωρείς ότι το σκι έχει επηρεάσει και βελτιώσει τις επιδόσεις σου στα μονοπάτια;

[Hannes Namberger]: Είμαι ο Hannes Namberger, 36 ετών, και ζω στο Inzell, στη νότια Γερμανία. Είμαι αθλητικός τύπος από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου να τρέχει. Ξεκίνησα με αλπικό σκι μέχρι τα 21 μου χρόνια, όμως ένας τραυματισμός σταμάτησε την καριέρα μου. Αργότερα ανακάλυψα ξανά την αγάπη μου για τα βουνά - αυτή τη φορά χωρίς τελεφερίκ και αναβατήρες - και άρχισα, με τις δικές μου δυνάμεις, να ανεβαίνω περπατώντας. Στη συνέχεια, όλο και πιο γρήγορα, μέχρι που άρχισα να τρέχω στα βουνά. Το 2015 συμμετείχα στον πρώτο μου αγώνα trail running στην Αυστρία. Από εκείνη τη στιγμή ήξερα ότι ξεκινούσα κάτι καινούργιο.

[Advendure]: H φετινή σου αγωνιστική χρονιά περιλάμβανε και ένα ταξίδι στην Αμερική, με μια 3η θέση στο “The Canyon Endurance Runs – 100K” και μια 11η στο ιστορικό “Western States Endurance Run 100 miler”. Μίλησε μας λίγο για αυτούς τους αγώνες και ιδιαίτερα το δημοφιλές WSER, αλλά και για το πως βλέπεις την διαφορά κουλτούρας μεταξύ του Ευρωπαϊκού και του Αμερικανικού trail running.

[Hannes Namberger]: Είναι ωραίο να τρέχεις στις ΗΠΑ, αλλά στο τέλος είναι απλώς τρέξιμο. Το Canyon Endurance Race πήγε καλά για μένα, γιατί έκανε κρύο και οι συνθήκες ήταν παρόμοιες με αυτές που έχω συνηθίσει στη Γερμανία αυτή την εποχή. Όμως το WSER ήταν υπερβολικά ζεστό για μένα. Είχα προετοιμαστεί άψογα για αυτές τις συνθήκες, αλλά δεν ήταν αρκετό. Μπορείς να προσομοιώσεις τη ζέστη στην προπόνηση στο σπίτι, αλλά οι 40 βαθμοί είναι πραγματικά ακραίοι. Έκανα πολλά λάθη σε αυτόν τον αγώνα, όμως στο τέλος κατάφερα να τερματίσω το εμβληματικό WSER.

[Advendure]: Πάμε ένα χρόνο πίσω, στο 2024 και την 4η θέση σου στο UTMB®, με το εξαιρετικό 20:31:54. Παρότι έχεις κερδίσει 3 φορές το Lavaredo Ultra Trail, θεωρείς ότι αυτή είναι η μεγαλύτερη επιτυχία σου μέχρι στιγμής; Τι αναμνήσεις έχεις από αυτόν τον αγώνα;

[Hannes Namberger]: Το 2024 ήταν η καλύτερη σεζόν μου μέχρι τώρα, με αυτούς τους δύο αγώνες που εξελίχθηκαν ιδανικά. Η 3η νίκη μου στο Lavaredo ήταν σημαντική για μένα, για να αποδείξω πρώτα απ’ όλα στον εαυτό μου ότι μπορώ να αγωνίζομαι σε υψηλό επίπεδο για πολλά χρόνια.

Το Lavaredo ταιριάζει απόλυτα στα χαρακτηριστικά μου ως δρομέα. Τα 120K είναι η ιδανική απόσταση για μένα. Επίσης, η 4η θέση στο UTMB ήταν ο 3ος μου τερματισμός στο Top 10. Πλέον ξέρω πώς λειτουργεί αυτός ο αγώνας, και αυτό είναι καλό σημάδι για μένα. Πιστεύω ότι μπορώ να το ξανακάνω, αν και μεγαλώνω. Αυτή τη στιγμή η απόδοσή μου δεν είναι καλύτερη, όμως ξέρω ότι μπορώ να το επαναλάβω, αυτή τη φορά με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση. Θα δούμε τι θα φέρει το 2026. Είμαι αποφασισμένος να δείξω ξανά αυτό το επίπεδο.

[Advendure]: Eίσαι αθλητής της Dynafit και με την εμπειρία σου βοήθησες στην δημιουργία της γραμμής DNA, που αποτελούν δημοφιλή παπούτσια για ορεινό τρέξιμο. Μίλησε μας για τη σχέση σου με την Dynafit, τα αγαπημένα σου προϊόντα της εταιρείας, αλλά και το πως είναι να είσαι επαγγελματίας αθλητής ορεινού τρεξίματος. Υπάρχει κάποιο καινούργιο project που αφορά νέο προϊόν και έχεις συνεισφέρει σε αυτό;

[Hannes Namberger]: Είμαι με τη Dynafit από το 2018, και στην αρχή δεν είχαν καλά παπούτσια για ορεινό τρέξιμο, αλλά ήταν αποδεκτά. Από το 2021, τρέχω κάθε αγώνα με πρωτότυπα μοντέλα για να βοηθήσω στην εξέλιξη και βελτίωση των παπουτσιών της εταιρείας. Στα τέλη του 2025 δοκίμασα κάτι καινούργιο, και αυτό ήταν ένα πραγματικά μεγάλο βήμα μπροστά. Τα παπούτσια αποτελούν σημαντική πρόοδο, με κάνουν ταχύτερο και μπορώ να τρέχω περισσότερο — τόσο στις προπονήσεις όσο και στους αγώνες. Νιώθω σαν να είμαι πάλι 29, και αυτό είναι υπέροχο. Αλλά δουλεύουμε επίσης σε μπλουζάκια, κολάν, σακίδια και ακόμη και κάλτσες, για να κάνουμε κάθε μικρό κομμάτι λίγο καλύτερο. Μερικές φορές είναι μόνο μικρές λεπτομέρειες, αλλά στο τέλος μπορούν να κάνουν εμένα και εσένα λίγο καλύτερους. Αγαπώ πραγματικά να αναπτύσσω προϊόντα για ορεινό τρέξιμο.

[Advendure]: Φαίνεται να σε τραβάνε οι αγώνες ultra-trail, με εξαιρετικές μάλιστα επιδόσεις. Τι είναι αυτό που σε τραβάει σε πολύωρους αγώνες και ποια πιστεύεις είναι τα βασικά σημεία που “ξεκλειδώνουν” την επιτυχία σε αυτούς, τόσο προπονητικά όσο και πάνω στον αγώνα.

[Hannes Namberger]: Είμαι απλώς καλύτερος σε αυτό απ’ ό,τι στους σύντομους αγώνες. Σε αυτές τις αποστάσεις μπορώ πραγματικά να αξιοποιήσω τις ικανότητές μου, και το σώμα μου είναι επίσης πιο κατάλληλο για αυτές. Ιδιαίτερα, ο ψυχολογικός παράγοντας μπορεί να είναι καθοριστικός, και εκεί ακριβώς μπαίνω εγώ στο παιχνίδι...

[Advendure]: Ποια είναι η γνώμη σου για την έκρηξη που γνωρίζει το ορεινό τρέξιμο με πολύ ανταγωνιστικές σειρές διοργανώσεων, όπως το Golden Trail Series, το UTMB® world series και η πιθανή συμμετοχή του αθλήματος στους Ολυμπιακούς Αγώνες μέσα στα επόμενα χρόνια; Έχει αλλάξει πιστεύεις η “ψυχή” του τρεξίματος στα βουνά σε σχέση με μερικά χρόνια πριν ή όλα αυτά έχουν να κάνουν απλά με το πως το βλέπει ο κάθε αθλητής ή αθλούμενος;

[Hannes Namberger]: Το ορεινό τρέξιμο είναι σήμερα ένα δημοφιλές άθλημα, και πολλοί άνθρωποι “πηδούν” πάνω σε αυτό από μόδα ή τουλάχιστον το δοκιμάζουν μία φορά. Ευτυχώς, ξεκίνησα όταν κανείς δεν ενδιαφερόταν ακόμα γι’ αυτό. Με σειρές όπως το UTMB® ή το Trail World Major, πολλοί αθλητές (συμπεριλαμβανομένου και του εαυτού μου) επωφελούνται, και όλα γίνονται πιο έντονα. Το αν το ορειινό τρεξιμο θα γίνει Ολυμπιακό άθλημα δεν είναι αυτή τη στιγμή η προτεραιότητά μου, καθώς θα ήταν πιθανότατα μόνο ένα αγώνισμα μικρής απόστασης και σίγουρα όχι ένα ultra στα βουνά. Πιστεύω ότι είναι σημαντικό να δώσουμε μια ευκαιρία σε αυτήν την αλλαγή και να την παρατηρήσουμε για μερικά χρόνια. Το αν θα είναι θετική, θα το δούμε στο μέλλον.

[Advendure]: Έχεις κλείσει μια δεκαετία στο ορεινό τρέξιμο, ιδιαίτερα μάλιστα πετυχημένη. Θα ήταν ωραίο να μας δώσεις 2-3 στιγμές που ξεχώρισες, συναισθηματικά ίσως, από τους αγώνες που έχεις τρέξει μέχρι στιγμής.

[Hannes Namberger]: Στην πραγματικότητα, όλα στην καριέρα μου έχουν πάντα εξελιχθεί καλά, και τις περισσότερες φορές κατάφερα να αποδώσω στο μέγιστο στους αγώνες. Είχα την ευκαιρία να μοιραστώ τις πιο όμορφες εμπειρίες, όπως η νίκη στο Lavaredo ή η 4η θέση στο UTMB, με τη γυναίκα μου και τον γιο μου. Κάθε φορά που με περίμεναν στη διαδρομή ή στον τερματισμό, ήταν το πιο όμορφο συναίσθημα στον κόσμο. Δεν θέλω να τρέχω τέτοιους αγώνες μόνος μου, γι’ αυτό πάντα προσπαθούμε να συνδυάζουμε αγώνες, περιπέτειες και διακοπές. Θα κάνουμε το ίδιο και φέτος, ως ομάδα και ως οικογένεια.

[Advendure]: Εκτός από τα αγωνιστικά, σίγουρα θα υπάρχει ένα αγαπημένο μονοπάτι και ένα βουνό που λατρεύεις να τρέχεις! Έτσι δεν είναι;

[Hannes Namberger]: Στην πραγματικότητα, δεν έχω κάποιο αγαπημένο βουνό. Μου αρέσει να συνδέω τα βουνά με εμπειρίες ή με ανθρώπους που είναι ξεχωριστοί για μένα.

[Advendure]: Ποιο είναι το μεγάλο όνειρο – όσο αφορά το αγωνιστικό κομμάτι – που θα ήθελες να ολοκληρώσεις; Τι θα ήθελες να μείνει ως γεύση και αποτύπωμα όταν ολοκληρώσεις την καριέρα σου;

[Hannes Namberger]: Δυστυχώς, πρέπει να πω ότι δεν μιλάω γι’ αυτά. Τα όνειρα ή οι στόχοι μου παραμένουν στο μυαλό μου. Δεν μιλάω για τους στόχους μου ούτε κατά τη διάρκεια ενός αγώνα. Πάντα επικεντρώνομαι στη δουλειά μου κατά τη διάρκεια του αγώνα και όχι στο αποτέλεσμα. Παρόλα αυτά, είμαι πολύ χαρούμενος με όσα έχω καταφέρει, και ξέρω ότι θα έρθουν και περισσότερα. Δεν ξέρω τι θα συμβεί μετά την αθλητική μου καριέρα. Μπορεί να παραμείνω ενεργός στον χώρο του αθλητισμού ή να εξαφανιστώ εντελώς από το προσκήνιο.

[Advendure]: Θα κλείσουμε με άρωμα Ελλάδας. Γνωρίζεις κάτι για το ορεινό τρέξιμο στην χώρα μας; Θα ήθελες να συμμετάσχεις σε κάποιον αγώνα στο μέλλον; Θέλεις να πεις κάτι στην ελληνική κοινότητα του ορεινού τρεξίματος;

[Hannes Namberger]: Ειλικρινά, δεν ξέρω τίποτα για τον πολιτισμό σας, τους αγώνες ή τα βουνά σας. Έχω έρθει μόνο μια φορά για διακοπές, αλλά αυτό δεν μετράει. Ένας Γερμανός στην Κρήτη δεν έχει πραγματικά ζήσει την Ελλάδα, για να είμαι ειλικρινής.

Παρόλα αυτά, θα ήθελα να ταξιδέψω σε πολλές χώρες για να τρέξω αγώνες ή να εξερευνήσω τα βουνά τους, αλλά το πρόγραμμα των αγώνων είναι σφιχτό και απαιτητικό. Ως επαγγελματίας, πρέπει να συμμετέχεις σε συγκεκριμένους αγώνες για να ανταγωνιστείς τους καλύτερους αθλητές, και αυτό αφήνει συνήθως λίγο περιθώριο για ταξίδια. Όμως πιστεύω ότι αυτό σίγουρα θα έρθει όταν προσεγγίσω τον αθλητισμό πιο χαλαρά.

Δημήτρης Τρουπής