Το ExplorersWeb είχε την ευκαιρία να επικοινωνήσει με τον Gia Tortladze στις αρχές Μαρτίου –μια μέρα μόλις αυτός είχε επιστρέψει στην πατρίδα του. Παρότι η αποστολή Netia στο Κ2 δεν εξελίχθηκε όπως έλπιζε, ο Gia ήταν ευτυχής γιατί του δόθηκε η ευκαιρία να σκαρφαλώσει στο Tien Shan στο δρόμο της επιστροφής. Εκεί μαζί με λίγους φίλους σκαρφάλωσε σε μια κορυφή 4000 μέτρων και έκανε και μερικές διαδρομές παγοαναρρίχησης. Μέχρι λίγες μέρες πριν μιλήσει στο ExplorersWeb, ο Gia δε γνώριζε τίποτα για την εξέλιξη της πρώην ομάδας του στο Κ2. Όταν έμαθε ότι ο Wielicki ανακοίνωσε την εγκατάλειψη της προσπάθειας, δεν ένιωσε ιδιαίτερη έκπληξη: «δεν είχαν καθόλου καλά προετοιμασμένοι και η οργάνωση ήταν κακή, ο Krzysztof ενεργούσε πολύ παράξενα». Στη συνομιλία του ο Gia ήταν τίμιος αναφορικά με τα αισθήματά του και δεν φοβόταν να μιλήσει με ειλικρίνεια.

Ο Γεωργιανός ορειβάτης είχε πολλά να πει για την αποστολή και τους λόγους που τον οδήγησαν να την εγκαταλείψει. Όλη η κατάσταση που βρήκε στην αποστολή ήταν στα μάτια του ήταν πολύ κακή, «δεν ήταν μια πολύ καλή ομάδα, ο Krzysztof κουβάλησε πολύ νεαρούς και άπειρους Πολωνούς ορειβάτες αφήνοντας όλους τους καλούς στα σπίτια τους». Εξαιτίας αυτής της πραγματικότητας, ο Gia είχε την αίσθηση ότι όλο το βάρος για την δουλειά πάνω στο βουνό έπεσε στους ορειβάτες που προέρχονταν από χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης «…οι Πολωνοί τριγύριζαν στο Base Camp, δεν είχαν ενδιαφέρον να σκαρφαλώσουν».

Σε μια αναφορά από το Κ2, αναφέρθηκε ότι ο λόγος που ο Wielicki έφερε μαζί του νεαρούς ορειβάτες, ήταν προσωπικός. Η χειμερινή του ανάβαση στο Έβερεστ το 1980, ήταν η πρώτη του κορυφή 8.000 μέτρων. Το ενδιαφέρον στοιχείο σ εκείνη την αποστολή είναι πως ο Wielicki βρισκόταν στη λίστα των αναπληρωματικών για εκείνη την ανάβαση. Φαίνεται δηλαδή πως με την τωρινή κίνησή του, ο Wielicki ήθελε να δώσει την ευκαιρία στους νεαρούς Πολωνούς ορειβάτες, όπως ακριβώς είχε δοθεί και σ εκείνον πριν από 23 χρόνια.

O Denis Urubko και ο Krzysztof Wielicki, οι δύο μεγάλοι πρωταγωνιστές της αποστολής Netia.

Σε μερικές χαρακτηριστικές περιπτώσεις, όπως στην ανάβαση του Wielicki στο Έβερεστ, οι νεαροί ορειβάτες έδειξαν ότι πραγματικά αξίζουν. Όμως υπήρχαν και πολλές φορές, που όλοι οι ορειβάτες της αποστολής –νέοι και παλιοί- έδειξαν να έχουν πρόβλημα από την έλλειψη ενδιαφέροντος. Σε μία από τις αναφορές που είχαν σταλεί στη διάρκεια της αποστολής, ο Wielicki φέρεται να ρωτά τους παρευρισκόμενους στην Κατασκήνωση Βάσης που βρίσκονταν τριγύρω από το τραπέζι του εστιατορίου, ποιος θέλει να ανέβει στο βουνό: «…όλοι έριξαν το βλέμμα τους κάτω κοιτώντας αφηρημένα τα πιάτα τους… καμιά ανταπόκριση».

Σύμφωνα με τον Gia, οι “ανατολικοί’’ ορειβάτες (Σημ.ΑΖ: Ανατολικούς αποκαλεί τους μη Πολωνούς της αποστολής, αφού όλοι τους προέρχονταν από πρώην δημοκρατίες της Σοβιετικής Ένωσης), φιξάρισαν πολύ περισσότερο σχοινί απ ότι οι Πολωνοί. «…τα πάντα που σχετίζονταν με το σπονσάρισμα στην αποστολή πήγαν καλά, ατέλειωτες συνεντεύξεις αλλά κανένας δε δούλευε πάνω στη διαδρομή». Ο Gia προχώρησε ακόμα πιο πέρα, για να πει ότι οι προμήθειες ήταν λιγοστές και όχι καλά οργανωμένη η διαχείρισή τους, «υπήρχαν ελάχιστες φιάλες οξυγόνου και μόνο δύο μάσκες, τα αντίσκηνα στην Κατασκήνωση Βάσης ήταν κακής ποιότητας, δεν υπήρχαν λαχανικά, δεν υπήρχε κρέας».

Από τις αναφορές τους, οι Πολωνοί έδειχναν να θεωρούν ότι η τροφή ήταν ικανοποιητική αλλά δεν ανέφεραν απολύτως τίποτα σχετικά με την επάρκεια του οξυγόνου, αν και θεωρούταν βέβαιο ότι αυτό θα χρησιμοποιηθεί από τον Wielicki και τον Marcin τη ‘μέρα της κορυφής’. Ωστόσο, στην προσπάθεια αυτή όταν ήρθε η ώρα, κανένας από τους τρεις που συμμετείχαν δεν είχε μαζί του οξυγόνο –αντίθετα μάλιστα, όταν ο Marcin αρρώστησε το οξυγόνο βρισκόταν κάτω στην Κατασκήνωση Ι. Τις τελευταίες μέρες, πριν την τελική απόπειρα για την κορυφή, μερικά από τα αντίσκηνα στην Κατασκήνωση Βάσης σκίστηκαν από τον πολύ δυνατό αέρα.

Ο Gia έθεσε κι ένα ακόμα ζήτημα. Σε μια αποστολή, η ξεκούραση και η αποθεραπεία είναι απαραίτητες μετά από το σκαρφάλωμα και το στήσιμο των κατασκηνώσεων ψηλά στο βουνό. Στο Έβερεστ υπάρχει η δυνατότητα να κατηφορίσει κανείς την κοιλάδα και να μείνει για λίγες μέρες σε πανδοχεία. (Σημ.ΑΖ: Σε απόσταση 3-4 ωρών από την Κατασκήνωση Βάσης του Έβερεστ υπάρχουν πανδοχεία που προσφέρουν όλες τις στοιχειώδεις ανέσεις). Στο Κ2 αυτό δεν είναι δυνατό –για να κρατηθεί ψηλά το ηθικό στις αποστολές είναι απαραίτητη μια άνετη Κατασκήνωση Βάσης και καλό φαγητό. Οι ορειβάτες δεν μπορούν να αποδώσουν το καλύτερό τους, αν δεν τραφούν καλά, δεν ξεκουραστούν και δεν έχουν ψηλό ηθικό.

«Όταν είδα πόσο αργά προχωρούσε η αποστολή και πόσο αργά ανοιγόταν η διαδρομή στο βουνό, αποφάσισα να μη χάσω άλλο χρόνο εκεί και να πάω να σκαρφαλώσω κάπου αλλού». Ο Gia είπε ότι αν υπήρχαν πιθανότητες θα είχε μείνει, αλλά απ την εικόνα που ο ίδιος σχημάτισε και απ όσα έλεγαν οι υπόλοιποι ορειβάτες, δεν υπήρχε καμιά πιθανότητα κι έτσι ο ίδιος αλλά και αρκετοί ακόμα μη Πολωνοί ορειβάτες αποχώρησαν. Ο Denis Urubko από το Καζακστάν, ήταν ο μόνος απ αυτούς που αποφάσισε να μείνει.

Στο τέλος η ομάδα του Κ2 κατάφερε να φτάσει μέχρι τα 7600 μέτρα αλλά ο ένας από τους τρεις ορειβάτες της ομάδας αρρώστησε και την επόμενη μέρα ο αρχηγός Wielicki ανακοίνωσε την εγκατάλειψη της προσπάθειας.

Ο Gia δεν έχει αρκετό καιρό μπροστά του για να σκεφτεί τι τον απασχόλησε το χειμώνα που πέρασε, καθώς σε λίγες μέρες ξεκινά με μια άλλη Πολωνική αποστολή, με την αρχηγία του Piotr Pustelnik για το Manaslu (8156) στο Νεπάλ. Ο Piotr έχει στο ενεργητικό του ως τώρα τις 11 από τις 14 8άρες κορυφές. Μετά το Manaslu, ο Gia θα πάρει μέρος και σε άλλη αποστολή στο Καρακορούμ, το καλοκαίρι. Τίποτα δεν έχει οριστικοποιηθεί ακόμα αλλά μάλλον σκοπεύει σε μια απόπειρα πάλι στο Κ2, από την Πακιστανική πλευρά (νότια) όμως και ίσως ακόμα να πάει και στο Nanga Parbat με τον Jean-Christophe Lafaille. Για την ώρα πάντως, όπως δήλωσε στο ExplorersWeb, επικεντρώνει την προσοχή του στο Manaslu.

Διαβάστε περισσότερα για την αποστολή Netia K2

Θέλετε να σχολιάσετε το άρθρο? Κάντε κλικ στην «Αποστολή σχολίου» κάτω δεξιά από την πρόταση αυτή και γράψτε τα σχόλια ή τις παρατηρήσεις σας.